Δυόμισι χρόνια μετά τη σύστασή του, το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας εξακολουθεί να λειτουργεί με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, παρά το γεγονός ότι έχει αναλάβει ένα από τα πιο κρίσιμα και κοινωνικά ευαίσθητα χαρτοφυλάκια του κράτους, όπως κατήγγειλαν πρόσφατα σε συνέντευξη Τύπου οι εκπρόσωποι του Συλλόγου εργαζομένων στο ΥΚΟΙΣΟ.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του συλλόγου εργαζομένων.
Η Υποστελέχωση «Φρενάρει» το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
Ένα υπουργείο χωρίς δημόσια κοινωνική πολιτική, χωρίς συνοχή, στέγη, και χωρίς νεολαία. Ούτε καν στον τίτλο του…
Την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2025 δόθηκε στην ΕΣΗΕΑ συνέντευξη τύπου του Συλλόγου εργαζομένων στο ΥΚΟΙΣΟ (Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας).
Σύμφωνα με τα όσα εξέθεσαν οι εργαζόμενοι στο ΥΚΟΙΣΟ, δυόμισι χρόνια μετά τη σύστασή του, το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας εξακολουθεί να λειτουργεί με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, παρά το γεγονός ότι έχει αναλάβει ένα από τα πιο κρίσιμα και κοινωνικά ευαίσθητα χαρτοφυλάκια του κράτους. Από την προστασία των ατόμων με αναπηρία και των ηλικιωμένων, μέχρι τη στεγαστική πολιτική, την κοινωνική οικονομία και την ισότητα των φύλων, το υπουργείο καλείται να διαχειριστεί ένα τεράστιο εύρος αρμοδιοτήτων με ελάχιστους ανθρώπινους πόρους.
Η υποστελέχωση δεν αποτελεί νέο φαινόμενο, ωστόσο η μεταφορά άσχετων μεταξυ τους υπηρεσιών —όπως η Διεύθυνση Νεολαίας από το Υπουργείο Παιδείας (απολειφάδι σκέλεθρο της πάλαι ποτέ Γεν.Γραμ. Νέας Γενιάς +2019)— έχει επιδεινώσει την κατάσταση. Τμήματα λειτουργούν με έναν μόνο υπάλληλο ή και κανεναν, ενώ η πρακτική των συνεχών υποχρεωτικών μετακινήσεων μεταφέρει τα κενά από υπηρεσία σε υπηρεσία χωρίς ουσιαστική λύση. Την ίδια στιγμή, οι εποπτευόμενοι φορείς αποδυναμώνονται ακόμη περισσότερο.
Την εικόνα επιβαρύνει και η αυξανόμενη εξάρτηση από ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν έργα που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν από δημόσιους υπαλλήλους, εφόσον υπήρχε επαρκής και εξειδικευμένη στελέχωση.
Παράλληλα, το υπουργείο εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς εγκεκριμένο Οργανισμό, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπάρχει σαφής αποτύπωση δομών, αρμοδιοτήτων και αναγκών σε προσωπικό. Αυτό καθιστά αδύνατο τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό προσλήψεων και δημιουργεί σύγχυση στη λειτουργία των υπηρεσιών.
Την εικόνα επιβαρύνει και η αυξανόμενη εξάρτηση από ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν έργα που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν από δημόσιους υπαλλήλους, εφόσον υπήρχε επαρκής και εξειδικευμένη στελέχωση. Το κόστος αυτών των αναθέσεων επιβαρύνει σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ παράλληλα υπονομεύει τη θεσμική μνήμη και την τεχνογνωσία των υπηρεσιών.
Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για εξουθένωση, ασφυκτικές προθεσμίες, παράλληλα καθήκοντα και συνεχή πίεση. Και φρούδες, απατηλές ελπίδες από το γραφείο της εκάστοτε υπουργού -βάλτε τώρα πλάτη και σύντομα όλα θα φτειάξουν. Την ίδια στιγμή, η αναλογία μετακλητών προς μόνιμους υπαλλήλους φτάνει το 1 προς 3, ενώ οι χαμηλοί μισθοί λειτουργούν αποτρεπτικά για οποιονδήποτε σκέφτεται να μετακινηθεί στο υπουργείο.
