Γιώργος Παυλόπουλος
Οι επεκτατικές τάσεις του κεφαλαίου προσδίδουν στην εξωτερική πολιτική χαρακτηριστικά ιμπεριαλισμού και αναθεωρητισμού
Παλαιστίνη, Ιράν, Ουκρανία, προσφυγικό. Σε όποια πλευρά και αν κοιτάξει κανείς, θα διαπιστώσει πως η κυβέρνηση της Ελλάδας είναι όχι απλώς συνένοχη, αλλά συμμέτοχη σε όλα τα μαζικά εγκλήματα στη «γειτονιά» μας. Το ίδιο ισχύει δε και για όλους όσοι τη στηρίζουν, είτε πρόκειται για επιχειρηματικά «τζάκια» είτε για ΜΜΕ και «δεξαμενές σκέψης» είτε για άλλες συγκροτημένες ομάδες. Όπως επίσης και για τις πολιτικές δυνάμεις οι οποίες, αμέσως ή εμμέσως, υποτάσσονται στην αποκαλούμενη «εθνική γραμμή» στην εξωτερική πολιτική. Μια γραμμή η οποία, προφανώς, δεν έχει να κάνει με μικροκομματικούς ή στενά εκλογικούς υπολογισμούς, αλλά υπηρετεί τα συμφέροντα και τις επεκτατικές επιδιώξεις του ηγεμονικού τμήματος του ελληνικού κεφαλαίου, που επιδιώκει να μείνει προσδεμένο και στο άρμα της ΕΕ και σε εκείνο των ΗΠΑ, ώστε να αποκομίσει τα μέγιστα δυνατά οφέλη από τις μπίζνες που ανοίγουν με τους πολέμους τους και με τους κάθε λογής «κάθετους διαδρόμους».
Ειδικά για τη Γάζα, η απόπειρα της Αθήνας να ρίξει στάχτη στα μάτια, επιλέγοντας το καθεστώς «παρατηρητή» (όπως και η Κομισιόν) στη φιέστα του Τραμπ κατά την πρώτη σύνοδο του αποκαλούμενου «Συμβουλίου Ειρήνης», δεν ξεγελά. Πολύ περισσότερο καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη-Δένδια και σία εμφανίζεται έτοιμη να μετέχει στη δύναμη κατοχής που προβλέπεται να αναπτυχθεί στη Λωρίδα, υπό αμερικανική διοίκηση. Και μάλιστα, όχι μόνο με μονάδες μηχανικού και συμβούλους, όπως διαρρεόταν αρχικά, αλλά και με κομάντος που θα έχουν διαταγή εμπλοκής.
Εξάλλου, το βασικό καθήκον της δύναμης αυτής θα είναι ο βίαιος αφοπλισμός της παλαιστινιακής αντίστασης, που επί δύο και πλέον χρόνια έγραψε σελίδες ηρωισμού απέναντι στους εισβολείς του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ, προξενώντας τους βαριές απώλειες. Ήδη, η κυβέρνηση του «φίλου και σύμμαχου» Νετανιάχου έχει προαναγγείλει νέο τελεσίγραφο, δ sιάρκειας πιθανότατα 60 ημερών, απειλώντας πως εάν δεν παραδώσουν τα όπλα, θα εξαπολύσει νέα γενικευμένη επίθεση. «Ο στρατός θα τελειώσει τη δουλειά», λένε στελέχη της, ενώ κάτι ανάλογο διεμήνυσαν την Πέμπτη από την Ουάσιγκτον ο πρόεδρος και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Καθήκον των «ειρηνευτών» στη Γάζα θα είναι ο αφοπλισμός της παλαιστινιακής αντίστασης
Επιδίωξή τους είναι να ολοκληρωθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα αυτό το στάδιο, ώστε να μπουν μπροστά τα σχέδια για τη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», ένα κομματάκι της οποίας έχει τάξει ο Λευκός Οίκος και στην Ελλάδα (όπως και με την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας). Σε αυτό το φόντο, η τύχη και τα δίκαια των Παλαιστινίων ασφαλώς δεν ενδιαφέρουν Τραμπ και Μητσοτάκη, καθώς όσοι απομείνουν – θα μεσολαβήσει προσπάθεια να εκδιωχθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι, με διάφορους τρόπους – θα αποτελέσουν το φτηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό. Την ίδια στιγμή η ισραηλινή κυβέρνηση έχει βάλει σε εφαρμογή ένα σχέδιο για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη στη Δυτική Όχθη και την ανατολική Ιερουσαλήμ. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ενέκρινε νόμο με τον οποίο διευκολύνει την απόσπαση εδαφών από τους Παλαιστίνιους και την προσάρτησή τους στο Ισραήλ – εκτός αν καταφέρουν να αποδείξουν ότι κατέχουν τίτλους ιδιοκτησίας, κάτι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο στις σημερινές συνθήκες.
