Θοδωρής Παπαφράγκου, μέλος του Students for Gaza και του Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης
Συνέντευξη στον Γιώργο Κώνστα
Πόσο ευαισθητοποιημένοι είναι οι άνθρωποι της ηλικίας σου στο θέμα των βάσεων, κατά πόσο γνωρίζουν τον ρόλο τους; Τι θα έλεγες σε κάποιον από αυτούς για να τους πείσεις ότι θα πρέπει να συμμετέχει σε κινητοποιήσεις όπως αυτές στις 17-18 Οκτωβρίου;
Η αλήθεια είναι πως η νεολαία δεν έχει την πλήρη εικόνα του τι θα πει ΝΑΤΟ και βάσεις καθώς τα συστημικά μίντια παρουσιάζουν το ΝΑΤΟ ως προστάτη των λαών. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο τμήμα της νέας γενιάς που είναι και ενημερωμένο και ευαισθητοποιημένο σχετικά με τις νατοϊκές βάσεις και τις επιπτώσεις τους και διαμορφώνει δικλείδες αντίστασης όπως η φοιτητική πρωτοβουλία του Students For Gaza! Και πώς να μην είναι, αφού από τη στιγμή που ανοίξουν τα σόσιαλ μίντια , οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι με τις αποτρόπαιες εικόνες των φρικαλεοτήτων στη λωρίδα της Γάζας αλλά και σε άλλα μέρη της γης, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τέτοιες επιχειρήσεις ενορχηστρώνονται από το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ και φέρνονται εις πέρας μέσα από την αξιοποίηση των βάσεων, όπως αυτή στη Σούδα που είναι και η σημαντικότερη στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, με τη λειτουργία της να έχει παίξει σημαντικό ρόλο στις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή τις τελευταίες δεκαετίες.
Το διήμερο 17-18/10 καλούμε κάθε νεολαίο εργαζόμενο, φοιτητή και μαθητή να δείξει με τη φωνή του πως η νεολαία είναι με τη σωστή πλευρά της ιστορίας τη στιγμή που το Ισραήλ δολοφονεί. Η νεολαία θα πει «Φτάνει πια!» Το διήμερο 17 και 18 Οκτώβρη δεν σκοπεύουμε απλώς να μιλήσουμε, ούτε απλώς να υποβάλουμε ευγενικά αιτήματα, αλλά τη στιγμή που η Παλαιστίνη αιμορραγεί κι οι ισχυροί του κόσμου συνεχίζουν να σχεδιάζουν πολέμους πάνω στους χάρτες τους, λογαριάζοντας ανθρώπινες ζωές σαν αριθμούς, κάνουμε ξεκάθαρο πως εμείς, η νέα γενιά, αρνούμαστε να είμαστε θεατές. Ξέρουμε ποιοι ευθύνονται, ποιοι στηρίζουν τις βάσεις, ποιοι τροφοδοτούν την καταπίεση και τη βία. Και γι’ αυτό σηκώνουμε κεφάλι.
Για την ειρήνη, για την ελευθερία, για τη ζωή. Στις 17 και 18 Οκτώβρη, όλοι και όλες στους δρόμους να δείξουμε ότι η νεολαία της Κρήτης, της Ελλάδας, του κόσμου, είναι με τη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Γιατί όταν οι λαοί ενώνονται και δρουν, κανένα ΝΑΤΟ, καμία βάση, καμιά αυτοκρατορία δεν μπορεί να τους σταματήσει.
Τα τελευταία χρόνια το αντιβασικό κίνημα, που για δεκαετίες ήταν πολύ ισχυρό και μαζικό στην Κρήτη, έχει υποχωρήσει. Ένα μέρος του κόσμου βλέπει τις βάσεις ως «αναγκαίο κακό» , ως κάτι που «αφού μας έτυχε ας το εκμεταλλευτούμε οικονομικά»… Ποια η δική σου άποψη ;
Η αλήθεια είναι πως η υποχώρηση του αντιβασικού κινήματος στην Κρήτη –όπως και γενικότερα στην Ελλάδα– δεν είναι τυχαία· συνδέεται με βαθύτερους κοινωνικούς, πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες. Από τη μια, η μακροχρόνια παρουσία των βάσεων έχει γίνει κανονικότητα στη συνείδηση ενός μέρους της κοινωνίας, ενώ οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει την ύπαρξή τους, με την πολιτική ρητορική των κυβερνήσεων –ότι «φέρνουν ασφάλεια, ανάπτυξη και δουλειές»– να έχει περάσει σε πολλούς. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο πως σε περιόδους ακρίβειας και λιτότητας, όταν το εισόδημα και η επιβίωση μπαίνουν πάνω απ’ όλα, όταν ο πόλεμος γίνεται καθημερινότητα και έρχεται ολοένα και πιο κοντά, τότε είναι εύκολο κάποιοι να δουν τις βάσεις ως «αναγκαίο κακό». Από την άλλη, όμως, αυτό το «αναγκαίο κακό» έχει τεράστιο τίμημα! Οι κάτοικοι εδώ στην Κρήτη ζούμε κάθε μέρα με τις επιπτώσεις της λειτουργίας της βάσης της Σούδας! Η συνεχόμενη πτήση αεροσκαφών καθημερινά πάνω από τα κεφάλια μας, οι δολοφόνοι που παρκάρουν στην πόλη με τα αεροπλανοφόρα και παρενοχλούν τα εργαζόμενα άτομα και τους ντόπιους -κάνοντας την πόλη απρόσιτη και μη βιώσιμη για τους κατοίκους-, αλλά και η περιφρούρηση των συμφερόντων αυτών που καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον του νησιού για τα κέρδη τους (όπως η εξόρυξη υδρογονανθράκων), δείχνει ότι οι βάσεις κάθε άλλο παρά μάς προστατεύουν! Η ουσία είναι ότι καμία βάση δεν υπάρχει για «ειρήνη» υπάρχει για στρατηγικά και πολεμικά συμφέροντα.
Κι όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστούν ως «οικονομική ευκαιρία», η πραγματικότητα δείχνει πως το κέρδος είναι πρόσκαιρο και άνισα κατανεμημένο, ενώ το ρίσκο και οι επιπτώσεις είναι συλλογικές και μακροπρόθεσμες. Γι’ αυτό, η αναζωογόνηση του αντιβασικού κινήματος δεν είναι απλώς πολιτική πράξη· είναι μορφή αυτοσυνείδησης και ευθύνης απέναντι στο μέλλον. Δεν αφορά μόνο το εάν «αποδεχόμαστε ή όχι» την παρουσία του ΝΑΤΟ στη ζωή μας, αλλά το αν θέλουμε οι ζωές μας και ο τόπος μας να καθορίζονται από ξένες στρατιωτικές ανάγκες ή από τις δικές μας ανάγκες για ειρήνη, αξιοπρέπεια και ελευθερία.
Σούδα 17-18/10: Πανελλαδικό αντιπολεμικό διήμερο στη βάση του θανάτου
