Γιατρός στο νοσοκομείο Νίκαιας, μέλος Γενικού Συμβουλίου ΟΕΝΓΕ
«Είναι κυριολεκτικά ντροπή να ανεχόμαστε ως πολιτικό προϊστάμενο έναν άνθρωπο που πέρα από τον ρόλο του στην υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την εκτίναξη της ιδιωτικής δαπάνης, έχει βάλει στόχο να δωρίσει στο ιδιωτικό κεφάλαιο τις υποδομές των δημόσιων νοσοκομείων», τονίζει ο γιατρός Δημήτρης Ζιαζιάς, τον οποίο έδεσαν οι αστυνομικοί στη Νίκαια και δέχθηκε μπούλινγκ και κατασυκοφάντηση από τον Ά. Γεωργιάδη. Υπάρχει «ζήτημα δημοκρατίας όταν ένας υπουργός υγείας εισβάλει σε νοσοκομεία συνοδευόμενος από αστυνομικές δυνάμεις ως στρατός κατοχής» τονίζει.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Η στοχοποίησή σου από τον Άδωνι Γεωργιάδη δεν συνοδεύτηκε από κάποιο αποδεικτικό στοιχείο. Τελικά είχες την παραμικρή σχέση με όσα σε κατηγορεί ο υπουργός ή απλώς η «κατηγορία» είναι ότι συμμετείχες κι εσύ στη μαζική κινητοποίηση υγειονομικών του Νίκαιας;
Σίγουρα είμαι «ένοχος» για το γεγονός ότι συμμετείχα στην κινητοποίηση των υγειονομικών του νοσοκομείου. Η αλήθεια όμως είναι ότι είμαι ακόμα περισσότερο ένοχος γιατί μαζί με χιλιάδες ακόμα υγειονομικούς, γιατρούς, νοσηλευτές, επιστήμονες και λειτουργούς της υγείας, ανεχόμαστε ως υπουργό έναν άνθρωπο τόσο τοξικό, που είναι ικανός να στήσει μια σκευωρία σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση ακόμα και αν τα στοιχεία διαψεύδουν κάθε ισχυρισμό του.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί με το έργο διάλυσης της δημόσιας υγείας, εξουθένωσης των υγειονομικών, παράδοσης των υποδομών του δημοσίου στο ιδιωτικό κεφάλαιο, έχει αναλάβει να εκφράζει τα πιο ταπεινά και χυδαία ένστικτα της κοινωνικής ακροδεξιάς που πανηγυρίζει για τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, ευχαριστιέται τις δολοφονίες μεταναστών και ηδονίζεται με την εικόνα γιατρών που κακοποιούνται και συλλαμβάνονται.
Όλοι είδαμε το μπούλινγκ και τις απειλές που δέχθηκες σιδηροδέσμιος, τις απειλές μετά για απόλυση, την κατασυκοφάντησή σου. Πώς σκέφτεσαι να απαντήσεις;
Η καλύτερη απάντηση είναι αυτή που παλιοί μου συνάδελφοι δημοσιοποίησαν σε ένα κείμενο που μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει χιλιάδες υπογραφές υγειονομικών με τίτλο «Δεν αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνι Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα». Είναι κυριολεκτικά ντροπή να ανεχόμαστε ως πολιτικό προϊστάμενο έναν άνθρωπο που πέρα από τον ρόλο του στην υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την εκτίναξη της ιδιωτικής δαπάνης, ήδη από την πρώτη του θητεία, έχει βάλει στόχο να δωρίσει στο ιδιωτικό κεφάλαιο τις υποδομές των δημόσιων νοσοκομείων, που τάχα ανακαινίζει με δημόσιο χρήμα. Και συνοδεύει αυτή την καταστροφική πολιτική με έξαλλο αντικομμουνισμό, χυδαίες επιθέσεις, τερατολογίες, ψέματα και συκοφαντίες.
Θα ήθελα να καλέσω όλους τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας να υπογράψουν το κείμενο αυτό, αλλά και πέρα από κείμενα, να ενωθούμε στο αίτημα της αποπομπής ενός υπουργού που είναι ακατάλληλος να προΐσταται στον ευαίσθητο χώρο της υγείας.
Θέλω να σταθώ στο ηθικό κομμάτι της υπόθεσης γιατί ίσως να το υποτιμούμε συχνά στο όνομα μιας «πολιτικής αντιπαράθεσης». Αυτή η εξαχρείωση της πολιτικής που εκπρόσωπό της έχει τον Άδωνι Γεωργιάδη και χαρακτηριστικό δείγμα της ήταν η ξετσίπωτη και αδίστακτη σκευωρία εναντίον μου, οικοδομεί διαρκώς μια αντίστοιχη κοινωνία. Μια κοινωνία χωρίς αξίες και τιμή, χωρίς όραμα και συλλογικούς στόχους, που θέλει να κάνει επίδειξη ανευθυνότητας σαν τον Μητσοτάκη, επίδειξη αμοραλισμού σαν τον Άδωνι, ή και επίδειξη μαγκιάς σαν τον «Φραπέ». Ευτυχώς υπάρχει και η άλλη κοινωνία, που δείχνει αλληλεγγύη και όχι μίσος, ενσυναίσθηση και όχι αδιαφορία, προσφορά και όχι ιδιοτέλεια.
