Κατερίνα Φραγκουλοπούλου
Στο θέατρο Αλκμήνη παίζεται η παράσταση Πτέρυγα Α΄- Κελί 71, πάνω στο θεατρικό έργο του Βασίλη Τσιράκη. Η αλληλεπίδραση δύο διαφορετικών κόσμων πάνω στο δίλημμα ασφάλεια ή ελευθερία κρύβει εκπλήξεις.
Στο θέατρο Αλκμήνη ανέβηκε από 14 Φλεβάρη το θεατρικό έργο του Βασίλη Τσιράκη Πτέρυγα Α΄- Κελί 71 σε σκηνοθεσία του Σταύρου Παρχαρίδη, «ένα κοινωνικό – πολιτικό δράμα, σε σουρεάλ συνθήκες», όπως το βαφτίζουν οι δημιουργοί της παράστασης, που το διαπερνά το δίλημμα ελευθερία ή ασφάλεια.
Το έργο εκτυλίσσεται σε ένα κελί φυλακής και αφορά την αλληλεπίδραση δύο ανθρώπων – «προϊόντων» εντελώς διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων, που σε «φυσιολογικές» συνθήκες θα ήταν φευγαλέα και αμελητέα. Ο ένας, ο ηλικιωμένος, είναι μορφωμένος – εξειδικευμένος, με καλλιτεχνικές ανησυχίες. Θα ήθελε να γίνει ζωγράφος, αλλά αναγκάστηκε να εκπληρώσει τις προσδοκίες των μορφωμένων μεσοαστών γονιών του κι έγινε αρχιτέκτονας. Έπιασε δουλειά σε μία μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία και βίωσε όλες τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις που παρουσιάζονται ως «πρόοδος»: τους ανοιχτούς χώρους, τη συνεχή παρακολούθηση της δραστηριότητας του εργαζομένου μέσα από το τερματικό του και στη συνέχεια με βραχιολάκι – GPS, την κατάργηση ακόμα και των πιο στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων και την υποταγή στην αντίληψη ότι οφείλεις να ζεις για να δουλεύεις.
Ο δεύτερος, ο νεώτερος, παρουσιάζεται με το χαρακτηριστικό αλλόθρησκος, προέρχεται από μία γειτονική χώρα όπου η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού τον οδήγησε στην ανεργία, την απόλυτη ανέχεια και τελικά στον δρόμο της προσφυγιάς. Δρόμο που τον οδήγησε σε ένα διευρυμένο φάσμα ανασφάλειας και τον έφερε αντιμέτωπο με την προκατάληψη και τον ρατσισμό. Και οι δύο βρίσκονται στη φυλακή για φόνους που δεν έκαναν. Ο ηλικιωμένος παγιδεύτηκε από το σύστημα ηλεκτρονικής παρακολούθησης και χρεώθηκε το φόνο του CEO και ο πρόσφυγας ομολόγησε τον φόνο του αφεντικού του, καθώς βρέθηκε ξανά μπροστά στην ανεργία και θεώρησε καλή λύση να απαλλάξει ένα νεώτερο συμπατριώτη του από το έγκλημα και να εξασφαλίσει στέγη και τροφή επ΄ αόριστον.
Τα «δείγματα» μπαίνουν στο μικροσκόπιο έτοιμα για παρατήρηση καθώς είναι εντελώς απομονωμένα και ο απόηχος του έξω κόσμου φτάνει σε αυτούς μέσα από σύντομους τίτλους ειδήσεων, που κατά κύριο λόγο περιγράφουν την πορεία προς έναν ακόμα καπιταλιστικό πόλεμο.
Και οι δύο φαίνονται αρχικά συμβιβασμένοι με την κατάστασή τους. Δεν ενοχλούνται από τη συνεχή παρακολούθησή τους από κάμερες και πειθαρχούν στο πρόγραμμα της φυλακής και εντολές που έρχονται από τα μεγάφωνα. Όμως, καθώς η σχέση τους οικοδομείται, αλλάζουν οι ισορροπίες και εμφανίζεται μία νέα δυναμική. Ο ηλικιωμένος βγαίνει από τη νιρβάνα των βιβλίων, της μουσικής και της ζωγραφικής του και συνειδητοποιεί την αξία της ανθρώπινης παρουσίας στη ζωή του (στο βιβλίο υπάρχει και μία ερωτική διάσταση που λείπει από την παράσταση).
Ο πρόσφυγας μέσα από τα διαβάσματα, τις ιστορίες του συντρόφου του και μία στάση στην πτέρυγα Γ που καταπνίγηκε, αντιλαμβάνεται την αξία της δράσης μέσα στην κοινωνία και τον αγώνα. Στο τέλος έρχονται και οι δύο αντιμέτωποι με την προοπτική της ελευθερίας – αποφυλάκισης. Ο πρόσφυγας αρπάζει την ευκαιρία και φεύγει. Ο ηλικιωμένος, που έχει σημαντικά μεταβάλλει το αξιακό του σύστημα και είναι ικανοποιημένος με το τρίπτυχο στέγη – τροφή – συντροφιά, αιωρείται στο κενό. Οι χαρακτήρες βρίσκονται σε αντιδιαμετρικά σημεία από αυτά που ξεκίνησαν και εμείς θα πρέπει να αξιολογήσουμε τη στάση τους.
Η σκηνοθεσία του Σ. Παρχαρίδη κατορθώνει να στηρίξει το κείμενο και να αποδώσει το πνεύμα του, αν και η εξέλιξη των χαρακτήρων αποδίδεται κάπως γραμμικά. Οι ερμηνείες των Βύρωνα Κολάση και Πέτρου Τσαπαλιάρη, παρά το άγχος της πρεμιέρας, ήταν ουσιαστικές και μεστές. Τα σκηνικά και τα κουστούμια (Μαρία Παπατζέλου) μέσα από τη λιτότητά τους βοήθησαν στην επικέντρωση της προσοχής στο ανθρώπινο δράμα. Πολύ ωραία η μουσική (Σπυρίδωνας) και εξαιρετική η ερμηνεία της Μαρίνας Βολουδάκη στο τραγούδι της παράστασης.
Κάθε Σάββατο 9.30 μ.μ. και Κυριακή 6 μ.μ.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Βασίλης Τσιράκης
Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης
Σκηνικά -κοστούμια: Μαρία Παπατζέλου
Μουσική: Σπυρίδωνας
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Δανεσής
Make up artist – (Ψιμυθιολόγος): Μάρω Κοκκώνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Καταλιακού
Κατασκευή κοστουμιών: Vania Aleksandrova
Promo Video (3D): Gianni Tselini
Promo Video & Φωτογράφιση: Ευάγγελος Κάλλοου
Σχεδιασμός Αφίσας: Πασχάλης Μουδούρης
Παραγωγή: Ε.Θ.Β.Ε. ΜΑΙΩΤΡΟΝ
Πρωταγωνιστούν:
Βύρων Κολάσης
Πέτρος Τσαπαλιάρης
Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα Βολουδάκη σε μουσική Σπυρίδωνα
Νέο τρέιλερ
