Χρίστος Κρανάκης
Γιάννης Ελαφρός
Στρατηγική συνενοχή
Πόσο λίγος, αισχρός και κυνικός ακόμα και την ύστατη ώρα… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος την ώρα που το Ισραήλ ισοπεδώνει τη Γάζα, δολοφονώντας και διώχνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αρνήθηκε να μιλήσει για γενοκτονία (όπως χαρακτηρίζουν το έγκλημα οι υπηρεσίες του ΟΗΕ). «Δε θα χρησιμοποιούσα αυτό τον όρο. Ο όρος αυτός είναι βαρύς. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν όμηροι και το Ισραήλ παρά τα προβλήματα του είναι μία δημοκρατία που αντέδρασε σε αδιανόητη επίθεση»(!), είπε στον Ant1 την Τετάρτη. Τέτοιες δηλώσεις σπανίζουν αυτή την εποχή… Μάλιστα, ο Κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε αρνητικός ως προς τις (ανεπαρκείς) κυρώσεις, που συζητά η ΕΕ, ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα κάνει τίποτα η κυβέρνησή του στην πράξη! Η ΝΔ, τα αστικά πολιτικά κόμματα και το κεφάλαιο στην Ελλάδα έχουν διαλέξει πλευρά: Στρατηγική συμμαχία με το γενοκτονικό Ισραήλ για τα συμφέροντά τους, πνίγοντας τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και των λαών, το διεθνές δίκαιο και τον ανθρωπισμό.
Τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ υπερασπίστηκε και ο Νίκος Ανδρουλάκης στη ΔΕΘ. Προσπαθώντας να ελιχθεί υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής για το Ισραήλ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε πως «στρατηγική σχέση δεν σημαίνει συνενοχή. Όπως καταδικάσαμε το τζιχαντιστικό χτύπημα της Χαμάς, έτσι καταδικάζουμε και ένα κράτος που σκοτώνει αθώους, άρα είναι κράτος-τρομοκράτης» και ζήτησε να απολογηθεί ο Νετανιάχου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης «για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Στην πράξη στρατηγική σχέση σημαίνει συνενοχή!
Όσον αφορά τη στάση της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, χαρακτηριστικά είναι όσα διέρρευσε η ΝΕΑΡ. Με βαρύτατες ευθύνες των στελεχών της στον ΣΥΡΙΖΑ (που ενίσχυσε ποιοτικά τη σχέση με το Ισραήλ) η Νέα Αριστερά πρότεινε κοινό ψήφισμα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και στήριξης του Global Sumud Flotilla. Το ΠΑΣΟΚ δεν απάντησε καν, το ΚΚΕ έμεινε στον δικό του σχεδιασμό και ο ΣΥΡΙΖΑ είπε πως δεν υπογράφει χωρίς αυτούς!
Γ.E
«Η Γάζα καίγεται!» Αυτό δήλωσε, όχι ο εκπρόσωπος τύπου μίας «τρομοκρατικής» οργάνωσης, αλλά ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ισραήλ Κατζ. Μέλος, δηλαδή, της κυβέρνησης του «μόνου πολιτισμένου κράτους στην περιοχή», όπως μας διδάσκει η προπαγάνδα των σιωνιστών, που έχουν ασπαστεί συντηρητικοί κύκλοι σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Το «μόνο πολιτισμένο κράτος της περιοχής», λοιπόν, ξεκίνησε από την Τρίτη μία ανελέητη χερσαία εισβολή -πάντα υπό τεράστια αεροπορική υποστήριξη- στην πόλη της Γάζας. Το νέο στάδιο της επιχείρησης «Άρματα του Γεδεών ΙΙ» υλοποιήθηκε με την εισβολή δεκάδων χιλιάδων ισραηλινών στρατιωτών από τρεις μεραρχίες (συνολικά έχουν επιστρατευτεί περίπου 130.000), σε μία πόλη όπου οι IDF εκτιμούν πως δραστηριοποιούντα λιγότεροι από 10.000 μαχητές της παλαιστινιακής αντίστασης.
