Σοσιαλιστική Αυγή
Ιδιαίτερα έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στη Βόρεια Μακεδονία, με σημαντικές κινητοποιήσεις και απεργιακές δράσεις να οδηγούν σε απτά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους. Σύμφωνα με την οργάνωση Σοσιαλιστική Αυγή (Socijalisticka Zora – Agimi Socialist), οι παρεμβάσεις των συνδικάτων στον δημόσιο τομέα συνέβαλαν στην υπογραφή συλλογικών συμβάσεων, ενισχύοντας τα εργασιακά δικαιώματα και εξασφαλίζοντας πρόσθετες παροχές. Μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις ήταν η καθιέρωση της Κυριακής ως μη εργάσιμης ημέρας για πάνω από το 90% των εργαζομένων.
Η Σοσιαλιστική Αυγή στήριξε ενεργά τις κινητοποιήσεις. Η παρουσία της οργάνωσης εκφράστηκε μέσα από τη συμμετοχή της σε αντικαπιταλιστικό μπλοκ, με συνθήματα ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά και αιτήματα όπως η 30ωρη εβδομάδα εργασίας και η πλήρης κατοχύρωση της Κυριακής ως ημέρας αργίας. Η τελευταία μεγάλη κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026 στα Σκόπια με κεντρικό αίτημα την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Η Σοσιαλιστική Αυγή έστειλε στο Πριν την παρακάτω ανακοίνωση:
Ο κατώτατος μισθός στη Μακεδονία παραμένει από τους χαμηλότερους στα Βαλκάνια, ανερχόμενος σήμερα στα 397 ευρώ. Η Συνομοσπονδία Εργατικών Σωματείων επιχειρεί να αναδείξει τη δυσκολία επιβίωσης των εργαζομένων μέσω του υπολογισμού του λεγόμενου «συνδικαλιστικού καλαθιού αγορών», ενός δείκτη που εκτιμά το μηνιαίο κόστος βασικών αγαθών και υπηρεσιών για μια τετραμελή οικογένεια. Για τον Δεκέμβριο του 2025, το κόστος αυτό υπολογίστηκε στα 1.059 ευρώ. Σε περίπτωση που η οικογένεια πληρώνει ενοίκιο, το ποσό αυξάνεται στα 1.313 ευρώ, γεγονός που αποδεικνύει το χάσμα μεταξύ μισθών και πραγματικών αναγκών, καθώς και ότι οι μέχρι σήμερα αυξήσεις του κατώτατου μισθού είχαν περιορισμένο αντίκτυπο στην πραγματική ζωή των εργαζομένων. Κάθε αύξηση συνοδευόταν σχεδόν άμεσα από νέες ανατιμήσεις σε προϊόντα και υπηρεσίες, οδηγώντας στην υποτίμηση όχι μόνο του κατώτατου μισθού, αλλά και όλων των υπόλοιπων μισθών που δεν αυξάνονταν αντίστοιχα. Με άλλα λόγια, οι αυξήσεις – όσο κι αν φαίνονται θετικές στα χαρτιά – ακυρώνονται από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια.
Η σημερινή κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη, δεν εφαρμόζει συστηματικά βασικούς όρους των συλλογικών συμβάσεων. Πριν από εκλογικές περιόδους υιοθετούνται προσωρινά μέτρα, όπως πάγωμα τιμών ή περιορισμός των εμπορικών περιθωρίων κέρδους, τα οποία όμως δεν έχουν διάρκεια. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα, οι καπιταλιστές – μεγάλοι και μικροί – επιστρέφουν στις γνωστές πρακτικές τους, με στόχο τη μεγιστοποίηση των κερδών, ενώ οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να βιώνουν τη φθορά της αγοραστικής τους δύναμης.
Παρά τις αντιφάσεις και τα πολιτικά παιχνίδια, η Σοσιαλιστική Αυγή δηλώνει ότι καθήκον των κομμουνιστών είναι να βρίσκονται δίπλα σε όλους τους εργαζόμενους: τόσο στους μη συνδικαλισμένους του ιδιωτικού τομέα όσο και στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που ανήκουν σε «αντιδραστικά» συνδικάτα. Στηρίζουμε τα πρωτοβάθμια συνδικάτα SGIP, UPOZ, SUTKOZ, SRT, NSON, SHNM, SKRM, SIER και άλλα, τα οποία απαιτούν αύξηση μισθών τουλάχιστον κατά 6.000 δηνάρια, μέσω αύξησης του κατώτατου μισθού στα 600 ευρώ.
Είναι αναγκαία η κοινή ταξική δράση για αξιοπρεπείς αμοιβές, πρόσβαση σε ποιοτική υγεία και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Απαιτούνται ουσιαστικά μέτρα βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, τα οποία δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς μαζική συμμετοχή. Παρότι οι διαμαρτυρίες είναι συνεχείς, οι απεργίες παραμένουν σπάνιες, γεγονός που δείχνει τα όρια του «κοινωνικού διαλόγου» και του απλού ακτιβισμού. Το κύριο εργαλείο πίεσης πρέπει να γίνει ξανά η απεργία. Η γενική απεργία, ως ανώτερη μορφή συνδικαλιστικής δράσης, παραμένει «μακρινή ανάμνηση του παρελθόντος» και δύσκολα θα εμφανιστεί στο άμεσο μέλλον.
Ο αγώνας δεν πρέπει να περιορίζεται σε προσωρινές αυξήσεις μισθών που εξαϋλώνονται από τον πληθωρισμό. Οι εργατικοί αγώνες πρέπει να διεκδικήσουν ως μόνιμη κατάκτηση τη μείωση του πλήρους εργάσιμου χρόνου. Μια νίκη προς τη μείωση των ωρών εργασίας θα είχε σταθερό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με τις ονομαστικές αυξήσεις που ακυρώνονται από τις αυξήσεις τιμών. Το αίτημα αυτό προβάλλεται σταθερά από το Αντικαπιταλιστικό Μπλοκ εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια.
Καλούμε τους εργαζόμενους να στηρίξουν τα συνδικάτα που ενώθηκαν πίσω από το αίτημα για κατώτατο μισθό 600 ευρώ, αλλά και να οργανωθούν οι ίδιοι στους χώρους δουλειάς. Μόνο ως συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι μπορούμε να αγωνιστούμε ενωμένοι – όχι μόνο για να βελτιώσουμε τη ζωή μας, αλλά και για να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις που κερδήθηκαν μέχρι σήμερα.
