Μιχάλης Παπαμακάριος
Το 2025 μας άφησε μια σειρά πολύ καλών κυκλοφοριών εγχώριας παραγωγής αλλά και δίσκων που έφτιαξαν «δικοί μας» άνθρωποι στο εξωτερικό και μέσα από το ΠΡΙΝ νιώθουμε την ευθύνη και την υποχρέωση να τους αναδείξουμε σε αυτό το ετήσιο ανακεφαλαιωτικό αφιέρωμα.
NAXATRAS – V
Όπως γράψαμε και στο πρόσφατο παρελθόν στη περίπτωση του V έχουμε να κάνουμε με ένα από τα καλύτερα φετινά άλμπουμ στο χώρο που καλείται ελληνικό ροκ και συνολικά. Οι συνεχώς εξελισσόμενοι Naxatras συγχωνεύουν το hard Rock με τη ροκ ψυχεδέλεια, το progressive των Pink Floyd και το anadolu rock των 60ς-70ς με το spaceήχο σχημάτων σαν τους Ozric Tentacles , φτιάχνοντας ένα άξιο θαυμασμού για τωρινό συγκρότημα μουσικό έργο. Δεν υπάρχει ειλικρινά ούτε ένα κομμάτι στο V που να μην προκαλέσει την ακρόαση και τη προσοχή. Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της εγχώριας δισκογραφίας των τελευταίων χρόνων.
Electric Litany – Desires
Οι Electric Litany επιστρέφουν με το τέταρτο τους άλμπουμ Desires, ένα έργο που συμπυκνώνει πάνω από 15 χρόνια μουσικής εξερεύνησης και εξέλιξης. Άλμπουμ βαθιά προσωπικό και συνάμα συλλογικό, φτιαγμένο με αφοσίωση και συνέπεια στην καλλιτεχνική τους ταυτότητα. Οι Electric Litany για μια ακόμη φορά παρουσιάζουν ένα δίσκο που θα κερδίσει και τον πιο απαιτητικό ακροατή και ακροάτρια.
Κεντρικό θέμα του άλμπουμ είναι η έννοια της αυθεντικότητας σε μια εποχή που το ερώτημα «έχει σημασία τι είναι αληθινό» τίθεται ολοένα και πιο πιεστικά.
Το άλμπουμ συνδυάζει την ατμοσφαιρική ένταση και τη μελωδική ευαισθησία που χαρακτηρίζουν τη μπάντα, με μια πιο πειραματική προσέγγιση στον ήχο τους. Οι E.Lεξελίσσονται ισορροπώντας ανάμεσα στο οργανικό και το ηλεκτρονικό, το σκοτεινό και το λυρικό, το εθνικό και το παγκόσμιο, το γήινο κα το υπερβατικό.
Δεν υπάρχει κάποια παραγωγή αυτής της μπάντας που να μην υπηρετεί υψηλά καλλιτεχνικά στάνταρτ, αλλά το Desires αποτελεί το δικό τους «ψηλότερο σκαλί» δημιουργίας και έκφρασης. Μέχρι σήμερα….
Yellow Red – My Little Words
Αγγλόφωνο προσωπικό synth-pop project του Στέφανου Μανούση, ιδρυτικού μέλους των Sugar for The Pill και solo δισκογραφικό του ντεμπούτο.
Είναι γνωστή πλέον η τάση αναβίωσης του βρετανικού synth pop και New Wave σκηνή των 80’s. Αν υπήρχε διαγωνισμός για την πιο αυθεντική αναβίωση ο Yellow Red θα έθετε υψηλή υποψηφιότητα για τα πρώτα βραβεία. Το άλμπουμ πέρα από την αγάπη του δημιουργού του για αυτή τη σκηνή βγάζει μια μελωδική ζεστασιά και δημιουργεί έναν ήχο που συνδυάζει την αναλογική νοσταλγία με τη φρεσκάδα.
Dury Dava – ΔΕΠΥ
Ακούγοντας το ΔΕΠΥ σου δημιουργείται η εντύπωση πως αυτή η μπάντα δεν κάθεται να συνθέσει ένα κομμάτι αλλά σκαρφίζεται μια μελωδία και μετά αφήνεται σε ένα jamμε σουρεαλιστικές προεκτάσεις που τελικά, απορείς πως, καταλήγει σε κάτι συνεκτικό. Ο τρίτος δίσκος των Dury Dava αποτελείται από 9 κομμάτια που γεννήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους, από διάφορες καταστάσεις, αλλά έγιναν ένα μετά το ευρωπαϊκό τουρ της μπάντας τους τελευταίους μήνες του 2023. Το αποτέλεσμα είναι ένας διασκεδαστικός ήχος που εκπέμπει αλήθεια, περιπέτεια και ένταση και κάνει το νταβάνι να κουνιέται…..
