Γιώργος Μουρμούρης
▸Τουλάχιστον 800 φορές μεγαλύτερα από τον μέσο ετήσιο μικτό μισθό πλήρους απασχόλησης είναι τα ποσά που φέρεται να διαχειριζόταν σε ετήσια βάση η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) από το 2020.
Αποκαλυπτικά για τον τρόπο με τον οποίον συντηρείται και αναπαράγεται το αποκομμένο από τους εργαζόμενους γραφειοκρατικό μόρφωμα της ΓΣΕΕ είναι τα όσα έρχονται στη δημοσιότητα τις τελευταίες ημέρες για τα ποσά που διαχειριζόταν επί χρόνια ο κύκλος του «ισόβιου» προέδρου της κατ’ όνομα εργατικής συνομοσπονδίας, Γιάννη Παναγόπουλου. Πέραν των εξελίξεων σε αμιγώς δικαστικό επίπεδο, που είναι ευεπίφορες σε αλλαγές και ανατροπές καθώς στον καπιταλισμό συχνά ό,τι είναι ανήθικο δεν είναι και παράνομο, η «μεγάλη εικόνα» αποτυπώνει έναν μηχανισμό που περισσότερο παραπέμπει σε Ανώνυμη Εταιρεία παρά σε συνδικαλιστική ένωση, έστω και τριτοβάθμια.
Η ποινική έρευνα, με παράλληλη δέσμευση και έλεγχο των λογαριασμών του Γιάννη Παναγόπουλου, αφορά κατηγορία υπεξαίρεσης 2,1 εκατ. ευρώ που προορίζονταν για εκπαιδευτικά προγράμματα (ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες), πέντε ακόμη φυσικά πρόσωπα και έξι εταιρείες. Συνολικά την τελευταία πενταετία έξι εταιρείες που σχετίζονται με τον Παναγόπουλο φέρονται να διαχειρίστηκαν 73 εκατ. ευρώ, ένα ιλιγγιώδες ποσό που αντιστοιχεί σε 14,6 εκατ. ευρώ ετησίως, ποσό τουλάχιστον 800 φορές μεγαλύτερο από τον μέσο ετήσιο μικτό μισθό πλήρους απασχόλησης!
Σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη 12/2 ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ αμφισβήτησε την ακρίβεια του επίμαχου ποσού, κάνοντας λόγο για προγράμματα που απεντάχθηκαν λόγω χρονικών περιορισμών και κατεβάζοντας το κόστος στα 10 εκατ. ευρώ, ποσό πάντως κάθε άλλο παρά αμελητέο. Παράλληλα, ο Γιάννης Παναγόπουλος ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί και ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος στις αρχαιρεσίες της προσεχούς άνοιξης. Κίνηση λογική από την πλευρά του, καθώς το νέο πλαίσιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις υπόσχεται μέλλον λαμπρό για τη ΓΣΕΕ, αφού αναβαθμίζει τον ρόλο της εμπλέκοντάς την στην υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, εξέλιξη που φέρεται να έχει «ανοίξει την όρεξη» και σε γαλάζιους δελφίνους…
Στο μεταξύ, όσο οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο ΓΣΕΕ – Παναγόπουλου φουντώνουν, τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η κυβέρνηση της ΝΔ κάνουν πως… δεν ήξεραν τον ιεράρχη του αστικοποιημένου συνδικαλισμού, ελπίζοντας να μη τους πάρουν τα «σκάγια», καθώς ο Παναγόπουλος είναι στέλεχος της ΠΑΣΚΕ και έχει συνεργαστεί – όπως καταγγέλλει η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα ΕΚΑ (ΑΤΕ ΕΚΑ) – με όλες τις κυρίαρχες παρατάξεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), ενώ στην υπόθεση έχει εμπλακεί και το όνομα της επί χρόνια γενικής γραμματέως του υπουργείου Εργασίας, Άννας Στρατινάκη. Η διαπλοκή που στήνεται άλλωστε γύρω από τα διάφορα προγράμματα κατάρτισης είναι γνωστή τουλάχιστον από το 2020, όταν ο τότε υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης διένειμε 470 ευρώ στα διαβόητα ΚΕΚ για κάθε εκπαιδευόμενο στο… «σκoιλ ελικικού».
ΑΤΕ ΕΚΑ: Η υπέρβαση της ΓΣΕΕ είναι πιο επιτακτική από ποτέ
Σε κάθε περίπτωση οι εξελίξεις αποτυπώνουν ανάγλυφα την επιχειρηματική επί της ουσίας λογική και λειτουργία της ΓΣΕΕ, σε αντιστοιχία με τους «κοινωνικούς εταίρους» (ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ΣΕΒ) και με τους οποίους από κοινού πέρασαν «δια πυρός και σιδήρου» τις μνημονιακές και μεταμνημονιακές αντεργατικές ανατροπές. Όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΑΤΕ ΕΚΑ, «προγράμματα voucher, προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και ανακύκλωσης της ανεργίας, κατάρτιση, πιστοποιήσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα κάθε είδους» είναι κάποιες από τις «δουλειές» που διαχειριζόταν ο Γιάννης Παναγόπουλος, κάνοντας την «ΓΣΕΕ ΑΕ» να προσιδιάζει σε «κερδοφόρα επιχείρηση» και να λειτουργεί ως «ένας από τους πιο ισχυρούς ντίλερ εργασίας και φορέας άμεσης υλοποίησης της στρατηγικής του κεφαλαίου και της ΕΕ».
Το πραγματικό σκάνδαλο της ΓΣΕΕ επομένως δεν περιορίζεται στη φερόμενη υπεξαίρεση κονδυλίων, αλλά επεκτείνεται στην πλήρη υιοθέτηση της επιχειρηματικής λογικής περί «δια βίου εκπαίδευσης» και «ανταγωνιστικότητας» από το κατά τα άλλα τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο – υιοθέτηση που περνά και μέσα από την εφαρμογή μεσαιωνικών εργασιακών σχέσεων στο εσωτερικό της ΓΣΕΕ.
Η επιχειρηματική λειτουργία, η γραφειοκρατική οργάνωση, ο κοινωνικός εταιρισμός με τις ενώσεις του κεφαλαίου και η θολή εκπροσώπηση μερίδων της εργατικής αριστοκρατίας εξηγούν τη στάση της ΓΣΕΕ σε μια σειρά κρίσιμων καμπών της ταξικής πάλης – από τη θέση της στο δημοψήφισμα και τις άσφαιρες απεργίες που κάτω από αφόρητη πίεση προκήρυσσε τον καιρό των μνημονίων, ως τη σιωπή στην κατάργηση του οκτάωρου, την επιχείρηση εκτόνωσης της οργής στα Τέμπη και τώρα την «κοινωνική συμφωνία» υποταγής στις απαιτήσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Η υπέρβαση της ΓΣΕΕ, όπως επισημαίνει η ΑΤΕ ΕΚΑ, είναι πλέον πιο επιτακτική από ποτέ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 14-15 Φεβρουαρίου 2026