Ήδη από το βράδυ της Δευτέρας, ισραηλινά μαχητικά και drones προχωρούν σε καταιγιστικούς βομβαρδισμούς «στόχων», γκρεμίζοντας όσα μεγάλα κτίρια είχαν απομένει, τζαμιά, περιοχές δίπλα σε νοσοκομεία, αλλά ακόμα και καραβάνια προσφύγων που αφήνουν την πόλη. Η νέα «Νάκμπα» φέρνει -προς το παρόν- δεκάδες θανάτους, εκατοντάδες τραυματισμένους και -τουλάχιστον- 450.000 εκτοπισμένους. Τα δεδομένα αλλάζουν διαρκώς, μιας και το Ισραήλ κόβει το ίντερνετ συστηματικά και για μεγάλα διαστήματα στην περιοχή. Όλα αυτά, όσο ο συνολικός αριθμός των θυμάτων από τον Οκτώβρη του 2023 ξεπερνάει τους 65.000.
Η επέλαση του ισραηλινού στρατού στην πόλη της Γάζας δεν είναι απλώς ένα ακόμα επεισόδιο στην εδώ και δεκαετίες προσπάθεια εθνοκάθαρσης και ξεριζωμού του λαού της Παλαιστίνης, αλλά η έναρξη ενός νέου κύκλου οξυμένων επιθετικών ενεργειών. Σταθμός της «τελικής λύσης» που θέλει να επιτύχει το κράτος-δολοφόνος στην περιοχή, η χερσαία εισβολή στην πόλη αποτυπώνει τις στρατηγικές προθέσεις που μοιράζεται με τις ΗΠΑ και μεγάλο τμήμα των χωρών της ΕΕ.
«Αυτή η συμμαχία δεν υπήρξε ποτέ ισχυρότερη.(…) Η παρουσία σας εδώ, σήμερα, στο Ισραήλ είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Αμερική στέκεται στο πλευρό του Ισραήλ», δήλωσε ο καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC), Μπένζαμιν Νετανιάχου στεκόμενος δίπλα στον Μάρκο Ρούμπιο. Και δεν έχει άδικο… Η συμμαχία Δύσης-Ισραήλ είναι τόσο ισχυρή που δεν θρυμματίζεται, ούτε τώρα που ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί ένα στρατό κατοχής να διαλύει και να καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη πόλη της Λωρίδας! Ακόμα και σε ότι αφορά την επίθεση στο Κατάρ… Μπορεί κάποιοι να μίλησαν για «άγνοια» και «έκπληξη» των ΗΠΑ, όμως, μόλις λίγες μέρες πριν την επίσημη συνάντηση του με τον Ρούμπιο, ο Νετανιάχου φρόντισε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Αρχικά ανέλαβε την ευθύνη για την «απολύτως ανεξάρτητη» επιδρομή, ενώ είπε πως στόχος ήταν να στείλει μήνυμα προς τη Χαμάς πως θα πληγεί «όπου κι αν βρίσκεται». Τέλος, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε νέες επιθέσεις προς το Κατάρ, εάν δεν «φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης» τα στελέχη της αντίστασης.
Όσο για την ΕΕ, διακηρύσσει επικοινωνιακά πως θα προτείνει κάποιες κυρώσεις, αλλά ακόμα δεν αναγνωρίζει τις συντονισμένες επιθέσεις σε Γάζα και Δυτική Όχθη ως «γενοκτονία». Κυβερνήσεις πάντως και άλλων ηπείρων αρνούνται να πάρουν έμπρακτη θέση καταδίκης της γενοκτονίας. Η Αραβο-Ισλαμική Διάσκεψη Κορυφής που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στη Ντόχα (όχι τυχαία), ναι μεν καταδίκασε με σκληρή γλώσσα το Ισραήλ, αλλά δεν πήρε αποφάσεις που θα μπορούσαν να το πιέσουν οικονομικά ή εμπορικά. Απόδειξη της «μάταιης άσκησης» (όπως την χαρακτήρισε το CNN), ήταν ότι την αμέσως επόμενη μέρα του ανακοινωθέν της Διάσκεψης, το Ισραήλ εισέβαλε στη Γάζα.
Χ. Κ
Χρυσωρυχείο ακινήτων» η αιματοβαμμένη Γάζα!