Γιατί η κυβέρνηση απαντά με τέτοια τρομοκρατία και καταστολή στους αγώνες ακόμα και μέσα στα νοσοκομεία, χτυπώντας γιατρούς, ρίχνοντας χημικά δίπλα σε αίθουσες νοσηλείας; Μέρες «χούντας»;
Υπάρχει προφανώς ζήτημα δημοκρατίας όταν ένας υπουργός Υγείας εισβάλει σε νοσοκομεία συνοδευόμενος από αστυνομικές δυνάμεις ως στρατός κατοχής. Μετά, υποκριτικά αναρωτιέται αν του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να έρχεται στα νοσοκομεία. Μα ο ίδιος επιλέγει συνειδητά, όταν έρχεται, να προκαλεί με κάθε τρόπο, μήπως και μετατοπιστεί η συζήτηση από τα πραγματικά έργα και ημέρες του κ. Γεωργιάδη στο υπουργείο, στο ψηφιακό τοξικό περιεχόμενο που μοιράζει στους οπαδούς του.
Υπάρχει όμως και ένα ευρύτερο ζήτημα. Η ελληνική κοινωνία συγκινήθηκε βαθιά από την εμφάνιση των φωτογραφιών από τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή και η Δεξιά ένιωσε την ανάγκη να απαντήσει. Έπρεπε λοιπόν να τονωθεί η αντικομμουνιστική υστερία και ποιος καταλληλότερος από τον Γεωργιάδη; Το επεισόδιο λοιπόν που έστησε είχε στόχο τους «κακούς κομμουνιστές» και έπρεπε με κάθε τρόπο να προβάλει τη «βία που ασκεί η Αριστερά», μήπως και ξεχαστεί από πού αντλεί η Αριστερά το ηθικό της πλεονέκτημα. Αν αυτή η βία δεν αποδεικνύεται από τα βίντεο και την πραγματικότητα, τότε τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Πολιτικοί σαν τον Γεωργιάδη δεν ενδιαφέρονται για τη δύναμη που έχει η αλήθεια, αλλά για το μίσος που σκορπά το ψέμα.
Το Γενικό Κρατικό Νίκαιας μετασχηματίζεται από νοσοκομείο των φτωχών σε φτωχό νοσοκομείο. Θέλουν το νοσοκομείο μας να γίνει κάτι σαν κέντρο υγείας.
Το νοσοκομείο Νίκαιας είναι σε μια από τις πιο φτωχές περιοχές της χώρας. Γιατί αποψιλώνεται από το υπουργείο Υγείας; Ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται;
Το Γενικό Κρατικό Νίκαιας μετασχηματίζεται από νοσοκομείο των φτωχών σε φτωχό νοσοκομείο. Ακριβώς επειδή απευθύνεται σε ασθενείς της περιοχής που είναι η πιο λαϊκή, εργατική και για αυτό και η πιο υποβαθμισμένη στην πρωτεύουσα. Ακριβώς όπως το «παιδί από το Περιστέρι» προορίζεται να γίνει ψυκτικός κατά τον Μητσοτάκη, έτσι και η κοινωνία της Νίκαιας, του Αιγάλεω, του Περάματος και της Δραπετσώνας προορίζεται να νοσηλευτεί σε ένα νοσοκομείο αποψιλωμένο από προσωπικό, με εξουθενωμένους γιατρούς και νοσηλευτές, με υποδομές που πριν εγκαινιαστούν έχουν πλημμυρίσει τρεις φορές. Το νοσοκομείο μας είναι στο στόχαστρο της επίθεσης από ένα καρτέλ ιδιωτικών συμφερόντων και συμφερόντων του καθηγητικού ιατρικού κατεστημένου του Αττικού. Θέλουν το νοσοκομείο μας να γίνει κάτι σαν κέντρο υγείας.
Στον ηρωικό αγώνα των υγειονομικών για δημόσια και δωρεάν υγεία υπάρχει ανταπόκριση από τον λαό, τους ασθενείς;
Ένα στοιχείο που πείραξε πολύ τόσο τον υπουργό Υγείας όσο και τους συνοδεύοντες βουλευτές της ΝΔ ήταν η παρουσία ασθενών στην κινητοποίηση που κατέβηκαν -όσοι μπορούσαν- από τις κλινικές, να διαμαρτυρηθούν στον υπουργό. Η ελληνική κοινωνία καταλαβαίνει καλά ότι η δημόσια υγεία υποβαθμίζεται δραματικά προς όφελος των αρπακτικών του ιδιωτικού κεφαλαίου της υγείας. Αντί η υγεία του πληθυσμού να είναι υποχρέωση της πολιτείας, η ίδια η πολιτεία τη θεωρεί πεδίο κερδοφορίας για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Από κει και πέρα είναι υποχρέωση και του συνδικαλιστικού κινήματος των υγειονομικών να μιλά με όρους που απευθύνονται και μπορούν να συσπειρώσουν την κοινωνία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28 Φεβρουαρίου-1 Μαρτίου 2026