Η Υποτίμηση της Νεολαίας: Το Πιο Ήσυχο, Αλλά Πιο Επικίνδυνο Λάθος της Κοινωνίας
Το Σύνταγμα της Ελλάδος, ορίζει ρητά ότι:
η προστασία της Νεότητας και η υγεία των πολιτών, είναι θεμελιακές συνταγματικές υποχρεώσεις του Κράτους. [Σύνταγμα της Ελλάδας Αρ. 21, παρ. 3/ Αρ. 2 παρ. 1/ Αρ. 5, παρ.2, 5/ Αρ. 25, παρ. 1, 2/ Αρ. 120, παρ. 2].
Η κοινωνία έχει μια περίεργη εμμονή: ζητά από τη νεολαία να είναι το μέλλον, αλλά την αντιμετωπίζει σαν να μην αξίζει το παρόν. Η υποτίμηση δεν είναι απλώς μια συμπεριφορά· είναι μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία που περνά από γενιά σε γενιά σαν κληρονομική ασθένεια.
Η Διεύθυνση Νεολαίας, που άλλοτε αποτελούσε αυτόνομο θεσμό (ΓΓΝΓ 1982-2019) με σαφές αντικείμενο και ευρωπαϊκή παρουσία, σήμερα λειτουργεί αποδεκατισμένη. Οι ελάχιστοι σε αριθμό υπάλληλοι, που βρέθηκαν εκεί από τύχη/ατυχία. Ύστερα από μαζικές αναγκαστικές μετατάξεις τους, ενάντια στον νόμο Ν 4440/2016 περί μετατάξεων που ορίζονται αυστηρά και αποκλειστικά ως ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΕΣ.
Ζητούσαν οι εργαζόμενοι από το 2023 την τροποποίηση των διατάξεων του Ν 4622/2019, Αρ 53, παρ 4. «Περί Επιτελικού Κράτους» & του ΠΔ77/23.
Όμως ο τότε υπουργός Παιδείας Πιερρακάκης δεν τους δέχτηκε καν.
Κρίμα και αχαριστία για ένα τόσο λαμπρό νέο ο οποίος ως αγαπημένο παιδί του Κ. Σημίτη ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα από την ίδια την Γεν Γραμ Νέας Γενιάς.
Όπως και σημερινή υπουργός Παιδείας, η πρώτη υπουργός ΥΚΟΙΣΟ η κυρία Σοφία Ζαχαράκη. Το 2015, στο γραφείο του τοτε ΓΓ Νέας Γενιάς Παυσ. Παπαγεωργίου…
Περίεργες υπόγειες διαδρομές, σχέσεις και επιδράσεις των πολίτικων αντιπάλων.
Η αφάνεια αυτή της νεολαίας αποτελεί αποδεδειγμένα πλέον σαφή στρατηγικό πολιτικό στόχο και προεκλογική δέσμευση του Κυρ. Μητσοτάκη ήδη από το 2018.
Από την κυρία Κεραμέως εξαγγελθείσα επίσημα και δημόσια.
Είναι ταυτοτική ιδεολογική θέση και πρακτική στο πλαίσιο της απόλυτης εξάρτησης, αποδυνάμωσης και πολιτιστικής και οικονομικής καταστροφής, της.
Της καταβαράθρωσης της ελληνικής νεολαίας και της εξάρτησής της από την γονεική οικογένεια (ως υποτελές προσάρτημά της) και τα επιδόματα ζητιανιάς, που πετάει ως ξεροκόμματο (όταν, όπως και όποτε θέλει ) το ΥΚΟΙΣΟ.
Οι 6-7 υπάλληλοι 6-7 της Δ/νσης Νεολαίας μετακινούνται συνεχώς για να καλύψουν κενά άλλων υπηρεσιών, ενώ η ίδια η Διεύθυνση αντιμετωπίζεται ως «δεξαμενή προσωπικού» αντί ως φορέας πολιτικής για τους νέους. Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια συνέχειας, η αδυναμία υλοποίησης προγραμμάτων και η απαξίωση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων της χώρας, όπως ο Ευρωπαϊκός Διάλογος για τη Νεολαία που κορυφώνεται το 2027 στην Ελλάδα.
