Κική Μένου
▸Η Διπλή Ανάπλαση «απειλεί» τα προσφυγικά της Αλεξάνδρας, στο στόχαστρο μία από τις ελάχιστες πρωτοβουλίες κοινωνικής στέγης στο κέντρο της Αθήνας
Τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι μια κοινότητα 400 ανθρώπων που έχει μετατρέψει μια εστία εγκατάλειψης σε μια ζωντανή και αυτοοργανωμένη πολιτεία, με κέντρο της τον άνθρωπο και τις κοινωνικές ανάγκες.
Προφανώς, αυτό είναι κάτι που το σύγχρονο αστικό κράτος και ο καπιταλισμός δεν μπορούν να το αφήσουν έτσι, χωρίς να διεκδικήσουν εκμετάλλευση και κερδοφορία. Τα κρατικά σχέδια που θέλουν να εξαφανίσουν άλλη μια εστία αντίστασης και αλληλεγγύης, έχουν ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια μέσω του στρατηγικού σχεδιασμού του τοπικού κράτους για τη Διπλή Ανάπλαση. Ένα ακόμη έργο – φιλέτο για μίζες και εργολαβίες σε Βοτανικό και Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Απέναντι σ’ αυτό το ενδεχόμενο οι κάτοικοι της κοινότητας των Προσφυγικών έχουν αρχίσει ένα μεγάλο αγώνα, ενώ ένα μέλος της κοινότητας προχωρά σε απεργία πείνας και άλλα τρία σε κυλιόμενες εβδομαδιαίες απεργίες πείνας. Παράλληλα κάνουν έκκληση για έμπρακτη αλληλεγγύη με κάθε τρόπο.
Τα Προσφυγικά, σε ένα μεγάλο κάλεσμα την Κυριακή 8/2 και σε μια μαζική συνέντευξη τύπου την Τετάρτη 11/2 περιέγραψαν τους λόγους που έχει νόημα επιβίωσης ένα τέτοιο εγχείρημα. Στα 16 χρόνια λειτουργίας της η κοινότητα των Προσφυγικών, 400 άνθρωποι και 50 παιδιά μεταξύ αυτών, κατοικούν και λαμβάνουν φροντίδα από τις 22 αυτόνομες δομές. Παιδικό στέκι, βρεφονηπιακός σταθμός, εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά προσφύγων, σινεμά, δομή υγείας, κοινωνικό φαρμακείο, δομή φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» είναι κάποιες από τις ελάχιστες δράσεις μέσα στις οποίες «αναπνέουν» οι πιο φτωχοί και κατατρεγμένοι άνθρωποι της πόλης.
Στα Προσφυγικά συνυπάρχουν αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες/ισσες από 27 εθνικότητες, άποροι και άστεγοι με δομές για την κάλυψη των αναγκών τους. Η ίδια η κοινότητα κατάφερε να εξαφανιστεί η πιάτσα ναρκωτικών που λειτουργούσε επί χρόνια υπό την ανοχή της παρακείμενης ΓΑΔΑ, λόγω της γειτνίασης των προσφυγικών με τη δομή του ΟΚΑΝΑ. Πρόσφατα η κοινότητα εξήγγειλε την εξωτερική και στατική ανακαίνιση των κτιρίων με δωρεάν συνεισφορά αρχιτεκτόνων και μηχανικών.
Τώρα η Περιφέρεια Αττικής, εκμεταλλευόμενη τις νομικές ιδιοκτησίες που κατέχει σε κάποια από τα κτίρια των Προσφυγικών, δημοσίευσε σχέδιο αξιοποίησης των κτιρίων μέσω προγράμματος ΕΣΠΑ. Μάλιστα, για να προλάβει τις αντιδράσεις δηλώνει ότι τα κτίρια θα αξιοποιηθούν ως κοινωνικές κατοικίες και δομές φιλοξενίας συγγενών του αντικαρκινικού νοσοκομείου, κάτι που συμβαίνει ήδη…
Η Περιφέρεια Αττικής θέλει να ξοδέψει εκατομμύρια δημόσιου χρήματος για να κάνει αυτό που γίνεται ήδη δωρεάν και αφιλοκερδώς μέσα από τις αξίες της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας εδώ και 16 χρόνια. Για το τοπικό κράτος, τα Προσφυγικά αποτελούν μόνο ένα ακόμα «φιλέτο» προς αξιοποίηση στα ευρύτερα στρατηγικά σχέδια της παραχώρησης του δημόσιου χώρου στα πλαίσια της Διπλής Ανάπλασης. Ανάμεσα δηλαδή στους αστικούς διαξιφισμούς Περιφέρειας Αττικής και Δήμου Αθηναίων για το ποιος θα γίνει ο καλύτερος μάνατζερ του κεφαλαίου στην πόλη, οι φτωχοί και οι κατατρεγμένοι έχουν μόνο να χάσουν ότι δημιουργικό κατάφεραν να φτιάξουν σ’ αυτή την πόλη. Μια ουσιαστική πρακτική σύγχρονης λαϊκής – κοινωνικής κατοικίας και ανατρεπτικής κοινότητας.
Τα Προσφυγικά χρειάζονται την υποστήριξη των πιο δημιουργικών δυνάμεων της πόλης και θα την έχουν. Όλες οι αντικαπιταλιστικές, ριζοσπαστικές, ανατρεπτικές, ανεξάρτητες και αυτόνομες δυνάμεις απαιτείται να ταχθούν στο πλάι της επιβίωσης του εγχειρήματος των Προσφυγικών. Στη συνέλευση της Κυριακής 8/2 πάνω από 300 άτομα και δεκάδες συλλογικότητες τάχθηκαν στο πλευρό τους, πλάι τους η Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα και η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική.
Η κοινότητα έχει εξαγγείλει σ’ όλους τους τόνους «αν πέσουμε, θα πέσουμε στα κεφάλια τους», βάζοντας τον πήχη της αντίστασης και της σύγκρουσης. Και ο πήχης είναι ψηλά για να διατηρήσουμε στην πόλη ελάχιστες εστίες αντίστασης, αλληλεγγύης και δημιουργικής διάθεσης της κατοικίας και των ελεύθερων χώρων προς όφελος των εργαζομένων και των κατατρεγμένων της πόλης. Venceremos λοιπόν…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28 Φεβρουαρίου-1 Μαρτίου 2026
