Γιώργος Παυλόπουλος
Η ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στην 80η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική. Μέσα σε μία περίπου ώρα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών περιέγραψε, με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο και παρά τις όποιες ανακρίβειες, το μοντέλο του – αδηφάγου, αδίστακτου, απάνθρωπου και σκοταδιστικού – καπιταλισμού που οραματίζεται για τη «Δύση» τις επόμενες δεκαετίες, όπως και για τον ρόλο της χώρας του. Φρόντισε, παράλληλα, να βάλει μια μεγάλη πρόκα στο «φέρετρο» του διεθνούς οργανισμού, τον οποίο χαρακτήρισε πρακτικά άχρηστο. Έκανε, δηλαδή, με λόγια αυτό που έτσι κι αλλιώς σκέφτονται ήδη οι περισσότεροι, εκτιμώντας ότι ο θεσμός ο οποίος πλαισίωσε την τάξη πραγμάτων που κληροδότησε το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έχει πάψει να είναι χρήσιμος και καταρρέει μαζί της.
Ο Τραμπ ξεκαθάρισε, για μια ακόμη φορά, ότι πολιτική σημαίνει πάνω από όλα μπίζνες και κέρδος – «είναι η οικονομία ανόητοι», όπως είχε πει και ο Τζέιμς Καρβάιλ, στενός σύμβουλος του Κλίντον το 1992. Αυτό είναι το κριτήριο που καθορίζει την πολιτική των δασμών, αυτό τις συμφωνίες με τις διάφορες χώρες (μαζί και την Τουρκία, όπως απέδειξαν και τα συμβόλαια δεκάδων δισ. που είχε ο Ερντογάν στις βαλίτσες του για να τον… καλοπιάσει). Αυτό διαμορφώνει και την ενεργειακή του πολιτική, που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «drill baby, drill», καθώς τα παραδοσιακά ορυκτά καύσιμα εγγυώνται πιο εύκολο κέρδος και πλεονέκτημα των ΗΠΑ έναντι των ανταγωνιστών τους, πρωτίστως την Κίνα, αλλά και την ΕΕ.
Όσο για την Αμερική, σκοπεύει να κάνει πράξη τον «Χρυσό Αιώνα» πάνω στον καμβά του χωρίς ιστορικό προηγούμενο συνδυασμού της τρομακτικής οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος που διαθέτει. Ισχύ την οποία θα επιδιώξει να αξιοποιήσει χωρίς να διακινδυνεύει ένα νέο Βιετνάμ, ούτε καν μια νέα Κορέα. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν του κόστισε τίποτα να δώσει το πράσινο φως στον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους να κλιμακώσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία – αντιθέτως, υπολόγισε πως οι ΗΠΑ θα βγουν τριπλά κερδισμένες, καθώς θα εξακολουθούν να πουλάνε πανάκριβα όπλα, έχουν ήδη βάλει στο χέρι τον ορυκτό πλούτο της χώρας, ενώ θα συνεχίσουν να κρατούν καθηλωμένη τη Ρωσία.
Όχι στους «εισβολείς» πρόσφυγες και μετανάστες, όχι στον «μύθο της κλιματικής αλλαγής». Ναι στη βία, την καταστολή και το νόμο των ισχυρών, ναι στη λογοκρισία και την επιστροφή στον Μεσαίωνα, ακόμη και στο θέμα της παρακεταμόλης και των εμβολίων. Αυτό είναι το μοντέλο Τραμπ – και μαζί τού Νετανιάχου και της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς, η οποία καλπάζει στο έδαφος που της έστρωσαν τα «δημοκρατικά μέτωπα».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 27-28 Οκτωβρίου