Social Waste – Rebelde
Οι Social Waste το Μάιο του 2025 παρουσίασαν το νέο τους άλμπουμ Rebelde, συνεχίζoντας τον ηχητικό-αισθητικό χαρακτήρα του «Hip-hop της Μεσογείου». Οι SWδουλεύουν με σταθερότητα και επιτυχία πάνω στον ήχο τους που είναι ταυτόχρονα τοπικός και διεθνής όχι κατ’ επίφαση αλλά κατ’ ουσία δίνοντας (με ελεύθερο «κατέβασμα) μας ένα ακόμη άλμπουμ αντάρτικου και αυτόνομου hip-hop.
Nightstalker – Return from The Point of No Return
Οι μέντορες του εγχώριου stoner «επιστρέφουν με ένα άλμπουμ που αντιστοιχεί στην πεντάχρονη αναμονή του πολυπληθούς κοινού τους. Ο δίσκος είναι ένα Heavy Trippinόπως λέγεται και το τρίτο κομμάτι του και η μπάντα έχει φτιάξει το πιο ώριμο και καλοδουλεμένο άλμπουμ της. Μπορεί να είναι βετεράνοι αλλά η ενέργεια και η ένταση που εκπέμπει το άλμπουμ θυμίζει πιτσιρικάδες που θέλουν να σαρώσουν τα πάντα στο πέρασμα του και οι Nightstalker το κάνουν χωρίς αμφιβολία.
V.V.I.A. – I Knew You Before We Met
Νέο άλμπουμ των V.V.I.A. που αποτελείται από την Ελληνίδα Venus Volcanism και την Δανή In Atlas. Το γυναικείο ντουέτο έχει καταφέρει να διαμορφώσει μια electronica με αρκετές επιρροές και μια ηχητική αισθητική που συνδυάζει το σκοτάδι με το φως την επανασύνδεση μετά από έναν μεγάλο αποχωρισμό, τη φιλία με την πλατωνική αγάπη, την απόγνωση με την ελπίδα, με καλές και δουλεμένες συνθέσεις.
The Steams – Vile Wonders
Μετά το εξαιρετικό “Mild Conquest” του 2022, οι The Saints ανοίγουν το επόμενο κεφάλαιο της πορείας τους. Το “VILE WONDERS” πραγματεύεται τα μοχθηρά θαύματα του σήμερα, ειρωνεύεται τον άνθρωπο και τη μεγαλομανία του, υμνεί την φύση, σιχαίνεται την ευκολία και γελάει με τις τεχνοκρατικές φούσκες. Τέλος, κλαίει για τον έρωτα, για τους πατέρες που αιμορραγήσαν και για έναν κόσμο που φθίνει και φθίνει.
Ήμουν περίεργος για το τι μπορεί να ακολουθήσει το “Mild Conquest” , αλλά αυτή η μπάντα αποδεικνύει ότι είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες της ελληνικής σκηνής. Η ποιότητα της ακούγεται για μια ακόμη φορά δυνατά και ουσιαστικά με το νέο τους άλμπουμ, το οποίο φαίνεται πως σηματοδοτεί ένα καταστάλαγμα του ήχου τους.
Ψυχεδελικό και progressive, fusion και σκληρό αλλά συνάμα συναισθηματικό, είναι αδιαμφησβήτητα από τα καλύτερα ροκ άλμπουμ που μπορούν να ακουστούν στην Ελλάδα του σήμερα.
AION – Haimalina
H AION είναι πραγματικά μια ιδιαίτερη περίπτωση. Παρά το μικρό της ηλικίας της έχει χρόνια θητείας στη κρητική μουσική παίζοντας λύρα και άλλα όργανα. Στο Haimalinaσυνδυάζει τη hip hop κουλτούρα με τη Κρητική μουσική, γενικά με την Ελληνική παράδοση και Βαλκανικά στοιχεία. Μεθοδολογικά κάνει αυτό που προσπαθούσε να κάνει η Σάττι πριν «τη δει» ποπ σταρ της Eurovision. Η παραγωγή του Haimalina είναι μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, προσωπικά μου μου θυμίζει τις παραγωγές της Mutamassik. Το στοιχείο αυτό μαζί με δυνατό flow της Aion και το φεμινιστικό της ραπ την κάνουν να ξεχωρίζει από τη τρέχουσα παραγωγή παρά το ότι οι διαφορετικές της επιρροές ορισμένες φορές την κάνουν να ακροβατεί μεταξύ μιας ιδιαίτερης έκφρασης και της κυρίαρχης αισθητικής του χώρου, μουσικά και λεκτικά. Σε κάθε περίπτωση ακούγονται πολλές δυνατότητες για το μέλλον της.
