Δημήτρης Σταμούλης
Αναγκαίος όρος ήταν ο αγροτικός ξεσηκωμός των 55 ημερών να μετατραπεί σε κοινό μέτωπο με όλα τα πληττόμενα και μαχόμενα τμήματα της κοινωνίας. Τι λένε στο Πριν συνδικαλιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι.
Η «ξαναζεσταμένη σούπα» της κυβέρνησης με τον λεγόμενο «διάλογο», τον οποίο την πρώτη φορά απέρριψαν, και σωστά, τα μπλόκα καταδεικνύοντας την κυβερνητική απάτη, τη δεύτερη φορά αποδείχτηκε αρκετή για να κάμψει τον ηρωικό αγώνα περίπου δύο μηνών των φτωχομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων σε όλη τη χώρα. Η κυβέρνηση κατάφερε να κατακερματίσει τα μπλόκα, με την αρωγή των δυνάμεων της συστημικής αντιπολίτευσης, με συνέπεια ο μεγάλος αγώνας κόντρα σε ΜΑΤ, διώξεις, απειλές και… καιρό, να τελειώσει με μια μορφή που παρέπεμπε σε υποχώρηση. Σπέρνοντας την απογοήτευση στο μεγαλύτερο τμήμα των αγωνιζόμενων αγροτών, αλλά και τον προβληματισμό για το πώς έπρεπε να πάει το κίνημα, ποια κλιμάκωση και πότε έπρεπε να υπάρξει, με ποιο περιεχόμενο και βασικούς κρίκους πάλης στον αγώνα.
Στο φόντο της απαλλαγής από τον «βραχνά» των μπλόκων, η κυβέρνηση έφερε αυτή την εβδομάδα στη βουλή την πρότασή της για σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής με αντικείμενο δήθεν «τη μελέτη των προβλημάτων και την επεξεργασία προτάσεων για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα». Επιδιώκοντας, ουσιαστικά, μια ευρύτερη πολιτική συναίνεση – άλλωστε, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης την καταψήφισαν αλλά θα συμμετάσχουν! – στα αντιαγροτικά σχέδια της νέας ΚΑΠ της ΕΕ αλλά και τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων ώστε στο άμεσο μέλλον η κυβέρνηση να συνομιλεί με εκπροσώπους-«κατοικίδια» του συστήματος αλά ΓΣΕΕ. Αποκλείοντας στην πράξη τους πραγματικούς εκφραστές της αγροτικής βάσης, όπως αναδεικνύονται κάθε φορά από τα μπλόκα του αγώνα.
Η επόμενη μέρα, πάντως, στις περιοχές που πρωτοστάτησαν στον αγροτοκτηνοτροφικό ξεσηκωμό των 55 ημερών δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει ξεμπερδέψει με το αγροτικό κίνημα, καθώς τα ουσιαστικά προβλήματα έμειναν άλυτα. Η αμεσοδημοκρατική λειτουργία των μπλόκων με τοπικές συνελεύσεις και πανελλαδική επιτροπή (στον βαθμό που λειτούργησαν), η ενότητα γύρω από έναν πυρήνα αιτημάτων, οι αποφασιστικές μορφές πάλης – που έφεραν και νέα αγροτοδικεία – είναι σαφώς μια παρακαταθήκη για το μέλλον. Ωστόσο, η εξέλιξη του αγώνα και κυρίως όσα δεν έγιναν, βοήθησαν την κυβέρνηση να δώσει μόνο λίγα ψίχουλα, με το επιχείρημα πως αιτήματα τα οποία έρχονται σε σύγκρουση με τον πυρήνα της πολιτικής της ΕΕ (κατώτερες εγγυημένες τιμές, χρηματιστήριο ενέργειας, αυξήσεις συντάξεων κ.α.) δεν συνάδουν με τον δημοσιονομικό «κορσέ» που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες. Η κυβέρνηση, με άλλα λόγια, χτύπησε στο ψαχνό με τα «μπαζούκας» της στρατηγικής της, ενώ το κίνημα, με ευθύνη τόσο των συστημικών δυνάμεων που συμμετείχαν στα μπλόκα (από ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ μέχρι ακροδεξιά και αγανακτισμένους νεοδημοκράτες) όσο και των αγροτοσυνδικαλιστών του ΚΚΕ, απάντησε με τα… λιανοντούφεκα των «άμεσων αιτημάτων» (ρεύμα, επιμέρους επιδοτήσεις κ.α.) Από την άλλη, προτάσεις περί προσφυγών στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και επιλογής της νομικής και ευρωπαϊκής οδού, που διατυπώθηκαν από αγροτοσυνδικαλιστές, κινούνται εντός του πλαισίου της ΕΕ – που «πνίγει» την αγροτιά.
