Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Η Μαρία Φραγκαλιώτη, ιδιωτική εκπαιδευτικός, μιλά για την κατάσταση στον κλάδο ενόψει των εκλογών στον ΣΕΦΚ – Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση (28-30/11)
Καθημερινά αντιμέτωποι με την εντατικοποίηση της εργασίας, την εργοδοτική αυθαιρεσία και τους χαμηλούς μισθούς βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί και συνολικά οι εργαζόμενοι στην ιδιωτική εκπαίδευση, όπως δηλώνει στο Πριν η Μαρία Φραγκαλιώτη, ιδιωτική εκπαιδευτικός, μέλος του ΣΕΦΚ – Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, ενόψει των εκλογών στο σωματείο από 28 έως 30 Νοεμβρίου.
«Οι ώρες απλήρωτης εργασίας είναι μόνιμο καθεστώς», προσθέτει. «Από τις τακτικές συσκέψεις εκπαιδευτικών μέχρι τις ενημερώσεις γονέων, τις διορθώσεις και την προετοιμασία του εκπαιδευτικού υλικού το βάρος του ανταγωνισμού στην ιδιωτική εκπαίδευση πέφτει στις πλάτες μας, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να είναι απλήρωτες ώρες εργασίας», εξηγεί.
Όσον αφορά στην κατάσταση με τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον κλάδο, «κάθε χρόνο και σε κάθε χώρο δουλειάς χρειάζεται να διεκδικούμε ξανά τα αυτονόητα: τη δήλωση όλων των ωρών που εργαζόμαστε, το ωρομίσθιο, την καταβολή των εργοδοτικών εισφορών, τα δώρα και τα επιδόματα που μας αντιστοιχούν».
Ειδικό ζήτημα είναι και το ύψος του επιδόματος ανεργίας. «Με τις οκτάμηνες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, σε συνδυασμό με τις νέες διατάξεις Κεραμέως και μέχρι να ξαναπροσληφθούμε, ακόμα και αυτό το χαμηλό επίδομα ανεργίας γίνεται είδος προς εξαφάνιση», σημειώνει.
Σε ερώτηση για την πορεία του ΣΕΦΚ από όταν αποφασίστηκε η συγκρότησή του σε κλαδικό επίπεδο, η Μαρία κάνει μια αισιόδοξη αποτίμηση: «Το Σωματείο διεύρυνε τη βάση στήριξής του από μέλη από τον κλάδο. Από τις προηγούμενες εκλογές αποτυπώθηκε η δυνατότητα εγγραφής και ενεργής συμμετοχής συναδέλφων από ιδιωτικά ΙΕΚ και κολέγια, κέντρα ξένων γλωσσών, ιδιωτικά σχολεία και νηπιαγωγεία. Η τάση αυτή συνεχίστηκε αυτά τα δυο χρόνια με γνώμονα την ενοποίηση του κλάδου της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Κόντρα στα αφεντικά που μας θέλουν πολυδιασπασμένους, θα δώσουμε ενωτικά τη μάχη οργανώνοντας πρόγραμμα πάλης για το σύνολο του κλάδου και διεκδικώντας Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ιδιαίτερο στοιχείο βέβαια είναι η πιο σταθερή ένταξη στη δουλειά του σωματείου των συναδέλφων στα κολέγια, συγκροτώντας κάποια πρώτα στοιχεία γραμμής για τον χώρο και παίρνοντας συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έφεραν μάλιστα και νίκες».
Στον χώρο γίνεται ιδιαίτερη κουβέντα για τον προσανατολισμό που θα πρέπει να έχει ένα σωματείο, για το εάν ο ΣΕΦΚ δίνει μάχη με συντεχνιακές αντιλήψεις ή λογικές καθήλωσης στα «επί μέρους» αιτήματα. Η Μαρία σημειώνει: «Ο ΣΕΦΚ, συνεχίζοντας μια μεγάλη παράδοση, κατοχυρώνει ότι είναι ένα σωματείο που δε λειτουργεί συντεχνιακά, δεν ανάγει την παρέμβαση στους χώρους δουλειάς ως το ανώτατο όριο της δραστηριότητάς του. Αντίθετα, στο μέτρο των δυνάμεών του θέλει να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός υπαρκτού πόλου σωματείων μέσα στο εργατικό κίνημα που θα παλεύει στο εδώ και το τώρα για συμβάσεις και δικαιώματα στο ύψος των εργατικών αναγκών, σε ρήξη με το συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ».
Όπως επισημαίνει ωστόσο «δεν υποτιμούμε τις μάχες στους χώρους της δουλειάς. Ο ΣΕΦΚ έχει καταφέρει να βρίσκεται σε κάθε μάχη και διεκδίκηση, ενάντια σε απολύσεις ή την μη καταβολή δεδουλευμένων, σε παρεμβάσεις για το επίδομα ανεργίας, σε κάθε μικρή και μεγάλη αυθαιρεσία. Με γραμμή σύγκρουσης και νίκης, σε πλήρη αντίθεση με τον καθεστωτικό γραφειοκρατικό συνδικαλισμό που επιλέγει αγώνες χαμηλής έντασης μεταθέτοντας τις μάχες με την κυβέρνηση και την εργοδοσία σε ένα απώτερο μέλλον».
Ο ΣΕΦΚ όμως στην τελευταία διετία έχει λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες και στα μεγάλα γεγονότα και τις καμπές του εργατικού – λαϊκού κινήματος. «Από τα Τέμπη μέχρι τις απεργιακές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, η φωνή των συναδέλφων ήταν εκεί», όπως τονίζει η Μαρία.
Στις εκλογές συμμετέχει ξανά το ψηφοδέλτιο των Παρεμβάσεων. Με ποιο στόχο; «Τα μέλη των Παρεμβάσεων βρεθήκαμε μπροστά σε όλους αυτούς τους αγώνες. Προωθήσαμε τους σκοπούς του σωματείου, σταθήκαμε με αλληλεγγύη στους συναδέλφους μας, επιδιώξαμε τη μαζικοποίηση του σωματείου μέσα από τη δράση μας στους χώρους δουλειάς, στελεχώνοντας τις εξορμήσεις του σωματείου και κάθε τρόπο που επέλεξε για να διαδώσει τη δράση του», εξηγεί η Μαρία δίνοντας το περίγραμμα της κατεύθυνσης του σχήματος για το σωματείο και το εργατικό κίνημα:
«Υποστηρίζουμε τον μαζικό, ενωτικό, οργανωμένο και ανυποχώρητο αγώνα για να υπάρξουν κατακτήσεις, και τη συνεχή κλιμάκωση με αδιαπραγμάτευτο στόχο την ανατροπή και όχι την απλή διαμαρτυρία. Με τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες μας παλεύουμε για την αναγέννηση του ταξικού και χειραφετημένου αγωνιστικού συνδικαλισμού, για την αναγκαία αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων. Για ένα εργατικό κίνημα που θα αξιοποιήσει τη δύναμη και το βάθος της εργατικής αντίστασης στην κατεύθυνση του αποφασιστικού, μαζικού, ανατρεπτικού αγώνα μέχρι τη νίκη».
Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 9-10 Νοεμβρίου