Ξεκάθαρα είναι τα πράγματα και σε σχέση με το Ιράν, σε βάρος του οποίου ΗΠΑ και Ισραήλ ετοιμάζουν νέα και ακόμη μεγαλύτερη επιδρομή. Όλοι οι χάρτες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, άλλωστε, περιλαμβάνουν την Ελλάδα στα «ορμητήρια» των αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων, όπως είχε συμβεί και τον περασμένο Ιούνιο. Ταυτόχρονα, είναι γνωστό ότι ο ελληνικός (και κυπριακός) εναέριος χώρος έχουν επανειλημμένως χρησιμοποιηθεί από τους Ισραηλινούς για ασκήσεις προσομοίωσης επιθέσεων κατά του Ιράν και αποφυγής/ εξουδετέρωσης των αντιαεροπορικών του συστημάτων.
Στο προσφυγικό, τέλος – που σε σημαντικό βαθμό είναι συνέπεια των πολέμων στους οποίους μετέχει η Ελλάδα – τα λόγια είναι περιττά. Κι αυτό διότι είναι νωπές οι μνήμες από το έγκλημα της Χίου, από το ακόμη μεγαλύτερο της Πύλου, από τις βίαιες επαναπροωθήσεις και τις δολοφονίες σε Αιγαίο και Έβρο, από το άγριο κυνήγι, τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις των φτωχοδιάβολων σε κάθε γωνιά της χώρας – εκτός, φυσικά, από εκεί όπου χρησιμοποιούνται ως είλωτες στα χωράφια και άλλες εργασίες.
Με βάση τα παραπάνω, αξίζει να αναρωτηθεί κανείς εάν η κυβέρνηση της ΝΔ γνωρίζει τον κίνδυνο η χώρα να καταστεί νόμιμος στόχος εκείνων τους οποίους έχει επιλέξει να πολεμήσει και να γίνει συνεργός στη γενοκτονία τους. Και ταυτόχρονα, εάν έχει συνειδητοποιήσει ότι πάει περίπατο η θεωρία που έχει αναπτύξει απέναντι στην Τουρκία και την επιθετικότητά της, καθώς η Ελλάδα – τηρουμένων των αναλογιών – αποκτά επίσης χαρακτηριστικά μιας ιμπεριαλιστικής και αναθεωρητικής δύναμης. Μιας χώρας, δηλαδή, η οποία διεκδικεί δια της βίας νέες αγορές, ενώ συνδράμει στην καταπάτηση του υπάρχοντος διεθνούς δικαίου και των αρχών του ΟΗΕ, στην παραβίαση της ανεξαρτησίας και της εθνικής κυριαρχίας κρατών και λαών, καθώς και στην επαναχάραξη των συνόρων. Μα προφανώς τα γνωρίζει όλα αυτά! Αποτελούν συνειδητές επιλογές! Γι’ αυτό και η σύγκρουση πρέπει να φτάνει ως το τέλος: την ανατροπή της και τη διάλυση των συμμαχιών της, με σημαία την ειρήνη των λαών, τον ταξικό διεθνιστικό αγώνα, την αντικαπιταλιστική επανάσταση και τον κομμουνισμό του μέλλοντός μας. Για ζωή.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Φεβρουαρίου 2026
