Μανόλης Αθανασίου, Χημικός Μηχανικός
Το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα» απέδειξε ότι η ύπαρξη στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας, αποτρεπτικών παρόμοιων καταστάσεων, δεν είναι δεδομένη. Μέσα στην οδύνη για το χαμό των πέντε εργατριών, το μόνο παρήγορο ήταν ότι, λόγω εκδήλωσης της προηγούμενης μέρας, η νυχτερινή βάρδια όπου συνέβη και το τραγικό περιστατικό ήταν σχετικά υποστελεχωμένη (εδώ προκύπτουν άλλα ερωτήματα, που δεν είναι της παρούσης), γι’ αυτό δεν θρηνήσαμε περισσότερα θύματα.
Είναι γνωστό από τη διεθνή βιβλιογραφία ότι τα ατυχήματα από υγραέριο (υγροποιημένα σε σφαιρικές δεξαμενές ή οριζόντια κυλινδρικά «πούρα» με την τεχνική όσο και εμπορική ονομασία LPG) είναι τα πλέον επικίνδυνα και θανατηφόρα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις (βλ. το ατύχημα της δεκαετίας του 1990 στην πρώην PETROLA – νυν ΒΕΕ / Helleniq Energy), απαιτώντας αντίστοιχα αναβαθμισμένη επιφυλακή και αυστηρά μέτρα.
Μετά και το Πόρισμα – καταπέλτη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας προκύπτουν προφανή ερωτήματα:
1. Το υπόγειο δίκτυο σωληνώσεων επιθεωρούνταν τακτικά κάθε μήνα, όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία;
2. Υπήρχαν αισθητήρες ανίχνευσης διαρροών; Και αν ναι, επιθεωρούνταν κάθε έξι μήνες όπως προβλέπεται; Η Πυροσβεστική Υπηρεσία διαπίστωσε πολύμηνη διαρροή στο δίκτυο, με συσσώρευση του διαρρέοντος προπανίου στις υπόγειες εγκαταστάσεις όπου σπινθηρισμός από μοτέρ αντλίας νερού προκάλεσε την έκρηξη.
3. Γιατί στις απανωτές αιτιάσεις όσμησης υγραερίου από το προσωπικό του εργοστασίου κανείς υπεύθυνος της εγκατάστασης δεν ανταποκρίθηκε;
4. Η σχετική Μελέτη Πυρασφάλειας των Εγκαταστάσεων επικαιροποιούνταν κάθε τρία χρόνια, όπως επιβάλλεται;
5. Οι σχετικές Υπηρεσίες Ελέγχου (π.χ. Επιθεώρηση Εργασίας) ήταν ενήμερες για την επικινδυνότητα των εγκαταστάσεων και πραγματοποιούσαν αντίστοιχους αυστηρούς ελέγχους όπως προβλέπεται;
Παρουσία ενός διάτρητου νομοθετικού πλαισίου (και) όσον αφορά τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία (χαρακτηριστικά ο νέος νόμος Κεραμέως προβλέπει την κοινοποίηση – υλοποίηση των πορισμάτων των Τεχνικών Ασφαλείας κατόπιν απαρέγκλιτα σύμφωνης γνώμης της εργοδοσίας!) φαντάζει «φυσιολογικό» να συμβαίνουν τέτοια τραγικά δυστυχήματα. Ωστόσο στους εργασιακούς χώρους τα «ατυχήματα» αυτά δεν συμβαίνουν, προκαλούνται!
Οι απώλειες ανθρώπινων ζωών δεν είναι απλοί αριθμοί, απαιτείται στοιχειώδης σεβασμός, περίσκεψη, σοβαρός δημόσιος διάλογος και πεδίο κοινωνικών διεκδικήσεων που θέτουν την ανθρώπινη ζωή πάνω από κάθε άλλη προτεραιότητα.
Η Υγεία και η Ασφάλεια στην Εργασία αποτελούν θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό και η εξασφάλισή τους βασική υποχρέωση των οργάνων της Πολιτείας, υπεράνω κόστους. Όμως η παρούσα κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, φρόντισε όχι μόνο να ξεχαρβαλώσει τους μηχανισμούς ελέγχου αλλά και να καταργήσει την ίδια τη δυνατότητα ελέγχου. Σύμφωνα με το υφιστάμενο πλαίσιο οι επιχειρήσεις «δηλώνουν» την έναρξη λειτουργίας τους, χωρίς κανένα απολύτως έλεγχο. Οι έλεγχοι γίνονται εκ των υστέρων «δειγματοληπτικά». Όλα αυτά στο όνομα της «κατάργησης της γραφειοκρατίας» και της «ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 31/1-1/2/2026
