Μέλος Δ.Ε. ΓΕΩΤΕΕ Ηπείρου-Νήσων, πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Β/Δ Ελλάδας, μέλος της αγροτοδιατροφικής επιτροπής της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης
«Η μεγαλειώδης συμμετοχή των αγροτών μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον αντίστοιχο αγώνα του 1996. Στα μπλόκα, στα μάτια των αγροτοκτηνοτρόφων, διακρίνεις οργή, αγανάκτηση, απογοήτευση αλλά και αισιοδοξία ότι μπορούν να βγούνε από αυτό τον αγώνα νικητές» λέει στο Πριν ο Βαγγέλης Νάνος. «Απαιτείται να προβληθεί ένα πρόγραμμα ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της, ρήξης και εξόδου από την ΕΕ από ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο εργαζομένων-αγροτιάς-νεολαίας», τονίζει.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Μιλάμε ίσως για τις πιο μαχητικές και αποφασιστικές αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών;
Η μεγαλειώδης συμμετοχή μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον αντίστοιχο ξεσηκωμό του 1996. Δε μιλάμε για μια απλή κινητοποίηση αλλά για ένα γνήσιο ξεσηκωμό. Στα μπλόκα, στα μάτια των αγροτών και των κτηνοτρόφων διακρίνεις οργή, αγανάκτηση, απογοήτευση αλλά και αισιοδοξία ότι μπορούν να βγούνε από αυτό τον αγώνα νικητές.
Ποιοι είναι οι βασικότεροι λόγοι που οδήγησαν τους φτωχομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους στους δρόμους;
Η έλλειψη προοπτικής στη δουλειά τους, η φοροληστεία, το αυξανόμενο κόστος παραγωγής, οι χαμηλές τιμές των παραγόμενων προϊόντων, η πολιτική λιτότητας στην υγεία και τη παιδεία, η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, η αίσθηση απουσίας δικαιοσύνης σε όλα, η συνολική αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, η κατεύθυνση των επιδοτήσεων, η αλαζονεία και η διαφθορά των κυβερνητικών στελεχών σε τοπικό επίπεδο.
Ποια αιτήματα δίνουν το στίγμα αυτή τη στιγμή στον αγώνα;
Υπάρχει διάχυτο το κλίμα απόδοσης δικαιοσύνης όσον αφορά το σκάνδαλο με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις (σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ). Η μείωση και η καθυστέρηση πληρωμής των ενισχύσεων, οι αποζημιώσεις από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους (ευλογιά), το κόστος παραγωγής (ΦΠΑ, πετρέλαιο, εφόδια, ηλεκτρικό ρεύμα), οι κατώτερες εγγυημένες τιμές στα παραγόμενα προϊόντα, το χτύπημα των καρτέλ αλλά και η δημόσια ασφάλιση της παραγωγής, αποτελούν τα βασικά αιτήματα των κινητοποιήσεων.
Η κυβέρνηση τραβάει στα άκρα την καταστολή και τις δικαστικές διώξεις περί «εγκληματικής οργάνωσης» αγροτών. Πώς το κίνημα μπορεί να ανέβει «σκαλί»; Είναι εφικτός ένας εργατοαγροτικός αγωνιστικός συντονισμός;
Το κίνημα έχει ανέβει «σκαλί» λόγω της μεγάλης μαζικότητας, των μορφών πάλης (πιο αποφασιστικό κλείσιμο δρόμων, λιμανιών, αεροδρομίων, τελωνείων) αλλά και των συνεχών συνελεύσεων με τη μαζική παρουσία νέων αγροτοκτηνοτρόφων που αποτελούν τον σιωπηλό πυρήνα των μπλόκων. Υπάρχουν σοβαρές προϋποθέσεις πραγματικού εργατοαγροτικού συντονισμού, οι οποίες σκοντάφτουν στον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και στην ατολμία του ΠΑΜΕ να ανοίξει συνολικά και όχι τοπικά το ζήτημα στις Ομοσπονδίες και στα Εργατικά Κέντρα που ελέγχει. Αυτό οφείλεται και στην απουσία πολιτικών στόχων από τη μεριά του αγωνιστικού μπλοκ (πτώση της κυβέρνησης με αγώνες, μη όξυνση του αντιΕΕ μετώπου, ιδιωτικοποιήσεις-κρατικοποιήσεις). Η πρόταση για 24ωρη απεργία μέσα στα μπλόκα την ημέρα ψήφισης του προϋπολογισμού ανοίγει δρόμο κλιμάκωσης και ξεσηκωμού. Πάρθηκε τελικά απόφαση για απεργία στις 16/12 κάτω από μεγάλη πίεση στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και πρέπει να επανέλθει ως πρόταση στον ιδιωτικό τομέα έστω και τώρα. Δεν πρέπει να ηγεμονεύσει η γραμμή εκτόνωσης, όπως έγινε μετά την απεργία στις 28 Φλεβάρη. Χρειάζεται να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις με νέα μπλόκα και απεργίες μετά το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου του 2026.
