Κώστας Τριχιάς, σύνεδρος ΑΤΕ-ΕΚΑ, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
«Χρειαζόμαστε ανώτερη συσπείρωση δυνάμεων γύρω από ένα σχέδιο συνολικής ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος που θα πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων από τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό και θα βάλει μπροστά τις ανάγκες των εργαζόμενων», αναφέρει ο Κώστας Τριχιάς, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και σύνεδρος με την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στο 33ο συνέδριο του ΕΚΑ που ολοκληρώνεται με τις αρχαιρεσίες αυτό το Σαββατοκύριακο.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Το συνέδριο του μεγαλύτερου εργατικού κέντρου της χώρας, του ΕΚΑ, ολοκληρώθηκε. Ποιον απολογισμό κάνετε ως ΑΤΕ ΕΚΑ; Μπορούν οι εργάτες να ελπίζουν ότι κάτι αλλάζει στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα;
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του συνεδρίου με τις τοποθετήσεις των συνέδρων και τα ψηφίσματα και εκκρεμούν οι αρχαιρεσίες που θα γίνουν αυτό το Σαββατοκύριακο. Είναι θετικό ότι το συνέδριο ήταν μαζικό, με τις αγωνιστικές δυνάμεις να δίνουν τον τόνο με την παρουσία τους και με τοποθετήσεις που έφερναν εμπειρία από τους χώρους δουλειάς και ανταλλαγή απόψεων για κρίσιμα ζητήματα του εργατικού κινήματος. Οι δυνάμεις του εργοδοτικού-αστικοποιημένου συνδικαλισμού είχαν ισχνή παρουσία στη συζήτηση αποτυπώνοντας την αδυναμία τους να τοποθετηθούν για τα φλέγοντα θέματα που απασχολούν την εργατική τάξη. Παρόλα αυτά οι δυνάμεις της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) που αναμένεται να εξασφαλίσουν την πρώτη θέση εξάντλησαν τις προτάσεις τους γύρω από την (αυτοαναφορική) ανάγκη υπερψήφισης της παράταξης τους. Όπως όμως έχει δείξει η εμπειρία σε μια σειρά από σωματεία, εργατικά κέντρα και συνομοσπονδίες, η εκλογική πρωτιά του ΠΑΜΕ δεν μεταφράζεται σε ένα σχέδιο σύγκρουσης και κλιμάκωσης με την εργοδοσία και τα κυβερνητικά σχέδια. Οι εργαζόμενοι αν θέλουν να αλλάξει κάτι ουσιαστικά στο εργατικό κίνημα πρέπει να στραφούν στον δρόμο όχι στην κάλπη…
Ποια πρόταση αγώνα κατέθεσε η ΑΤΕ-ΕΚΑ; Ειδικά ενόψει της επετείου του εγκλήματος των Τεμπών τι προτείνετε; Ποια στάση κράτησαν άλλες δυνάμεις που αναφέρονται στο μαχόμενο κίνημα;
Οι δυνάμεις της ΑΤΕ-ΕΚΑ κατέθεσαν μια συνολική πρόταση αγώνα για το επόμενο διάστημα, όπου ξεχώριζε η πρόταση για 48ωρη απεργία στις 27/28 Φλεβάρη. Η πρόταση αυτή δεν υπερψηφίστηκε από το συνέδριο, και αν η στάση των δυνάμεων της ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ αλλά και του (επανενωμένου) ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάνω κάτω αναμενόμενη, αρνητική εντύπωση προκάλεσε η στάση των δυνάμεων της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) και της ΜΑΧΗ. Οι δυνάμεις αυτές στήριξαν την πρόταση για απεργία το Σάββατο 28 Φλεβάρη, μια πρόταση που όσο και αν μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί σε μια σειρά κρίσιμους κλάδους (εμπόριο-επισιτισμός), αντικειμενικά δεν μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικό απεργιακό γεγονός για το σύνολο των εργαζομένων, να βάλει δύσκολα στην κυβέρνηση και να ξαναβάλει τα πραγματικά επίδικα του κινήματος των Τεμπών στο προσκήνιο.
Οι εκλογές στο ΕΚΑ που πραγματοποιούνται αυτό το Σαββατοκύριακο συμπίπτουν με το «σκάνδαλο» Παναγόπουλου – ΓΣΕΕ ΑΕ. Είναι τελικά θέμα προσώπων, συσχετισμών ή είναι κάτι βαθύτερο με το οποίο πρέπει να τα βάλουν οι εργάτες για έναν ταξικό συνδικαλισμό;
Είναι τουλάχιστον πρόκληση για τους εργαζόμενους που δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα, ο «χορός» εκατομμυρίων από υποτιθέμενους «εκπροσώπους» τους. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα από τις αποκαλύψεις αυτές, ούτε περιμένουμε να αποφανθεί η δικαιοσύνη όπως προκλητικά δήλωσε στο συνέδριο του ΕΚΑ ο (συνένοχος) Φωτόπουλος, που με βάση τις ψήφους του εξασφάλισε ο Παναγόπουλος άλλη μια θητεία. Τις τελευταίες δεκαετίες μετακινήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι, ιστορικά κόμματα εξαϋλώθηκαν, άλλα εμφανίστηκαν ως μετεωρίτες, το μόνο που έμενε ακούνητο ήταν η ηγεσία της ΓΣΕΕ… Δεν είναι τυχαίο αυτό, πολύ απλά γιατί η εκλογή της δεν αποτυπώνει πραγματικούς συσχετισμούς στην κοινωνία, αλλά έναν πλαστό μηχανισμό από συνέδρους – «φαντάσματα», εκλογές χωρίς καμία διαφάνεια και ένα ολόκληρο πλέγμα συνδιαλλαγής με την εργοδοσία και αξιοποίησης προγραμμάτων κατάρτισης. Και στο συνέδριο του ΕΚΑ, σωματεία εκπροσωπήθηκαν με συνέδρους που εκλέχτηκαν αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Η κατάσταση αυτή είναι ακόμα πιο εκφυλιστική σε εργατικά κέντρα στην επαρχία ή σε κλάδους που δεν έχουν πρόσβαση οι ταξικές δυνάμεις. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτόν τον συνδικαλισμό.
