Δύο μέρες πριν, η αυγουστιάτικη σύνοδος της Αλάσκα έμοιαζε με μακρινή ανάμνηση και οι πληροφορίες έφερναν τον Τραμπ να δίνει και πυραύλους Τόμαχοκ στον Ζελένσκι, ο οποίος τον επισκέφθηκε την Παρασκευή στον Λευκό Οίκο. Τώρα, όμως, αναμένουμε μια νέα συνάντησή του με τον Πούτιν, πιθανότατα στη Βουδαπέστη, μετά τη μακρά τηλεφωνική συνομιλία τους την Πέμπτη. Παζάρι και πόλεμος συνεχίζονται παράλληλα – χαμένοι οι λαοί και στις δύο περιπτώσεις.
Διαφορετικές «πίστες» Ουκρανία και Μ. Ανατολή
Για τις ΗΠΑ και τον πρόεδρό τους, η Ουκρανία αποτελεί μια διαφορετική «πίστα» από το Μεσανατολικό και μάλιστα πιο δύσκολη από πολλές πλευρές. Η εξήγηση είναι απλή: Εκεί έχουν απέναντί τους μια χώρα η οποία μπορεί να τους κοιτάξει στα μάτια, τόσο από άποψη διεθνούς επιρροής και συμμαχιών όσο και στρατιωτικά – κυρίως (αλλά όχι μόνο) εξαιτίας του τεράστιου και τρομακτικού πυρηνικού οπλοστασίου που διαθέτει. Αυτός είναι και ο λόγος που στην περίπτωση του Τραμπ και του Πούτιν ισχύει το γνωστό «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη». Όλα δείχνουν, πάντως, ότι και εδώ ο Αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί να παίξει ένα δοκιμασμένο χαρτί, που υπόσχεται μπίζνες και τρελά κέρδη, εφόσον τελειώσει ο πόλεμος και τα βρουν Ουάσιγκτον και Μόσχα. Αλλά τότε, τι θα κάνει η ΕΕ που ετοιμάζεται για πόλεμο;
Ο Τραμπ κάνει πόλεμο στη Λατ. Αμερική
Με τη Λατινική Αμερική δεν χωράνε παιχνίδια και αναβολές για τον Τραμπ. Δεν είναι ούτε Ουκρανία ούτε Μέση Ανατολή – τη θεωρεί δική του και θέλει να την ελέγχει πλήρως, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά. Έτσι, μετά τους εκβιασμούς στη Βραζιλία και πέρα από την ωμή παρέμβασή του στην Αργεντινή, την οποία εκβίασε με χρεοκοπία αν δεν νικήσει ο Μιλέι στις ενδιάμεσες εκλογές της άλλης Κυριακής, 26 Οκτωβρίου, όλα δείχνουν ότι προετοιμάζει στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα. Εκτός από τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς σκαφών που ξεκινούν εκεί και δήθεν μεταφέρουν ναρκωτικά στις ΗΠΑ, ο ίδιος παραδέχθηκε πως η CIA διεξάγει ήδη μυστικές επιχειρήσεις στο έδαφος της χώρας – αφήνοντας ανοιχτό και το ενδεχόμενο να υπάρχει σχέδιο δολοφονίας του προέδρου της, Νικολάς Μαδούρο. Οι παλαιότεροι θυμούνται την «Επιχείρηση Κόνδορας» – οι νεότεροι καιρός να τη μάθουν.
Μαδαγασκάρη – νέα έκρηξη, νέα ανατροπή
Η Μαδαγασκάρη έγινε, αυτή την εβδομάδα, ο πιο πρόσφατος κρίκος στην αλυσίδα των χωρών οι οποίες είδαν τα καθεστώτα τους να ανατρέπονται μετά από μια κοινωνική εξέγερση, στην οποία καθοριστικό ρόλο παίζουν οι νέοι – η «Γενιά Ζ», όπως έχει πλέον επικρατήσει – εξαιτίας της φτώχειας, της διαφθοράς και της κατάπνιξης των δημοκρατικών ελευθεριών. Ταυτόχρονα, όμως, η χώρα του Ινδικού Ωκεανού είναι μία ακόμη πρώην αποικία της Γαλλίας στην οποία σημειώνεται τέτοιου είδους ανατροπή και κατάληψη της εξουσίας από τμήμα του στρατού μετά το 2020 – είχαν προηγηθεί το Μάλι, η Μπουρκίνα Φάσο, ο Νίγηρας, η Γκαμπόν και η Γουινέα. Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω πλευρών αποδεικνύει πως το «τσουνάμι» των ανατροπών, ειδικά στην Αφρική αλλά όχι μόνο εκεί, έχει προκληθεί από πολλές και σύνθετες αιτίες, με έντονο όμως το κοινωνικό-ταξικό πρόσημο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-19 Οκτωβρίου