The BuzzDealers – Radiant Frequencies
Indy rock, garage και ψυχεδελικές 60s πινελιές χαρακτηρίζουν το νέο 2o άλμπουμ των BuzzDealers, ένα εκρηκτικό rock ‘n’ roll έργο. Χορευτικό, ερωτικά λικνιστικό και μεθυστικό το “Radiant Frequencies” αποτελεί ένα από τα πιο καλά άλμπουμ της εγχώριας παραγωγής για τη χρονιά που πέρασε.
The Noodles – Disco Dystopia
Οι Noodles με το ντεμπούτο μας παρουσιάζουν μια επιθετική-δυναμική και crossoverποπ που συνδυάζει τη ντίσκο με το new wave, την electronica με το post punk και το ραπ με την 80’ς synth pop αναβίωση. Είναι σαν να έχουν πάρει τη σκυτάλη από τον PanPan δίνοντας ένταση και νεύρο σε αυτόν τον ήχο ανεβάζοντας ψηλά τη κλίμακα. Όπως υποστηρίζουν και οι ίδιοι ο δίσκος τους είναι σχόλιο πάνω στην αστική αποξένωση, την αντίσταση και την εύθραυστη ομορφιά της σύγχρονης ζωής.
Sugar For The Pill – LUV
Η δισκογραφική επιστροφή των Sugar For The Pill είναι ένα από τα θετικά γεγονότα της χρονιάς που πέρασε.
To “LUV” «ακροβατεί» περίτεχνα μεταξύ του shoegaze και της dream pop, διατηρώντας ωστόσο τις Indie και post punk revival αναφορές που τους χαρακτηρίζουν, σηματοδοτώντας τη συνεχιζόμενη καλλιτεχνική τους εξέλιξη.
Το LUV είναι ένα άλμπουμ κιθαριστικό, μελωδικό, ξεχωριστό και φωτεινό και θυμίζει τον μοναδικό ήχο που μας έχουν διδάξει ξεχωριστά Βρετανικά συγκροτήματα.
Το συγκρότημα στο νέο του άλμπουμ, εξερευνά την πολυδιάστατη φύση της αγάπης, τον έρωτα, τη φιλία, τη νοσταλγία, την αποδοχή και την απώλεια. Πραγματικά ένας ηχητικά απολαυστικός δίσκος.
Δημήτρης Σουκαράς & Lotte Betts -Dean – Everything You’ve Ever Lived
Ο πολυβραβευμένος κιθαρίστας και συνθέτης, Δημήτρης Σουκαράς, ενώνει τις δυνάμεις του με την διεθνώς αναγνωρισμένη mezzo-soprano Lotte Betts-Dean, στο πρώτο τους άλμπουμ ως ντουέτο. Το Everything You’ve Ever Lived είναι ένα ταξίδι μνήμης και ονείρου, μια συλλογή τραγουδιών που κινείται αβίαστα ανάμεσα σε κλασικό, folk και pop σύμπαν, ένα ταξίδι στο εύρος της παιδείας των 2 μουσικών. Από τον Ravel και τον Britten έως τον Burt Bacharach και τη Sinéad O’Connor επαναπροσδιορίζεται ένα ρεπερτόριο με εκφραστική λιτότητα και βαθιά τρυφερότητα, αναδεικνύοντάς τις εκφραστικές δυνατότητες που μπορεί να έχουν μια κιθάρα και μια φωνή.
Το άλμπουμ λειτουργεί ως ενιαίο, κινηματογραφικό αφήγημα: η κιθάρα του Σουκαρά συλλαβίζει τον ρυθμό της μνήμης, η φωνή της Betts-Dean ανασύρει λεπτομέρειες από όνειρα και παιδικούς απόηχους, και οι διασκευές στέκουν ισότιμα δίπλα στα art songs, αναπνέοντας έναν κοινό αέρα τρυφερότητας και καθαρότητας με το ντουέτο δημιουργεί μια γέφυρα ανάμεσα σε εποχές και αισθητικές.