Η κυβέρνηση προχωρά ακάθεκτη στο αντεργατικό της πρόγραμμα, ψηφίζει και την «Κοινωνική Συμφωνία» μαζί με ΓΣΕΕ-ΣΕΒ. Πώς μπορεί να μπει φραγμός στον ορυμαγδό μέτρων που έχουν καταργήσει βασικά εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες;
Η κυβέρνηση προχωράει όντως ακάθεκτη και θα συνεχίσει (αυτή ή κάποια άλλη, αντίστοιχη) όσο δεν συναντάει πραγματική αντίσταση. Χρειαζόμαστε επομένως εκείνες τις διαδικασίες ανασυγκρότησης που θα μπορέσουν να διαμορφώσουν ένα πραγματικό αντίπαλο δέος στην επίθεση του κεφαλαίου. Θέλουμε πρώτα και κύρια αγώνες που δεν θα γίνονται για την τιμή των όπλων ή για τα αιώνια συμπεράσματα που μας καλεί να βγάλουμε το ΠΑΜΕ, αλλά θα βάζουν δύσκολα στον αντίπαλο και δεν θα κάνουν πίσω μέχρι να κερδίσουν. Έχουμε ανάγκη από επιτροπές αγώνα σε «δύσκολους» χώρους, συγκρότηση σωματείων όπου δεν υπάρχουν και διαδικασίες βάσης, πραγματικά ενωτικές και δημοκρατικές για τους εργαζόμενους και εχθρικές για την εργοδοσία. Χρειαζόμαστε ανατρεπτική, ισότιμη κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων και ρευμάτων και όχι συνέχιση των παράλληλων πορειών. Χρειαζόμαστε πολιτικούς στόχους, αιτήματα και διεκδικήσεις απέναντι σε κυβέρνηση – κεφάλαιο – ΕΕ. Μπορεί να σταθεί ένας αμιγώς οικονομικός αγώνας σήμερα όταν ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από την κυβέρνηση; Κυρίως όμως χρειαζόμαστε ανώτερη συσπείρωση δυνάμεων γύρω από ένα σχέδιο συνολικής ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, που θα πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων από τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό και θα βάλει μπροστά τις ανάγκες των εργαζόμενων.
Να προωθήσουμε μορφές ενός εργατικού κινήματος που θα είναι χωρίς μισόλογα ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό, που εκπέμπει σήψη και δυσωδία
Διακήρυξή σας ως ΑΤΕ –ΕΚΑ είναι η ενίσχυση μιας γραμμής αποφασιστικής σύγκρουσης με την πολιτική του κεφαλαίου, της κυβέρνησης, την ΕΕ και τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό. Υπάρχουν άλλες δυνάμεις ή αγωνιστές που συμμερίζονται μια τέτοια γραμμή; Πώς μπορεί να διευρυνθεί και να κατακτήσει ηγεμονικό ρόλο στο εργατικό κίνημα;
Η πρόταση αυτή της ΑΤΕ-ΕΚΑ αποτελεί πρώτα και κύρια ανάγκη των καιρών και βρίσκει ανοιχτά αυτιά στον μαχόμενο κόσμο του εργατικού κινήματος. Γίνεται ακόμα πιο εύληπτη με τις πρόσφατες εξελίξεις στην ΓΣΕΕ και την σήψη και δυσωδία που αποπνέει η γραφειοκρατία. Σήμερα, μια τέτοια γραμμή και πρακτική πρέπει να ενισχυθεί, να γίνουν βήματα ισχυροποίησης της μέσα στους εργαζόμενους, να δημιουργηθούν συλλογικότητες, να ενισχυθεί η ταξική αντικαπιταλιστική πτέρυγα σε όσο το δυνατό περισσότερους κλάδους. Πλευρά μιας τέτοιας αντίληψης είναι και οι μορφές διαμόρφωσης ενός εργατικού κινήματος που θα είναι χωρίς μισόλογα ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό. Σημαντικός σταθμός για τη δημιουργία ενός μόνιμου ταξικού συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων – εργατικών συλλογικοτήτων – συνδικαλιστριών/ών, θα αποτελέσει η πλατιά σύσκεψη που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 5 μ.μ. στην αίθουσα του Δήμου Αθηναίων (Τσαμαδού 9, Αθήνα).
Συνέδριο ΕΚΑ: Συνδικάτα για σύγκρουση με την επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου
\
