Μιχάλης Παπαμακάριος
Η δημιουργία της νέας οργάνωσης συμβολή στη συνολική προσπάθεια ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της σύγχρονης κομμουνιστικής αριστεράς στην Ελλάδα
Η ίδρυση της οργάνωσης Κομμουνιστική Απελευθέρωση στις 16 Φεβρουαρίου του 2025 σηματοδότησε την έναρξη μιας προσπάθειας ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της σύγχρονης κομμουνιστικής αριστεράς στην Ελλάδα. Από τις πρώτες ημέρες της ύπαρξης της η νέα οργάνωση βρέθηκε μπροστά σε πολύ σοβαρές κοινωνικό-πολιτικές εξελίξεις όπως αυτές διαμορφώθηκαν με το ξέσπασμα του κινήματος των Τεμπών. Χωρίς καμιά ταλάντευση το δυναμικό της οργάνωσης παρενέβη μέσα στη κίνηση χιλιάδων και εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλη την Ελλάδα, όπως αυτή εκφράστηκε στα τεράστια συλλαλητήρια στις 25 Γενάρη και 28 Φλεβάρη του 2025. Πρόβαλε την αναγκαία μαχητική και με αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα κατεύθυνση του αγώνα, όχι γενικά και αόριστα αλλά έχοντας στο επίκεντρο την πάλη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για κοινά δημόσια αγαθά με προμετωπίδα την κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση της Hellenic Train. Η οργάνωση μάλιστα ιεραρχώντας το θέμα των δημοσίων αγαθών εξέδωσε και σχετική μπροσούρα με σκοπό τον θεωρητικό και πολιτικό εξοπλισμό του αγωνιζόμενου κόσμου. Αυτό το θέμα μάλιστα υπήρξε ένα από τα κεντρικά ζητήματα του φεστιβάλ των Αναιρέσεων του περασμένου καλοκαιριού.
Το θέμα της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος έχει ιδιαίτερη θέση στις πρωτοβουλίες της οργάνωσης ενάντια σε λογικές κομματικής ιδιοκτησίας των αγώνων και των μεγάλων στιγμών που σφράγισαν την ιστορία της χώρας από τη πλευρά των καταπιεσμένων. Η πρωτοβουλία που ξεχώρισε ήταν η επίσκεψη των Αναιρέσεων στη Μακρόνησο στις 4 Ιούνη, όπου εκατοντάδες άτομα, με χαρακτηριστική την παρουσία της νέας γενιάς ήρθαν σε άμεση επαφή με την ιστορία του ελληνικού κινήματος, του μεγαλείου και των τραγικών του πλευρών.
Το στοιχείο του διεθνισμού και της αλληλεγγύης αποτελεί συστατικό στοιχείο της οργάνωσης όχι σε επίπεδο διακηρύξεων αλλά πράξης. Έτσι στον πρώτο χρόνο της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης ξεχώρισε η αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης. Η οργάνωση συνέβαλλε στην ανάπτυξη των αγώνων υπέρ των Παλαιστινίων ενάντια στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και με τη στήριξη και συμμετοχή της στην Πρωτοβουλία March to Gaza και στις δύο διεθνείς αποστολές της, αλλά και με τη συμμετοχή της στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις σε Καλαμάτα και Σούδα (με ευρύτερο αντιπολεμικό στίγμα) και βέβαια τον «Αύγουστο της Παλαιστίνης» με τις κινητοποιήσεις στα λιμάνια ενάντια στο Ισραήλ και στην ημέρα δράσης υπέρ της Παλαιστίνης στις 10 Αυγούστου. Μέσα σε αυτούς τους αγώνες πρόβαλε ως βασικό καθήκον του εγχώριου κινήματος το σπάσιμο του αιματοβαμμένου κρίκου σύνδεσης της Ελλάδας με το Ισραήλ και στοχοποιήθηκε γι αυτό από τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της εξουσίας και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς με αποτέλεσμα το χτύπημα του μπλοκ της οργάνωσης στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου στη διαδήλωση στην ισραηλινή Πρεσβεία, τους τραυματισμούς και τις συλλήψεις μελών μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι και για το Παλαιστινιακό ζήτημα η οργάνωση εξέδωσε ειδική μπροσούρα με σκοπό τον εμπλουτισμό σε επίπεδο θέσεων του αγώνα για ελεύθερη Παλαιστίνη.
