Γιώργος Κρεασίδης
Σε περιδίνηση έχει μπει ο χώρος της ΝΔ και της Δεξιάς ευρύτερα μετά τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού Α. Σαμαρά στον ANT1 την περασμένη Κυριακή, καθώς με την ολομέτωπη επίθεση στον Κ. Μητσοτάκη έκλεισε κλείνοντας οριστικά την πόρτα μιας ενδεχόμενης επιστροφής, ενώ έδειξε ότι σκέφτεται εκλογική παρέμβαση ανάλογα και με τις εξελίξεις.
Η πολεμική του Α. Σαμαρά βασίζεται σε μια εθνικιστική πλειοδοσία στα ελληνοτουρκικά, στην αποστασιοποίηση από την ΕΕ, με πινελιές κοινωνικής κριτικής, αλλά και μέτωπο ενάντια στη λεγόμενη woke ατζέντα. Έτσι, παροχετεύεται η κοινωνική δυσαρέσκεια σε μια νεοσυντηρητική κριτική, ανώδυνη για το σύστημα και κοινωνική οπισθοδρομική. Χαρακτηριστική ήταν εξάλλου ο ρόλος του Σαμαρά στην κρίση που προκλήθηκε στη ΝΔ κατά την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων.
Παράλληλα ο Σαμαράς παίρνει θέση για θέματα που έχουν τσαλακώσει το προφίλ του Μητσοτάκη διεμβολίζοντας τη βάση της ΝΔ, όπως το έγκλημα στα Τέμπη και η στοχοποίηση των συγγενών, αλλά και το πλιάτσικο στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μένει όμως σε ηθικά ζητήματα, χωρίς να ακουμπάει τη ρίζα του κακού, τη δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ, τις ιδιωτικοποιήσεις, το καθεστώς των αγροτικών επιδοτήσεων της ΕΕ, την ατιμωρησία των πολιτικά υπεύθυνων. Καθώς εκπροσώπησε τις επιλογές της άρχουσας τάξης στη σκληρή περίοδο των μνημονίων, βάζοντας τη σφραγίδα ενός ωμού αυταρχισμού, ο Σαμαράς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τους πυλώνες της πολιτικής Μητσοτάκη που βαδίζει στα χνάρια του.
Η πολιτική σύγκρουση της ΝΔ με τον Α. Σαμαρά δεν είναι κάτι καινούργιο, καθώς έχουν προηγηθεί μια σειρά από παρεμβάσεις καλά προετοιμασμένες με όρους μάρκετινγκ, με άρθρα, συνεντεύξεις, όπως αυτή στο Βήμα που οδήγησε στη διαγραφή του πριν ένα χρόνο, ομιλίες στη βουλή, αλλά και εμφανίσεις σε εκδηλώσεις από κοινού με τον Κ. Καραμανλή. Ο τελευταίος κινείται σε έναν παράλληλο δρόμο, χωρίς να αμφισβητεί ανοικτά τον Κ. Μητσοτάκη, νομιμοποιώντας όμως τις επιλογές Σαμαρά στον κόσμο της Δεξιάς.
Δεν είναι επίσης καινούργιο στοιχείο ότι ο Σαμαράς αντιμετωπίζει τη γραμμή Μητσοτάκη για ενσωμάτωση του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ του Σημίτη που υπερεκπροσωπείται σε κόμμα, κράτος και κυβέρνηση, σαν νόθευση της δεξιάς ταυτότητας της ΝΔ και περιθωριοποίηση των στελεχών της. Το νέο είναι ότι τη θεωρεί παρωχημένη συνταγή στην εποχή που σηματοδοτεί η επανεκλογή Τραμπ, Καθόλου τυχαία έχει επιλέξει συνθήματα-«σημαδούρες» που παραπέμπουν στον τραμπισμό.
Γεγονός όμως είναι ότι οι αναφορές στον Τραμπ και τις αντιλήψεις του δεν είναι απλά θέμα ιδεολογικής συγγένειας, που είναι δεδομένη για τον Σαμαρά. Επιχειρηματικά συμφέροντα βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με τη ΝΔ και αναζητούν εναλλακτικές στον δεξιό χώρο, πέρα από τις διεργασίες στην αντιπολίτευση. Δεν είναι τυχαίο ότι η συνέντευξη Σαμαρά παρουσιάστηκε και σαν κίνηση υποστήριξης από τον επιχειρηματία Θ. Κυριακού, ιδιοκτήτη του καναλιού, που έστειλε το δικό του μήνυμα στην κυβέρνηση. Παράλληλα η νέα πρέσβης των ΗΠΑ Κ. Γκιλφόιλ φρόντισε να συμπεριλάβει τον Σαμαρά σε ένα πολιτικό γεύμα, μαζί με άλλους παράγοντες. Με τις αλλεπάλληλες συναντήσεις της δείχνει την αποφασιστικότητα του αμερικάνικου παράγοντα να αναβαθμίσει μαζί με την οικονομική και στρατιωτική παρουσία και την επιρροή του στο πολιτικό σύστημα. Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά καθώς η κυβέρνηση δια του εκπροσώπου Π. Μαρινάκη δεν απαντά άμεσα στον Σαμαρά, αλλά τονίζει ότι δεν μένει πίσω στους εξοπλισμούς, στη διεκδίκηση των ΑΟΖ και τη ρατσιστική πολιτική.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 15-16 Νοεμβρίου
