Αξιοποιώντας τον υπαρκτό κίνδυνο της λειψυδρίας η κυβέρνηση όπως όλα δείχνουν θα κάνει το ίδιο που έκαναν και άλλες στο παρελθόν σε αντίστοιχες καταστάσεις, επιβάλλοντας αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού, το οποίο ήταν ίσως η μόνη δαπάνη των νοικοκυριών που είχε παραμείνει σε προσιτά επίπεδα. Ο Κ. Μητσοτάκης στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της ΕΥΔΑΠ μίλησε για «ανάγκη αναθεώρησης» της τιμολογιακής πολιτικής για το νερό… καθησυχάζοντας παράλληλα τα λαϊκά νοικοκυριά ότι θα έχουμε «το φθηνότερο δυνατό νερό», ενώ αναφέρθηκε στην ανάγκη επενδύσεων και αναζήτησης πηγών χρηματοδότησης.
Το σχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση θα βαθύνει την εμπορευματοποίηση και έμμεση ιδιωτικοποίηση του νερού και των χρήσεών του, σε πόσιμο και αρδευτικό νερό. Μπορεί ο πρωθυπουργός να υπενθύμισε ότι η ΕΥΔΑΠ ανήκει κατά 51% στο ελληνικό Δημόσιο και ότι «αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει» ωστόσο οι αναφορές περί «προστιθέμενης αξίας στη διαχείριση του αρδευτικού νερού», ή η νέα μπίζνα με μονάδες αφαλάτωσης στην Αττική αλλά και τα μεγάλα «επενδυτικά» έργα ύψους 2,5 δισ. ευρώ που θα ανατεθούν σε μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους με το ανάλογο τίμημα – που θα κληθούν να πληρώσουν οι τελικοί χρήστες – προϊδεάζουν για το νέο πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου και στο νερό.
Η κυβέρνηση προετοιμάζει τον λαό για νέες επιβαρύνσεις όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν έλαβε κανένα προληπτικό μέτρο, όταν οι διαρροές στα δίκτυα της ΕΥΔΑΠ ανέρχονται στο 15%, το προσωπικό είναι αποψιλωμένο και οι μεγάλοι χρήστες, βιομηχανίες και τουριστικές μονάδες, αφήνονται να καταναλώνουν ασύλληπτες ποσότητες πολύτιμου νερού στο βωμό της κερδοφορίας. Η ανάγκη για δημόσια και δωρεάν αγαθά όπως το νερό δυναμώνει και το μαχόμενο λαϊκό κίνημα καλείται να απαντήσει στη νέα πρόκληση της κυβέρνησης και των ιδιωτικών συμφερόντων στο πιο πολύτιμο αγαθό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 1-2 Νοεμβρίου