Ο ηρωικός λαός της Παλαιστίνης «χαρίζεται» στο όνομα του κέρδους. Τα παραμύθια περί «τρομοκρατίας της παλαιστινιακής αντίστασης», πλέον, δεν τα χρησιμοποιούν ούτε οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι. Σε μία ανατριχιαστική στιγμή κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπετσάλελ Σμότριτς, γελώντας παραδέχθηκε πως «έχει καταρτιστεί business plan» για ολική ανοικοδόμηση της Γάζας προς όφελος μεσιτικών συμφερόντων. Χαρακτήρισε τον θάνατο τουλάχιστον 65.000 και τον ξεριζωμό εκατομμυρίων ως «χρυσωρυχείο ακινήτων», μία σκέψη για την οποία -όπως παραδέχθηκε- είναι ενήμερος ο Τραμπ. Σε συνέχεια του κυνισμού του, υποστήριξε ότι «το Ισραήλ πλήρωσε ακριβά για αυτόν τον πόλεμο και θα πρέπει να λάβει μερίδιο από την εμπορική εκμετάλλευση της γης στη Γάζα». Εάν στις εμετικές δηλώσεις του Σμότριτς, προσθέσουμε την προ μηνών αντίστοιχη του Τραμπ περί μετατροπής της Γάζας σε Ριβιέρα, συμπεραίνουμε πως τα ψέματα περί «δικαιώματος του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» θα μείνουν στην ιστορία δίπλα στα «πυρηνικά του Ιράκ».
Ο κόσμος ζει την επόμενη σκηνή ενός ακόμη εγκλήματος που θα αφήσει ένα ανεξίτηλο στίγμα στη μνήμη του: εκείνο της πρώτης livestreamed γενοκτονίας. Το αστικό πολιτικό σύστημα αναδιαμορφώθηκε κατάλληλα τα προηγούμενα χρόνια για να ενορχηστρώσει. Από τις αρχές του αιώνα, ο «πόλεμος κατά του άξονα της τρομοκρατίας» που εγκαινίασε ο Μπους και συνέχισαν οι προκάτοχοί του, η ενίσχυση των ακροδεξιών ρευμάτων ανά τον κόσμο, η συνειδητή μετατόπιση των πιο μετριοπαθών αστικών κομμάτων σε «δεξιότερες» θέσεις, η πυρετώδης πολεμική προετοιμασία, ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός κ.α., έστρωσαν το δρόμο, ώστε σήμερα οι παγκόσμιες κυβερνήσεις και οργανισμοί να μην μπορούν ή να μην νοιώθουν την πίεση να δράσουν μπροστά σε μία επίσημα αναγνωρισμένη (πλέον και από ανεξάρτητη επιτροπή του ΟΗΕ) γενοκτονία. Οι παραπάνω πολιτικές τάσεις επιτάχθηκαν ως ανάγκη του καπιταλισμού που πρέπει να «προχωρήσει» απέναντι πρώτα απ’ όλα στις δικές του αντιφάσεις. Από την ίδια μήτρα προέρχονται και οι διεργασίες που διαπερνούν τις κοινωνίες. Η λογική «το δίκιο του ισχυρού», η επικράτηση του νόμου της ζούγκλας και ο πλήρης ατομικισμός, όπως ενισχύονται από τις σύγχρονες τάσεις στην αγορά εργασίας και την καταναλωτική κοινωνία, επιδρούν σημαντικά σε μεγάλο τμήμα του κόσμου. Υπάρχει, όμως, μία ειδοποιός διαφορά. Ενώ, τα αστικά κόμματα έσπευσαν να αγκαλιάζουν τη νέα πολιτική πραγματικότητα που επιβάλλει η οχύρωση του σύγχρονου καπιταλισμού, οι λαοί συνεχίζουν να αντιστέκονται στην επιβαλλόμενη αλλοτρίωση. Τέτοια παραδείγματα αντίστασης είναι που θέλουν να τσακίσουν στην Παλαιστίνη. Πρώτα και κύρια, ο ηρωικός λαός αυτής, που δεν συνθηκολόγησε και πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος συνέχισε να παλεύει για την ελευθερία του. Και στη συνέχεια, το κίνημα διεθνιστικής αλληλεγγύης, που προτίμησε να μην «κοιτάξει τη δουλειά του», όταν μπρος του συντελούνται εγκλήματα.
Χ. Κ
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 20-21 Σεπτέμβρη 2025
Global Sumud Flotilla: Σε ρότα ελπίδας ο Στόλος της Ελευθερίας
