Άρης Κωνσταντούλας*
▸Η Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), σε συνεργασία με την Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) και με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, διοργάνωσε το διήμερο 22 και 23 Ιανουαρίου συνέδριο με τίτλο «Οικονομία του Πολέμου».
Και μπορεί κάτω από τις αντιδράσεις των φοιτητών και μερίδας της πανεπιστημιακής κοινότητας το πολεμικό συνέδριο να μην έγινε σε πανεπιστημιακό χώρο, καθώς μεταφέρθηκε από την αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ στο μεγάλο αμφιθέατρο της (ΑΔΙΣΠΟ), η θεματολογία του όμως ήταν υποδηλωτική του σκοπού του.
Θέματα συζήτησης αποτέλεσαν: α) Πώς η οικονομία μιας χώρας προσαρμόζεται στις ανάγκες του πολέμου, β) οι κυρώσεις ως εργαλείο οικονομικής άμυνας της ΕΕ, γ) η ανάγκη στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ χωρών, το παράδειγμα Ελλάδας-ΗΠΑ, δ) η ασφάλεια ενεργειακών και παραγωγικών υποδομών από επιθέσεις με αναφορά στην Ουκρανία και ε) η ανάπτυξη βιομηχανίας διττής χρήσης (και για πολιτικούς σκοπούς και για στρατιωτικούς).
Και ποιοι μίλησαν για όλα αυτά; Ένα συνονθύλευμα από αντιδραστικούς καθηγητάδες, ερευνητές, απόστρατους αξιωματικούς, στελέχη της αμερικάνικης πρεσβείας και της πολεμικής βιομηχανίας καθώς και λοιπούς παρατρεχάμενους.
Διοργάνωση συνέδριο (22-23/1) με τίτλο «Οικονομία του Πολέμου»
Η συγκυρία του πολεμικού συνεδρίου δεν είναι τυχαία. Είναι μια περίοδος που βαθαίνει ξανά η παγκόσμια οικονομική κρίση και ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία φαίνονται ως οι μόνες ορατές διέξοδοι για την αναζωογόνηση των ποσοστών κέρδους για το κεφάλαιο. Σ’ αυτή την περίοδο, η ΕΕ (και όχι μόνο) εξοπλίζεται μέχρι το κόκκαλο και σ’ αυτή την κατεύθυνση εντάσσει μια σειρά από οργανισμούς και ιδρύματα. Η διοίκηση του ΑΠΘ φαίνεται να εναρμονίζεται σ’ αυτό το πλάνο και αντί για συνέδριο για την ειρήνη διοργάνωσε συνέδριο για τον πόλεμο. Και μάλιστα ήταν τόσο πρόθυμη να το περιφρουρήσει που, μετά τις αντιδράσεις φοιτητικών συλλόγων και φορέων του πανεπιστημίου, το μετέφερε σε ένα στρατόπεδο στην άκρη της πόλης.
Το συγκεκριμένο συνέδριο ήρθε σε συνέχεια μιας σειράς πρωτοβουλιών του ΑΠΘ για άνοιγμα στην πολεμική βιομηχανία. Συγκεκριμένα, ο τέως πρύτανης του ΑΠΘ Απόστολος Αποστολίδης είχε παρευρεθεί σε πάνελ εκδήλωσης για την ίδρυση της DefenceEduNet, εταιρεία με μοναδικό σκοπό την διασύνδεση των ΑΕΙ με τον Σύνδεσμο Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ). Το ΑΠΘ, επίσης, συμμετέχει σε πολλά προγράμματα με χρηματοδότηση του EDF (Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας). Προγράμματα με πληθώρα σκοπών, όπως την αναβάθμιση της παρατήρησης στο πεδίο της μάχης με λειτουργία AI, την βελτιστοποίηση του υλισμικού για να προσαρμόζεται σε πολεμικά συστήματα, την εξέλιξη της λειτουργίας stealth και πολλά ακόμα.
Ένα παράδειγμα με ιδιαίτερη αξία είναι το «πρώτο ελληνικό UAV» (drone) με το πρόγραμμα «Αρχύτας» που αναπτύσσει ο τέως αντιπρύτανης Έρευνας (2024-2025) Κύρος Υάκινθος, το οποίο έτρωγε λάχανο το τούρκικο «Bayraktar» σύμφωνα με δημοσιεύματα. Η αξία του παρόντος είναι πως ο Κύρος Υάκινθος είχε το θράσος να πει σε κινητοποίηση φοιτητικών συλλόγων πως εξαιτίας του ανακαινίστηκε ένα μεγάλο αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής, καθώς το ΑΠΘ λαμβάνει το 10% της χρηματοδότησης του συνολικού έργου.
Απαιτείται αγώνας κόντρα στο άνοιγμα των ελληνικών πανεπιστημίων στην πολεμική βιομηχανία
Και με αυτή την φράση ξεδιπλώνεται η κυβερνητική πολιτική διάλυσης των δημοσίων πανεπιστημίων. Το ΑΠΘ, όπως και όλα τα υπόλοιπα ιδρύματα, λόγω της πενιχρής χρηματοδότησης από το κράτος αναγκάζονται να βρουν μόνα τους πόρους για να τα βγάλουν πέρα. Αυτό σημαίνει επί πληρωμή μεταπτυχιακά, ΣΔΙΤ στην φοιτητική μέριμνα, απλήρωτη εργασία διδακτορικών και μεταπτυχιακών, στενότερη σύνδεση με εταιρίες-χορηγούς, χατίρια σε ιδιώτες όπως βιομηχανικά διδακτορικά κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους, ξενόγλωσσα προπτυχιακά επί πληρωμή. Έτσι, καταλήγει να ακολουθεί την χρηματοδότηση και μην βάζει κανένα φίλτρο στα ερευνητικά προγράμματα που δέχεται ως προς την ανθρωπιστική τους διάσταση. Αποτέλεσμα, τα παραπάνω προγράμματα για την πολεμική βιομηχανία που αναφέραμε. Προγράμματα που θα δούμε να αυξάνονται το επόμενο διάστημα, δεδομένου ότι η ΕΕ ρίχνει 800 δισ. ευρώ για τον πόλεμο μέσω του ReArm Europe.
Οι φοιτητικοί σύλλογοι και κάθε πανεπιστημιακός φορέας πρέπει να βάλουν φρένο σε αυτή την ιστορική κατρακύλα των ιδρυμάτων για να μην εδραιωθεί σε κανέναν φοιτητή αυτό το φιλοπόλεμο κλίμα ως πραγματικότητα. Έτσι ώστε τα πανεπιστήμια, η γνώση και η έρευνα να μην υποτάσσονται στις ανάγκες της πολεμικής βιομηχανίας αλλά στις ανάγκες της ανθρωπότητας!
*φοιτητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 24-25 Ιανουαρίου 2026
