Γιώργος Κρεασίδης
▸ Για ΑΟΖ και το ΝΑΤΟ οι φρεγάτες, αιματοβαμμένα όπλα από το Ισραήλ
Κλιμακώνεται η συστηματική προπαγάνδα προετοιμασίας της κοινωνίας για το ενδεχόμενο πολεμικών συγκρούσεων. Μαζί με τις αλλεπάλληλες δηλώσεις για εξοπλισμούς, υπέρ του εθνικισμού και προσήλωσης στο ΝΑΤΟ, έρχεται και ο μιλιταρισμός που καλλιεργείται από τον υπουργό Άμυνας Ν. Δένδια και την κυβέρνηση Μητσοτάκη από κοινού με την στρατιωτική ηγεσία.
Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Δ. Χούπης, μιλώντας στο Σταρ τη Δευτέρα, αναφέρθηκε στη «δυνατότητα προληπτικών χτυπημάτων στρατηγικού πλήγματος σε μεγάλο βάθος ούτως ώστε να εξασφαλίσουμε την αποτροπή δια της ισχύος. Η μία και μοναδική στιγμή που θα χρειαστεί να μην είναι τίποτα άλλο από νικηφόρο το αποτέλεσμα». Η δήλωση αυτή αν και συζητήθηκε περισσότερο στην Τουρκία παρά στη χώρα μας, φέρνει νέα δεδομένα, καθώς εμφανίζει την Ελλάδα να μετακινείται από τη μέχρι σήμερα πάγια θέση ότι είναι αμυνόμενη στην τουρκική επιθετικότητα και να προετοιμάζει αυτή το πρώτο «προληπτικό» χτύπημα και μάλιστα σε «μεγάλο βάθος».
Την ίδια στιγμή ο υπουργός Άμυνας σε δηλώσεις για νέα εξοπλιστικά προγράμματα, τόνισε ότι η εμβέλειά τους θα αφορά την ανατολική Μεσόγειο, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ότι το αμυντικό δόγμα αλλάζει και προσαρμόζεται στον ανταγωνισμό για τις ΑΟΖ και στη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ και ΕΕ. Η ολοκληρωτική ταύτιση με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, η άμεση διαθεσιμότητα για στρατιωτική στήριξη και η ενσωμάτωση αυτών των επιλογών στα κριτήρια των τεράστιων εξοπλισμών που έχουν δρομολογηθεί, παρουσιάζονται σαν πλεονέκτημα απέναντι στην Τουρκία.
Σε αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση είδε σαν ευκαιρία την ανακωχή που υπογράφτηκε στη Γάζα, παρά τα καθημερινά χτυπήματα στον άμαχο παλαιστινιακό πληθυσμό, για να ανακοινώσει ευρεία συνεργασία με το Ισραήλ στα πλαίσια εξοπλιστικών προγραμμάτων. Έτσι προβλέπεται η εγκατάσταση ισραηλινών πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων τύπου PULS, κόστους 692 εκατ. ευρώ σε Έβρο και νησιά. Στη συναρμολόγηση τους έχει διασφαλιστεί και η συμμετοχή της ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας. Αυτά έρχονται να ενισχύσουν τα υφιστάμενα συστήματα, όπως τα αμερικανικά MLRS, για τα οποία έχει δρομολογηθεί διαδικασία εκσυγχρονισμού τους. Με αυτές τις δαπανηρές επιλογές θα αναπληρωθούν τα οπλικά συστήματα που προωθήθηκαν στον πόλεμο της Ουκρανίας στα πλαίσια της νατοϊκής στήριξης του καθεστώτος Ζελένσκι.
Γίνεται φανερό ότι είναι παντελώς αβάσιμο το αναλυτικό σχήμα που βλέπει να αδειάζουν τα νησιά από οπλικά συστήματα για χάρη της νατοϊκής επέμβασης στην Ουκρανία, αντί να εξοπλίζονται απέναντι στην Τουρκία. Το αφήγημα για τη συμπόρευση με ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στη δήθεν «σωστή πλευρά της ιστορίας» που ανοίγει τα πολεμικά μέτωπα στην ανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο, όχι μόνο δεν σημαίνει εγκατάλειψη του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, αλλά στην πράξη ταυτίζεται μαζί του. Όπως και με την στρατιωτική και οικονομική συνεργασία με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ.
Η στρατηγική του άδικου και από τις δυο πλευρές ανταγωνισμού των αστικών τάξεων της Ελλάδας και της Τουρκίας, φέρνει τη συμπόρευση με τα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, καθώς και τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα σε βάρος του μεροκάματου και των κοινωνικών αναγκών. Δεν μπορεί να απαντηθεί με συνθήματα για «πατριωτικούς» εξοπλισμούς. Μόνη απάντηση μπορεί να είναι ένα αντιπολεμικό κίνημα για την αποφασιστική υπεράσπιση της ειρήνης, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους εξοπλισμούς.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Δεκεμβρίου
