Λίνα Νέζου
▸Στις 15 και 25 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες και οι αρχαιρεσίες του 19ου Συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων.
Οι διαδικασίες πραγματοποιήθηκαν σε μία περίοδο, σίγουρα, πολλών ανοιχτών μετώπων με την εργοδοσία της περιοχής, όπως ο αγώνας των εργαζομένων στην Ανακύκλωση για την καταβολή των δεδουλευμένων τους, αλλά και του αγώνα των αγροτοκτηνοτρόφων. Τοποθετήσεις από αντιπροσώπους πολλών Σωματείων, μετέφεραν εικόνα από κλάδους και μάχες που δόθηκαν το προηγούμενο διάστημα.
Στις εκλογές για τη νέα Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου, η Ταξική Ενότητα δεν κατάφερε να διατηρήσει την έδρα που κατείχε, μένοντας εκτός ΔΣ, παρά την παρουσία και την παρέμβασή της στην εκλογική διαδικασία. Το αποτέλεσμα διαμόρφωσε πλειοψηφία για τη ΔΑΣ (ΚΚΕ) με 9 έδρες, ενώ το κοινό κατέβασμα ΠΑΣΚΕ– ΔΑΚΕ κατέλαβε 3 έδρες και η παράταξη που συνδέεται με τον ΣΥΡΙΖΑ 1 έδρα. Παρά την απώλεια εκπροσώπησης, κύκλοι του συνδικαλιστικού χώρου επισημαίνουν ότι η παρουσία της Ταξικής Ενότητας εξακολουθεί να εκφράζει ένα τμήμα εργαζομένων που αναζητά πιο ανεξάρτητη και αγωνιστική γραμμή στο εργατικό κίνημα, στοιχείο που αναμένεται να συνεχίσει να επηρεάζει τις διεργασίες, ακόμα και εκτός Διοίκησης.
Κατά τη συνεδρίαση των αντιπροσώπων, σιγή ιχθύος επικράτησε από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους των ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ, κάτι φυσικά, που δεν προκαλεί εντύπωση, καθώς μπροστά στους αγώνες εργαζόμενων και αγροτοκτηνοτρόφων ο εργοδοτικός συνδικαλισμός βρίσκεται αμήχανος μη μπορώντας να αρθρώσει τον κυβερνητικό λόγο εντός μίας διαδικασίας με πραγματική εργατική και μαχητική χροιά. Εντύπωση προκάλεσε και η στάση του προέδρου του Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων (ΔΑΣ), ο οποίος στο κλείσιμό του εμφανίστηκε να καλύπτει τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ, απαντώντας ο ίδιος στην κριτική που είχε ασκηθεί από αντιπρόσωπο της Ταξικής Ενότητας Ιωαννίνων για την απουσία των Συνδικάτων ΠΙΝΔΟΥ και Νιτσιάκου από τις αγροτικές κινητοποιήσεις, τη στιγμή που οι ίδιες οι παρατάξεις δεν πήραν θέση.
Προβληματισμό προκαλεί και συνολικά η στάση της ΔΑΣ (ΚΚΕ), καθώς στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρο φαίνεται ότι προβάλλεται μια μονομερής αφήγηση για την πορεία του εργατικού κινήματος στην περιοχή, διαγράφοντας δεκαετίες αγώνων, αλλά και μια περιορισμένη αντίληψη δημοκρατικής λειτουργίας, αφού επίσημα προβάλλονται μόνο οι τοποθετήσεις των δικών της αντιπροσώπων. Κατά το κλείσιμο του προέδρου αναδείχθηκαν πολιτικά κενά, όπως η απουσία και η άρνηση επεξεργασίας για τους μετανάστες εργάτες στην περιοχή, αλλά ακόμα και η θέση ότι οι κρατικοποιήσεις δεν αποτελούν πεδίο διεκδίκησης, την ίδια στιγμή που η ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗ δείχνει τις συνέπειες για εργαζομένους και παραγωγούς. Παράλληλα, το αίτημα για πτώση της κυβέρνησης που αποκτά ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο όταν συνδέεται με μια συνολικότερη αντικαπιταλιστική κατεύθυνση σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και τις κυρίαρχες πολιτικές, δεν ακουμπάει τις επεξεργασίες και τη συζήτηση εντός του εργατικού κινήματος, κατά την άποψη του προέδρου (!).
Από όσα ειπώθηκαν στο 19ο Συνέδριο, φάνηκε πως υπάρχει και η εμπειρία, αλλά και η δυνατότητα να αναβαθμιστεί ο διάλογος και τα πολιτικά αιτήματα μέσα στο εργατικό κίνημα. Ωστόσο, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα αν το συνδικαλιστικό κίνημα θα συνεχίσει σε μια πιο κλειστή και αμυντική κατεύθυνση ή αν θα κινηθεί με όρους πιο ανοιχτής πολιτικής αντιπαράθεσης και συντονισμένου σχεδιασμού.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28 Φεβρουαρίου-1 Μαρτίου 2026