Την ίδια στιγμή η Δ/νση Νεολαίας κοστίζει στο ΥΚΟΙΣΟ 1 εκατομμύριο ευρώ κάθε χρόνο (!!!) ετήσια. Προίκα και κληρονομιά από την 2η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από το 2017 στο Ελληνογερμανικό Ινστιτούτο Νεολαίας.
Κι άλλο βαρίδι στην φτωχοποιημένη ελληνική κοινωνία.
Και φυσικά και των εργαζομένων ΚΑΙ στο ΥΚΟΙΣΟ.
Επίσημη ίδρυση του ΕΓΙΝ 4 Ιουλίου 2019.
Πριν την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2019.
Ένα μόρφωμα φάντασμα. Ύποπτου αντικειμένου και ασαφούς λόγου ύπαρξης.
Προέδρος του έως το 2028 η υπουργός ΥΚΟΙΣΟ Δόμνα Μιχαηλίδου.
Ο Μανώλης Γλέζος με νύχια και με δόντια κατάφερε να μην ιδρυθεί μέχρι τον θάνατό του.
Την ίδια στιγμή, η νεολαία αντιμετωπίζεται μέσα στο νέο διοικητικό περιβάλλον όχι ως αυτόνομη κοινωνική ομάδα με δικαιώματα, ανάγκες και προοπτικές, αλλά ως «προέκταση της οικογένειας» και των επιδομάτων της. Η άρρητη και αφανής «δημόσια πολιτική» περιορίζεται σε στεγαστικό και δημογραφικό, χωρίς ουσιαστική συζήτηση για συμμετοχή στα κοινά, εθελοντισμό, δημιουργικότητα, πολιτισμό, εργασιακές προοπτικές ή κοινωνική ενδυνάμωση.
Σε ερώτηση που τέθηκε προς το Σύλλογο σχετικά με το αν το ΥΚΟΙΣΟ, ως φορέας του επιτελικού κράτους, της Γενικής Κυβέρνησης σχεδιάζει και ασκεί συγκεκριμένη κοινωνική δημόσια πολιτική και ποιες είναι αυτές οι πολιτικές, καθώς και αν θεωρεί ότι τα μέτρα που εφαρμόζει συνιστούν οριζόντια δομημένη και υποδομής κοινωνική πολιτική για τους νέους, προέκυψε ένα κρίσιμο ζήτημα.
Ένας εκτελεστικός φορέας, ως τμήμα του επιτελικού κράτους, οφείλει να γνωρίζει με σαφήνεια ποιες είναι οι κοινωνικές πολιτικές που υλοποιεί, ποιοι είναι οι στόχοι τους και ποιο το κοινωνικό αποτύπωμά τους. Δεν μπορεί να λειτουργεί αποκομμένος από το θεσμικό πλαίσιο ούτε να αγνοεί τον ρόλο του ως δημόσιος φορέας που υπηρετεί το κοινωνικό συμφέρον.
Ωστόσο, η απάντηση που δόθηκε από τον πρόεδρο του Συλλόγου εργαζομένων ΥΚΟΙΣΟ ήταν ότι «πράγματι τις πολιτικές τις ορίζουν οι εταιρίες». Μια τέτοια δήλωση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο ο φορέας αντιλαμβάνεται τον δημόσιο ρόλο του, τη θεσμική του ευθύνη και τα όρια μεταξύ δημόσιας πολιτικής και εταιρικών συμφερόντων. Αντί να παρουσιάσει ένα πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής, παραδέχεται (και αποδέχεται ως κάτι το ηθικό και φυσιολογικό) ότι οι κατευθύνσεις καθορίζονται από ιδιωτικούς φορείς, γεγονός που υπονομεύει την ίδια τη λογική του επιτελικού κράτους και της κοινωνικής προστασίας.
Επίσης σε ερώτηση που τέθηκε επι της ουσίας παρέμεινε αναπάντητο, περίεργο και παράξενο το γιατί οι υπάλληλοι του ΥΚΟΙΣΟ είναι διχασμένοι συνδικαλιστικά.
Στον εργασιακό τους χώρο λειτουργούν 2 α΄βαθμια συνδικαλιστικά σωματεία.
Όλοι ανήκουν ως μέλη στον Σύλλογο εργαζομένων στο ΥΚΟΙΣΟ πλην των υπαλλήλων της ΓΓ Ισότητα, οργανικό τμήμα του ΥΚΟΙΣΟ!
