Ανδρέας Κυρίτσης
Η παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού από το βουλευτικό αξίωμα ήταν η αρχή της διαδικασίας αποκατάστασης της κυβερνητικής εναλλαγής.
Σε πλήρη «τροχιοδρόμηση» μπαίνει η δημιουργία του «Κόμματος Τσίπρα», προκειμένου να αποκατασταθεί το μοντέλο της εναλλαγής στην κυβερνητική διαχείριση. Η απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να παραιτηθεί από την έδρα της Α’ Πειραιά που κατείχε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 είναι η πλέον αποφασιστική κίνηση που γίνεται σε αυτή την κατεύθυνση.
Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός, όπως και το «ποντάρισμα» συγκεκριμένων οικονομικό-πολιτικών κέντρων σε αυτή την προοπτική έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό αντιληπτή. Όμως η παραίτησή Τσίπρα κατέδειξε ουσιαστικά την πυροδότησή της. Καθόλου τυχαία άλλωστε δεν είναι η θερμή υποδοχή την οποία επιφύλαξαν συγκεκριμένα ΜΜΕ ιδιοκτησίας γνωστών παραγόντων (συγκροτήματα Μαρινάκη, Μελλισανίδη κ.λ.π) στην απόφαση του Αλέξη Τσίπρα που παρουσιάστηκε με μία αφήγηση «επιστροφής στον λαό» με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στο μήνυμα με το οποίο συνόδευσε την παραίτησή του αρνήθηκε την λειτουργία του «Μεσσία» για τον εαυτό του. Παρόλα αυτά στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση φαίνεται να λειτουργεί η επικοινωνιακή του τακτική. Επιχειρεί να παρουσιαστεί ως η μόνη πιθανή εναλλακτική κυβερνητική λύση. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει την απαξίωση τόσο της δυνατότητας του ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη να παίξει έναν τέτοιο ρόλο αλλά και του ίδιου του κόμματος από το οποίο προέρχεται ο Αλέξης Τσίπρας: Του ΣΥΡΙΖΑ (με έμμεσο τρόπο και της Νέας Αριστεράς).
Η εκκίνηση της επαναφοράς του Αλέξη Τσίπρα στο επίκεντρο του πολιτικού τοπίου φαίνεται να μπήκε στην τελική φάση της τον Αύγουστο. Τότε που αποφασίστηκε να κάνει πολιτική παρέμβαση στο Συνέδριο του Economist μία ημέρα πριν την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΕΘ. Το ίδιο μήνα μάλιστα φαίνεται πάρθηκε και η απόφαση της παραίτησής του την πρώτη ημέρα λειτουργίας του κοινοβουλίου.
Το προηγούμενο διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας μέσω των εκδηλώσεων του ινστιτούτου που διαθέτει έχει φροντίσει να παρουσιάσει μια αρκετά ευέλικτη πολιτική πλατφόρμα. Εισάγοντας το σύνθημα του «Νέου Πατριωτισμού». Το όνομα δηλαδή που δίνει στο σύνολο των προγραμματικών θέσεων που εκφράζει για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική. Πρόκειται για προγραμματικές θέσεις αρκετά «στρογγυλεμένες» δίχως ούτε καν τις φραστικές κορώνες με τις οποίες ο Αλέξης Τσίπρας πορεύθηκε στο παρελθόν. Προφανής στόχος η «ευρυχωρία» προκειμένου το μελλοντικό πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα να «στεγάσει» στελέχη προερχόμενα από ετερόκλητους πολιτικούς χώρους που θα κινούνται από την κεντροδεξία ως την λεγόμενη «ριζοσπαστική αριστερά».
Η ανακοίνωση ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα δεν φαίνεται ότι θα συμβεί εντός του 2025. Η πιθανότερη ημερομηνία προσδιορίζεται περίπου στην Άνοιξη του 2026 με τον σχεδιασμό πάντως είναι μάλλον «ευέλικτος» ως προς τις ημερομηνίες. Όσον αφορά την πλαισίωση του πολιτικού εγχειρήματος είναι βέβαιο ότι θα περιέχει πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (τα περισσότερα εκ των οποίων δεν διαθέτουν την βουλευτική ιδιότητα). Από εκεί και πέρα όμως θα δοθεί έμφαση στην προβολή νέων προσώπων με κύριο χαρακτηριστικό την τεχνοκρατική επάρκεια ή την διείσδυση σε νέες ηλικίες. Φυσικά πολλά θα κριθούν από την απήχηση που θα έχει η όλη υπόθεση δίχως να αποκλείεται ακόμη και η… εγκατάλειψη του σχεδίου εφόσον «δεν τραβάει».
Όπως ήταν αναμενόμενο η κίνηση Τσίπρα αντιμετωπίζεται εχθρικά από το ΠΑΣΟΚ, εξαιρετικά επιφυλακτικά από ένα μέρος της Νέας Αριστεράς και απαξιωτικά από ένα άλλο. Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ οι εξελίξεις στο εσωτερικό του πιθανολογούνται ως εκρηκτικές. Ιδίως από την στιγμή που ένα σημαντικό μέρος του στελεχιακού δυναμικού του στοχεύει στην «μετακόμισή» του στο νέο πολιτικό σχήμα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 11-12 Οκτωβρίου 2025