Το ζήτημα της Mercosur δεν τέθηκε σχεδόν καθόλου και μάλιστα σε μια περίοδο που οι Βρυξέλλες σείονταν από τις αγροτικές κινητοποιήσεις και με τη ΝΔ να υπερψηφίζει την άθλια αυτή συμφωνία-θηλιά στο λαιμό των αγροτών. Το ζήτημα της σύγκρουσης και ρήξης με την ΕΕ είχε είτε υποβαθμιστεί είτε εξαφανιστεί από το πλαίσιο του αγώνα. Στο δε αίτημα για πανεργατική απεργία και κοινό αγώνα αγροτών-εργατών, ειδικά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, στάθηκαν απέναντι, στο όνομα του ότι «οι αγρότες καθορίζουν τον αγώνα».
Μιλώντας στο Πριν ο Δημήτρης Τοπάλης, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ανάβρας Καρδίτσας, είπε ότι «κυριαρχεί η απογοήτευση στον κόσμο, ενώ στη συνέλευση υπήρξαν και χωριά που ψήφισαν υπέρ της συνέχισης του αγώνα». Έκανε λόγο για «λάθος τακτική» και ότι «πριν τις γιορτές έπρεπε να κλιμακώσουμε, να υπάρξει απόφαση για απεργία και 48ωρο κατέβασμα στην Αθήνα με τρακτέρ». Επέκρινε το γεγονός ότι «η Μercosur δεν ήταν από την αρχή στα αιτήματα» και ότι «έπρεπε να υπάρξουν συνολικότερα αιτήματα, όχι μόνο θέματα κόστους». Από την άλλη, θύμισε ότι πολλοί αγρότες δεν θα καλλιεργήσουν φέτος λόγω των χρεών, ενώ συνεχίζεται η σφαγή στο ζωικό κεφάλαιο, καθώς στην περιοχή του έκλεισαν άλλες 5-6 μονάδες.
Από τη μεριά του, ο Μιχάλης Τζίμας, συνδικαλιστής κτηνοτρόφος από τα Γιάννενα, είπε στο Πριν ότι «ο κόσμος δεν είναι ευχαριστημένος, είναι απογοητευμένος και οργισμένος» και ότι «έστω και τώρα μπορούν να μπουν στον αγώνα εργατικά σωματεία και εργατικά κέντρα και να οργανωθεί μεγάλη κάθοδος στην Αθήνα με απεργία από όλους τους φορείς που στήριξαν τον αγώνα μας». Όπως είπε, η πρόταση αυτή θα τεθεί και ως πρόταση άμεσα στην πανελλαδική επιτροπή των μπλόκων.
Εργάτες και αγρότες μαζί στους δρόμους
Μια σημαντική πρωτοβουλία έλαβαν τις προηγούμενες ημέρες πάνω από 20 σωματεία – σύλλογοι δημοσίου και ιδιωτικού τομέα ως συμβολή στον αγροτικό αγώνα, καλώντας σε κλιμάκωση και ξεπέρασμα των συμβολικών κινήσεων αλληλεγγύης με ενεργητικές μορφές κοινής πάλης, με συλλαλητήρια και 24ωρη πανεργατική απεργία. «Να κάνουμε το επόμενο βήμα και να διεκδικήσουμε από κοινού τα κοινά αιτήματα απέναντι στα λαϊκά προβλήματα της ακρίβειας, της φτωχοποίησης του λαού, της εξασφάλισης των κοινών αγαθών και του δημόσιου χαρακτήρα τους για όλους, της εξασφάλισης ποιοτικής διατροφικής επάρκειας και της ριζικής αύξησης σε μισθούς και συντάξεις ώστε να ζούμε με αξιοπρέπεια. Να πετύχουμε νίκη και ικανοποίηση των αιτημάτων των αγροτών και των εργαζόμενων ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου», αναφέρει το κείμενο – κάλεσμα 22 σωματείων. Ανάλογη πρωτοβουλία έλαβαν και πάνω από 200 συνδικαλιστές από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και από πολλούς χώρους και κλάδους εργασίας από όλη τη χώρα.
Ο Παναγιώτης Κάτσαρης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΕΛΓΟ Δήμητρα, αναφερόμενος στην πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων, αλλά και στις 200 υπογραφές εκλεγμένων συνδικαλιστών που καλούν σε κοινή πάλη με τους αγρότες, συλλαλητήρια και 24ωρη πανεργατική απεργία, σημείωσε στο Πριν ότι «είναι μια σημαντική προσπάθεια του ανεξάρτητου ταξικού ρεύματος στο εργατικό κίνημα, μια ουσιαστική συμβολή στον αγώνα των αγροτών». Πρόσθεσε πως «για να κάνει πίσω η κυβέρνηση της ΝΔ είναι απαραίτητη η κλιμάκωση της πάλης των αγροτών σε συνδυασμό όμως με ξεσηκωμό στις πόλεις για την υπεράσπιση των κοινών στόχων εργαζόμενων και αγροτοκτηνοτρόφων». Όπως είπε, οι προτάσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων εδώ και βδομάδες έχουν πέσει στο κενό. «Οι πρώτοι που αρνούνται κοινό μέτωπο είναι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ. Πουθενά σε κανένα σωματείο, ΕΚ, ομοσπονδία δεν ψήφισαν ούτε απεργία, ούτε καν συλλαλητήριο».