Royal Arch – Love & Terror
Από τα πιο καλά άλμπουμ του 2025 το ντεμπούτο των Royal Arch. Ο δίσκος «υπηρετεί» το κιθαριστικό ροκ και το κάνει με αξιοπρόσεχτη επιτυχία. Στα συν και η φωνή του Ηλία Μασρί της οποίας το χρώμα δένει πλήρως με την μουσική αισθητική του Love & Terror. Τα τραγούδια τους εξερευνούν θέματα όπως η νεότητα, οι σχέσεις, η αγάπη και οιπροκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι στην εποχή μας και οι Royal Arch μας αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον και ένα ωραίο δίσκο για το παρόν.
Κοινοί Θνητοί – Γινόμενο
Ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα γκρουπ της εγχώριας σκηνής, οι Κοινοί Θνητοί κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ το προηγούμενο Μάιο. Το ενδιαφέρον στο «Γινόμενο» οπωσδήποτε έχει να κάνει με τους αριστερούς και βαθιά συνειδητοποιημένους στίχους του γκρουπ. Αλλά αφορά και τη μουσική του άλμπουμ που συνδυάζει στοιχεία του hip-hop με φυσικά και ηλεκτρικά όργανα, προσδίνοντας στη μπάντα μια crossover διάσταση, όχι με τη λογική που χαρακτήρισε το crossover των 90ς (hip-hop/Rock/Electronica) αλλά με τη λογική της συνένωσης διαφορετικών στοιχείων που λειτουργούν αρμονικά ως αποτέλεσμα.
Messier 13 – Stay For A While
Ντεμπούτο άλμπουμ της αθηναϊκής μπάντας που ηχητικά κινείται στο χώρο της ροκ που τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί ως shoegaze. Συνδυάζει ατμοσφαιρικό ροκ, grungegaze και slowcore επιρροές. Πρόκειται για ένα άλμπουμ εσωτερικής αναζήτησης, η οποία βέβαια πάντα συνδιαλέγεται με τις γενικότερες συνθήκες της καθημερινής ζωής. Οι Messier 13 δημιουργήθηκαν το 2020 και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo EP, με επιρροές από μπάντες όπως οι My Bloody Valentine, Ride και Slowdive. Μετά από ανακατατάξεις στο line up, αρκετούς ηχητικούς πειραματισμούς και την κυκλοφορία του EP Harm (2023), η μπάντα έχει πλέον αποκτήσει τον δικό της ήχο.
Π.Ι.Ε.Β. – DETROIT
«Είστε φασαίοι και γαμώ τα πάρτι σας»! Το Detroit είναι ο νέος δίσκος του Π.Ι.Ε.Β., των The Bad Poetry Social Club, σε μουσική παραγωγή Viktoras.
Ένα album με spoken word, κολλητικά ρεφραίν και μουσικά σύμπαντα που ξεκινούν από το synth/darkwave και καταλήγουν έως το post punk έως και το liquid drum n’ bass, με ανατρεπτικές συμμετοχές στην ερμηνεία και στη σύνθεση από τους: Pan Pan, Μάκη Παπασημακόπουλο, TURBOFLOW3000, Α. Επίθετη, Βίνα Σ., MFS, VASSILINA,Kalliopi Mitropoulou, Libys, Inloss, Sumo, K. Rista, King Panda. Στίχοι και μελωδίες που κατακλύζουν την καρδιά, σε κάνουν να ταξιδεύεις μέσα σου, στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον σου ενώ τα πόδια σου δεν σταματούν να χορεύουν. Το Detroit είναι μια απόδειξη του πως μπορείς να παρτάρεις ακόμη και μέσα σε αυτή τη σκατοκατάσταση…
Ηρακλής Δαΐτσης – Όταν Κοιμήθηκε Η Ζωή Μες Στο Σαλόνι
Ντεμπούτο άλμπουμ του τραγουδιστή των «Ψύλλοι στ’ άχυρα» και αν το συγκρότημα αποτελεί μια «καθαρή» ροκ πρόταση, ο Δαΐτσης κινείται μεν σε ροκ δρόμους, αλλά ταυτόχρονα εντάσσει ταυτόχρονα στο μουσικό του κόσμο έντεχνα και λυρικά στοιχεία καθώς και τη χρήση των ηλεκτρονικών. Τη μουσική και τους στίχους έχει γράψει ο ίδιος ο Ηρακλής, εκτός από το «Χαλασμένο Ρολόι» που τους στίχους έγραψε ο Γιώργος Σαμαρίτης και τα «Το Παρίσι» και «Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων» που είναι μελοποιημένα ποιήματα του Ορέστη Λάσκου και του Κώστα Καρυωτάκη αντίστοιχα. Επιδραστική συμμετοχή στο άλμπουμ έχει και ο Χρήστος Αλεξόπουλος καθώς εκτός του ότι υπογράφει την παραγωγή, έχει επίσης συμβάλλει σε πολλές από τις ενορχηστρώσεις, έχει παίξει πλήκτρα και έχει προγραμματίσει samples.