Πώς διαπλέκεται η πολιτική της ΚΑΠ και η ΕΕ στο ξεκλήρισμα της αγροτιάς και στην ενίσχυση του αγροτοδιατροφικού κεφαλαίου;
Η ΚΑΠ και συνολικά η πολιτική της ΕΕ έχει στον πυρήνα της τη συγκέντρωση γης, ζώων, παραγωγής σε όσο γίνεται λιγότερα χέρια (βιομηχάνων, μεγαλοεμπόρων, μεγαλοαγροτών), σε πλήρη διασύνδεση με τα πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ (πρώην και νυν), Ελληνική Λύση, τα έχουν ψηφίσει όλα στο πλαίσιο της ΕΕ. Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις συνεχίζονται με γοργούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα την καθετοποίηση μεταξύ βιομηχανιών και μεγάλων αγροτοκτηνοτροφικών μονάδων για τον πλήρη έλεγχο της διατροφής με την πλήρη στήριξη των τραπεζών. Ελέγχουν όλο το δίκτυο συγκέντρωσης – εμπορίας και θέλουνε με κάθε τρόπο να ελέγξουν και την παραγωγή με τη συγκέντρωση αλλά και καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, π.χ. με τη μαζική εξόντωση των κτηνοτρόφων για να δημιουργήσουν μεγάλες φάρμες. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο λαός στα αστικά κέντρα αγοράζει τα τρόφιμα πιο ακριβά, με την κερδοφορία των μεγάλων αγροτοδιατροφικών επιχειρήσεων να αυξάνεται. Αυξάνουν τα κέρδη τους με το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης. Από κοντά και η «πράσινη συμφωνία» της ΕΕ που φυτεύει ανεμογεννήτριες στις βουνοκορφές και φωτοβολταϊκά σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις.
Οι πιο μαχητικές τάσεις στο αγροτοκτηνοτροφικό κίνημα αναδεικνύουν την ανάγκη εξόδου από την ΕΕ και σύγκρουση με την πολιτική της που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις. Με ποιο πολιτικό πρόγραμμα πάλης μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;
Οι αγρότες πρέπει να ζητήσουν την ικανοποίηση τώρα όλων των αιτημάτων που αποφασίστηκαν στη Νίκαια ενάντια στον ψευτο-διάλογο της κυβέρνησης
Οι μαχητικές τάσεις στο εσωτερικό του κινήματος είναι πλειοψηφικές όσον αφορά τις μορφές πάλης και τη διάθεση σύγκρουσης με τη κυβέρνηση. Υστερούν όμως στη προβολή ενός ανταγωνιστικού προγράμματος πάλης απέναντι στο κυρίαρχο μοντέλο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, στο «ιερατείο» της ΕΕ, στην υποταγή των πάντων στην αγορά, στις ιδιωτικοποιήσεις και στη λογική του αγρότη-επιχειρηματία, που ηγεμονεύουν δυστυχώς μέσα στον αγροτικό κόσμο. Σήμερα απαιτείται να προβληθεί ένα πρόγραμμα ρήξης και εξόδου από την ΕΕ από ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο εργαζομένων-αγροτιάς-νεολαίας, που εκτός από τον αγώνα για τα αιτήματα επιβίωσης (πρώτο μέλημα σε αυτή τη φάση) θα περιλαμβάνει τη δημιουργία δημοκρατικών πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών, την εθνικοποίηση-κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας αλλά και τη δημιουργία ενιαίου δημόσιου φορέα τροφίμων που σε συνεργασία με τους συνεταιρισμούς θα συμβάλλει στην ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού με κεντρικό σχεδιασμό και με πρώτο κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, τις διατροφικές ανάγκες του λαού.
Τα μπλόκα μπορούν να νικήσουν, όχι στην εκτόνωση
Η κυβέρνηση καλεί σε διάλογο. Με επιτροπή αγροτοκτηνοτρόφων που δεν είναι «άτακτοι» και με «κοστολογημένα» αιτήματα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της ΕΕ. Θα δοθεί λύση μέσω διαλόγου;
Οι μαχόμενες δυνάμεις των αγροτοκτηνοτρόφων πρέπει να σηκώσουν το γάντι. Να ζητήσουν την ικανοποίηση τώρα όλων των αιτημάτων που αποφασίστηκαν στη σύσκεψη της Νίκαιας. Χωρίς αυταπάτες και ενάντια στον διάλογο με αυτούς που κατασυκοφαντούν, απειλούν, χτυπάνε και δικάζουν αγρότες. Να μπει ζήτημα μαζί με το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα για πτώση της κυβέρνησης. Η κοινοβουλευτική αναμονή είναι καταστροφική, γιατί όσοι πάνε και τους βαράνε τις πλάτες στα μπλόκα έχουν συμφωνήσει στην αντιαγροτική πολιτική που εφαρμόζεται. Η διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους, η φορολόγηση και η μείωση των κερδών του κεφαλαίου, η ριζική μείωση των πολεμικών δαπανών, οι εθνικές επιδοτήσεις είναι οι απαραίτητοι και αναγκαίοι όροι για να πάει η κατάσταση αλλιώς. Μόνο μια εργατική αντικαπιταλιστική πολιτική που θα ανοίξει τον δρόμο για την ανάδειξη των συλλογικών παραγωγικών δυνάμεων της εργαζόμενης πλειοψηφίας που αποτελούν την κύρια παραγωγική δύναμη, θα συμβάλλει στην αναζωογόνηση της υπαίθρου στα χέρια των παραγωγών του πλούτου.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στο φύλλο 13-14 Δεκεμβρίου
