Η Εντολή, μια παράσταση βασισμένη στο έργο της Διδώς Σωτηρίου επέστρεψε δυναμικά από 8 Νοεμβρίου στη σκηνή του θεάτρου Nous (Τροίας 34, Αθήνα). Το έργο έχει ως κεντρικό θέμα τη σύλληψη, τις δύο δίκες και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Έξι αυτόπτες μάρτυρες της ιστορίας μας μεταφέρουν από τις ανέμελες κουβέντες και τις πολιτικές διαφωνίες ως τις υπόγειες φυλακές, τους δρόμους της Αθήνας, τις αίθουσες δικαστηρίων και τις εκτελέσεις. Με αυτή την αφορμή συνομιλούμε με τον ηθοποιό της παράστασης Σταύρο Μόσχη. Το Πριν είναι χορηγός επικοινωνίας.
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
Η Εντολή επιστρέφει για δεύτερη συνεχή χρονιά. Γιατί πιστεύεις ότι «κέρδισε» το θεατρικό κοινό και άφησε έντονο αποτύπωμα την περασμένη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο;
Πέρυσι, ένα από αυτά, που μου έκαναν εντύπωση από τη θέση μου στη σκηνή, ήταν η απίστευτη προσοχή, έως προσήλωση του κόσμου που παρακολουθούσε. Οπότε, σύντομα κι εγώ αναρωτήθηκα, ποιες είναι οι στιγμές που μας αναγκάζουν να μείνουμε τόσο σιωπηλοί, και κατέληξα πως είναι εκείνες που λέμε ή ακούμε την αλήθεια. Τουλάχιστον αυτός είναι ο σκοπός μας: να λέμε αλήθεια. Κι αυτό νομίζω είναι κάτι που κερδίζει τους ανθρώπους.
Πόσο εύκολη είναι η μεταφορά και η εξιστόρηση σημαντικών ιστορικών γεγονότων στο θέατρο;
Νομίζω πως είναι μεγάλο εγχείρημα. Κι εδώ, η μεταφορά της Νάντιας (Δαλκυριάδου) πιστεύω πως έχει πετύχει να φέρει όλα τα σημαντικά σε μία σκηνική αφήγηση. Ταυτόχρονα, όμως, βρίσκω πολύ γοητευτική την «υπεράσπιση» προσώπων που υπήρξαν μέρος της Ιστορίας και την αφήγηση πραγματικών γεγονότων στη σκηνή, αποφεύγοντας τη ρητορεία και κρατώντας την αλήθεια.
Ήταν μια πρόκληση για σένα αυτό να επιτευχθεί στην παράσταση μέσα από τις αφηγήσεις των έξι αυτόπτων μαρτύρων;
Ήταν ιδιαίτερα όμορφη η πορεία από το κείμενο στην παράσταση ακριβώς γι’ αυτόν το λόφο: έξι αυτόπτες μάρτυρες, γίνονται αγγελιοφόροι μιας εποχής που έχει ακόμη πολλά να μας πει. Μέσα από αυτά τα έξι πρόσωπα, επιχειρήσαμε να φέρουμε το κοινό όχι μόνο μπροστά στα γεγονότα, αλλά μέσα σε αυτά. Αυτή η διαδρομή είναι απαιτητική αλλά – κατά τη γνώμη μου – συγκλονιστική.
Σήμερα «πνίγουν» τη φωνή του αδύναμου, επιτρέπουν το θόρυβο των ισχυρών
Στην Εντολή, η δίκη μετατρέπεται σε σύμβολο της στρέβλωσης της δικαιοσύνης. Σήμερα, έχουμε δικαιοσύνη;
Με μεγάλη λύπη, πιστεύω πως όχι. Λείπει ως πράξη. Η εποχή διαστρεβλώνει πολλές φορές την αλήθεια, «πνίγει» τη φωνή του αδύναμου, επιτρέπει το θόρυβο των ισχυρών. Νιώθω πως και στην καθημερινότητά μας, ακόμη, βρισκόμαστε πάντα σε έναν αγώνα να υπερασπιστούμε το δίκιο μας, να ακουστούμε, αλλά ταυτόχρονα και σε κοινωνικό επίπεδο, παρακολουθώ με ανησυχία την αδικία που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας.
Γιατί θεωρείς ότι 75 χρόνια μετά από την εκτέλεσή του, η προσωπικότητα του Μπελογιάννη εμπνέει και συγκινεί;
Ο Μπελογιάννης συμβολίζει την ακεραιότητα, την πίστη σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό. Σε μία εποχή που όλα είναι ρευστά και ταχύτατα, το σύμβολό του μας θυμίζει τις αξίες που δε διαπραγματεύονται. Μας θυμίζει τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή κόντρα σε ό,τι μας θέλει απελπιστικά αδύναμους. Η στάση του στο εκτελεστικό απόσπασμα, δεν είναι απλά εικόνα του παρελθόντος, είναι υπενθύμιση για το σήμερα.
Αξίζει λοιπόν να παραμείνει κανείς αλύγιστος σαν τον «άνθρωπο με το γαρύφαλλο»;
Ναι, αξίζει γιατί ίσως η αξιοπρέπεια είναι ο τελευταίος τόπος της ελευθερίας του ανθρώπου. Να είσαι ακλόνητος σημαίνει να μη ξεχνάς ποιος είσαι, σημαίνει να μην κάνεις παζάρια με την ψυχή σου για να πετύχεις. Μπορεί να νικηθείς αλλά δεν πρέπει να υποταχθείς. Κι αυτή ίσως να είναι η μεγαλύτερη νίκη
Παραστάσεις: Σάββατο 9.15 μ.μ. και Κυριακή 8.15 μ.μ.
Διασκευή – Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Νάντια Δαλκυριάδου
Πρωταγωνιστούν: Ξένια Αλεξίου, Ειρήνη Αμπουμόγλι, Άρης Μπαταγιάννης, Σταύρος Μόσχης, Ήρα Ρόκου/Δώρα Χάγιου, Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης
Στην σελίδα 10 του εντύπου Πριν (δεν ισχύει για το pdf) θα βρείτε μια ειδική προσφορά αποκλειστικά για τους αναγνώστες της εφημερίδας μας. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944189698 και 6943224305. Η προσφορά ισχύει για όλες τις παραστάσεις βάσει διαθεσιμότητας
