Δημήτρης Τζιαντζής
Συστημικές ασκήσεις επιβίωσης σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑΡ
Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά 41 πρόσωπα απαρτίζουν το «επιστημονικό συμβούλιο» του ινστιτούτου Τσίπρα, ένα τεχνοκρατικο ιερατείο που στην πράξη αποτελεί διακήρυξη προθέσεων για τη δημιουργία νέου κόμματος με κυβερνητικούς στόχους.
Βέβαια οι….«δεξαμενές σκέψης» όπως απέδειξε το πρόσφατο παρελθόν συχνά λειτουργούν περισσότερο διακοσμητικά και στην πράξη δεν κάνουν μεγάλη διαφορά. Στις αρχές του 2024 ο Στέφανος Κασσελάκης ως τότε αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ είχε παρουσιάσει με πολλές φανφάρες…29 think tank από πρόσωπα επιλογής του. Λίγους μήνες μετά ο Κασσελάκης καθαιρέθηκε από αρχηγός και όλες αυτές οι πολυάριθμες επιτροπές σε μια μέρα εξαφανίστηκαν σαν φτερό στον άνεμο.
Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει πάντως ότι μπορεί να διεμβολίζει ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά καθώς στην επιτροπή του συμμετέχουν πρώην υπουργοί και νυν στελέχη των δύο κομμάτων με την «επιστημονική-επαγγελματική τους ιδιότητα» Έτσι η αντιστράτηγος ε.α της αστυνομίας Ζαχαρούλα Τσιριγώτη και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπεύθυνη της «πολιτικής ασφάλειας». Το «ρεαλιστικό» οικονομικό-πολιτικό στίγμα σηματοδοτούν οι πρώην υπουργοί-υφυπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα Γιώργος Χουλιαράκης, Δημήτρης Λιάκος καθώς και ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης πρώην επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής. Να θυμίσουμε ότι ο Γιώργος Χουλιαράκης σύμφωνα και με τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο είχε παίξει κομβικό ρόλο ως άνθρωπος του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην υπογραφή του τρίτου Μνημονίου και ήταν ντε φάκτο σύνδεσμος της κυβέρνησης με τους δανειστές. Υπευθύνος παιδείας στην «ομάδα σοφών» του Τσίπρα αναλαμβάνει ο Κώστας Γαβρόγλου που είχε αναλάβει υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων μετά από παρέμβαση του αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου για καθαίρεση του Νίκου Φίλη. Αρκετά μέλη της «δεξαμενής» προέρχονται από το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών (ΕΝΑ), του βετεράνου Γιάννη Δραγασάκη, πολιτικού καθοδηγητή του Αλέξη Τσίπρα, νονού της «βίαιης ωρίμανσης» και της πορείας πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλο το ινστιτούτο και άλλο ένα κόμμα που ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί θα πει κάποιος. Ωστόσο είναι φανερό ότι το πρώτο αποτελεί πρόπλασμα για το δεύτερο. Είναι νωρίς να είμαστε σίγουροι για την πολιτική κατεύθυνση που θα ακολουθήσει ο νέος πολιτικός φορέας, ωστόσο αυτό που σκιαγραφείται είναι μια πρόταση «κυβερνώσας κεντροαριστεράς» που θα κινείται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.
Ο εναπομείναντας ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει λίγο την τακτική του Γιώργου Μαύρου της Ένωσης Κέντρου απέναντι στον Ανδρέα Παπανδρέου με την πλειοψηφία να τάσσεται υπέρ της συμπόρευσης με τον Τσίπρα «άνευ όρων».
Ο Σωκράτης Φάμελλος ζητάει σύγκλιση με τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και με «ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά» με «υπερβάσεις και ένα προοδευτικό πρόγραμμα και με κοινό ψηφοδέλτιο»! Όπως όλοι καταλαβαίνουν βέβαια οι «υπερβάσεις» μπορούν να γίνουν μόνο στον πιο δεξιό και ελάχιστο κοινό παρανομαστή, με ένα ΠΑΣΟΚ που σημειώνει ότι «όποιος παίζει με τη δημοσιονομική σταθερότητα είναι εχθρός μας».
Διχασμένη εμφανίζεται η κλυδωνιζόμενη Νέα Αριστερά με τον Αλέξη Χαρίτση να μη βλέπει μέλλον σε αυτόνομη πορεία ως κόμμα διαμαρτυρίας: «Αν η Αριστερά πιστεύει ότι ο ρόλος της είναι απλώς να διαμαρτύρεται απέναντι στον αυταρχισμό, έχει χάσει. […] Η Αριστερά έχει υποχρέωση να αναλάβει την ευθύνη να πει καθαρά: Επιδιώκουμε την πολιτική αλλαγή, θέλουμε μια κυβέρνηση που διευρύνει τα όρια της Δημοκρατίας».
Από την άλλη μια ομάδα στελεχών με επικεφαλής τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη θεωρεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν εκπροσωπεί τίποτα διαφορετικό από τη συστημική γραμμή που οδήγησε σε πολλαπλές εκλογικές ήττες, διασπάσεις και συρρίκνωση.
«Μου κάνει εντύπωση η βιασύνη του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώσει συμμετοχή σε ένα πολιτικό project που δεν έχει ανακοινωθεί» σχολίασε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Μιλώντας στην εφημερίδα Εποχή σημείωσε επιπλέον πως «το μία έτσι, μία αλλιώς στο ιδεολογικοπολιτικό στίγμα ήταν και αυτό που πλήρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο χρονικό διάστημα και έφτασε σήμερα όλη η Αριστερά σε αυτή την κρίση». Το θέμα είναι ότι σε αυτή την τάση εντάσσονται και στελέχη τα οποία στήριξαν αυτές τις επιλογές και μένει να φανεί αν «χωράνε» στις διεργασίες και τις συζητήσεις για τη δημιουργία ενός πιο αριστερόστροφου πόλου, ενδεχομένως με δυνάμεις του ΜέΡΑ25.