Παράλληλα η Κομμουνιστική Απελευθέρωση έπαιξε σημαντικό ρόλο στην διοργάνωση και τις εργασίες της διεθνούς συνδιάσκεψης ενάντια στους πολέμους του καπιταλισμού που έγινε στη Νάπολη από 13-15 Ιουνίου, ως συγκεκριμένο βήμα διεθνούς συντονισμού κομμουνιστικών, αντικαπιταλιστικών και αντιπολεμικών οργανώσεων απ’ όλο τον κόσμο, ενώ όλο αυτό το διάστημα έχει αναπτύξει σημαντική δουλειά διεθνών επαφών και κοινών ανακοινώσεων για τον πόλεμο στην Ουκρανία, την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και άλλα ζητήματα όπως την πρόσφατη κοινή ανακοίνωση της οργάνωσης με το ΕΜΕΡ από την Τουρκία.
Ιδιαίτερη σημασία δίνει η οργάνωση στη θεωρητική δουλειά και στην ανάπτυξη της μαρξιστικής θεωρίας στην εποχή μας. Μέσα από τον «θεσμό» των «διαλέξεων του μήνα», οι οποίες είναι ανοιχτές σε όποιον αγωνιστή και αγωνίστρια το επιθυμεί, έχουν ήδη παρουσιαστεί και συζητηθεί μια σειρά σημαντικών θεματικών όπως είναι το Παλαιστινιακό, ο πόλεμος στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, η εμπειρία των μετώπων στη 3η διεθνή και το αγροτικό ζήτημα. Κορυφαία πρωτοβουλία υπήρξε η διοργάνωση της ημερίδας προς τιμή του συντρόφου Ευτύχη Μπιτσάκη τον Δεκέμβριο που μας πέρασε. Τη δική της σημασία είχε η πολιτικό-θεωρητική εκδήλωση για το αστικό κράτος και τη ταξική πάλη με αφορμή τα 40 χρόνια από το Σύνταγμα του 1975, που έγινε τον περασμένο Ιούλιο.
Πέρα από κεντρικές εκδηλώσεις της οργάνωσης, όπως αυτή της 13ης Νοέμβρη στην Αθήνα στο κινηματογράφο Στούντιο, αλλά και την πρόσφατη στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων μπροστά στην τρίτη επέτειο του κρατικού-εταιρικού εγκλήματος των Τεμπών, υπήρξαν και πρωτοβουλίες οργανώσεων βάσης, πόλεων και τομέων όπως η ειδική ημερίδα για τα θέματα της υγείας, εκδηλώσεις οργανώσεων για τα δημόσια αγαθά, τον πόλεμο και την αλληλεγγύη στη Παλαιστίνη.
Η Κομμουνιστική Απελευθέρωση συμβάλλει στην αναγκαία μετωπική πολιτική παρέμβαση και την προβολή ενός συνολικού αντικαπιταλιστικού πολιτικού σχεδίου στο σήμερα
Η Κομμουνιστική Απελευθέρωση δεν θα μπορούσε να απέχει από την αναγκαία μετωπική πολιτική παρέμβαση και την προβολή ενός συνολικού-συνεκτικού αντικαπιταλιστικού πολιτικού σχεδίου στο σήμερα. Για αυτό το λόγο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της πολιτικής πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην υποστήριξη και διάδοση της, για την αναγκαία μετωπική ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στη περίοδο των μεγάλων κινδύνων και των δυνατοτήτων που έχουμε μπει. Η πρόταση αυτή, μπροστά και στην 6η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα γίνει στις 4 και 5 Απριλίου επανέρχεται στο προσκήνιο.
Οπωσδήποτε πέρα από τη πρωτοπόρα δράση των μελών της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης στο μαζικό κίνημα και τους αγώνες, την προηγούμενη χρονιά ήταν λογικό να υπάρξουν μια σειρά από αναγκαίες «εσωτερικές» διαδικασίες συγκρότησης της νέας οργάνωσης, στοιχείο το οποίο επίδρασε στο εύρος και τη συχνότητα των πολιτικών μας πρωτοβουλιών. Ωστόσο παρά τα βήματα που έγιναν αυτό το πρώτο χρόνο δεν είμαστε ικανοποιημένοι/ες από τα όσα κάναμε και αυτό γιατί ο πήχης μας είναι η απεραντοσύνη των σκοπών μας και η αναμέτρηση με ένα δυσμενή συσχετισμό που δεν θέλουμε να τον διαπιστώνουμε αλλά να τον ανατρέψουμε.