Notowns – Vicious Little World
Οι Notowns, 2 χρόνια μετά το ντεμπούτο τους, επιστρέφουν με ένα νέο, πιο ώριμο και μελωδικό άλμπουμ. To ”Vicious Little World” είναι για το γκρουπ ένας καθρέφτης της εποχής, με τους ήχους και τους στίχους του να ερμηνεύουν την ένταση της καθημερινότητας μέσα από ένα πρίσμα εσωτερικής έντασης, σαρκασμού και υπόγειων χορευτικών ρυθμών. Με έντονες επιρροές από το post punk, το avant funk των A Certain Ratio, την dub και τον ήχο του Manchester στο πρώτο μισό των 80s και με πιο ανοιχτές μελωδικές γραμμές σε σχέση με το πρώτο τους άλμπουμ, το ”Vicious Little World” χτίζει μια ενιαία ατμόσφαιρα: ρυθμοί που παγιδεύουν, κιθάρες που διαπερνούν και φωνητικές γραμμές που στέκονται ανάμεσα στην ελπίδα και την ματαίωση.
Πάνος Βλάχος – Πληγή Έμπνευσης
Η «Πληγή Έμπνευσης», έκτο άλμπουμ του Βλάχου αποτελείται από τραγούδια συγκινητικά, εσωστρεφή και προσωπικά, σαν μικρές εξομολογήσεις. Τραγούδια που σκιαγραφούν σημερινές ιδεολογίες, χειροπιαστά ή και χειροποίητα συναισθήματα, αδιέξοδα ιδωμένα με αισιοδοξία αλλά και χιούμορ.
Νταλάρας, Πασχαλίδης, Μποφίλιου, Δεληβοριάς και Φασούλη αποτελούν τους ειδικούς συνεργάτες-ερηνευτές του Βλάχου σε αυτό το άλμπουμ, το οποίο αποτελεί εξελικτικό βήμα για το δημιουργό του και τη καλύτερη μέχρι τώρα δουλειά του, την οποία «πειράζει» κατά ένα τρόπο το αμφιλεγόμενο φινάλε της με το «Γκλίτσα». Ο Κώστας Παρίσσης έχει «βάλει το χεράκι του» στο τελικό αποτέλεσμα, τόσο σε επίπεδο παραγωγής, ενορχήστρωσης όσο και δημιουργικά. Ταυτόχρονα στο δίσκο συμπράττουν με μουσικές και στίχους οι Αλέξανδρος Κούρος, Φραντζέσκα Τασσοπούλου, Κώστας Φόρτσας και Μίλτος Πασχαλίδης.
Γιάννης Διονυσίου – Λακούβα
Το album περιέχει έντεκα τραγούδια σε στίχους και μουσική του Γιάννη Παπαγεωργίου για τη φωνή του Γιάννη Διονυσίου. Τραγούδια λαϊκά «παλαιάς κοπής» αλλά διαχρονικής ακουστικότητας και πάνω από όλα αρκετές καλές συνθέσεις.
Οι δύο καλλιτέχνες, διακριτές φυσιογνωμίες πλέον στο χώρο, μετά από αρκετά χρόνια φιλίας και ξεχωριστής μουσικής πορείας συναντιούνται για πρώτη φορά δισκογραφικά και καταφέρνουν να φτιάξουν ένα δίσκο που σέβεται το παραδοσιακό λαϊκό τραγούδι χωρίς να το αντιμετωπίζει ως ιερό τοτέμ.
Απόστολος Ριζος – Ασκήσεις τρυφερότητας
Ένα άλμπουμ, αφιερωμένο στη τρυφερότητα, η οποία σύμφωνα με το δημιουργό του «είναι ένα πολύ επαναστατικό συναίσθημα». Κάθε τραγούδι είναι μια μικρή «άσκηση» – ένας τρόπος να δυναμώσει η εσωτερική μας φωνή που μας συνδέει με τα ανθρώπινα. Μια πρόκληση να ξαναμάθουμε τη γλώσσα της καρδιάς, μια υπενθύμιση για όσα κινδυνεύουν να χαθούν. Μέσα από ποικίλες ηχητικές ατμόσφαιρες, ο Απόστολος Ρίζος μάς οδηγεί σε ένα ταξίδι όπου τα τραγούδια έρχονται να μας συναντήσουν με τρόπο καθαρά προσωπικό αλλά και βαθιά συλλογικό.
