γράφουν: Δημήτρης Σταμούλης, Μάνθος Κυριακόπουλος
Όλα για το κεφάλαιο
Κλιμακώνει με δύο νέα αντιδραστικά αντεργατικά νομοσχέδια την επίθεσή της στον κόσμο της δουλειάς η κυβέρνηση της ΝΔ, που όσο βουλιάζει στον βούρκο της κλεψιάς, των σκανδάλων και της συγκάλυψης των εγκλημάτων της, με πρώτο τα Τέμπη, τόσο πιο επικίνδυνη και αδίστακτη γίνεται. Με το νομοσχέδιο Κεραμέως που έχει τον ψευδεπίγραφο τίτλο περί… «δίκαιης εργασίας»(!) και το έκτρωμα του νέου «πειθαρχικού» στο Δημόσιο, προσπαθεί να ανοίξει νέους δρόμους εκμετάλλευσης υπέρ του κεφαλαίου αλλά και να χτυπήσει, όχι τα λαμόγια που άλλωστε ανήκουν και υπηρετούν την κυβέρνηση και το σύστημα, αλλά τον μαχόμενο κόσμο της εργασίας που αγωνίζεται για δημόσια δωρεάν υγεία και παιδεία, και έχουν γίνει ο εφιάλτης του Άδωνη και της κυβέρνησης.
Η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται κυνικά ότι με το νομοσχέδιο Κεραμέως «διευκολύνει» τις επιχειρήσεις. Ιδού πώς το λανσάρει το ίδιο το υπουργείο: «Μεγάλη απλοποίηση της διαδικασίας πρόσληψης. Fast-track προσλήψεις ορισμένου χρόνου για έως 2 ημέρες για επείγουσες ανάγκες. Περαιτέρω απαλλαγή προσαυξήσεων σε ασφαλιστικές εισφορές για υπερεργασία, υπερωρία, νυχτερινά και αργίες».
Η κυβέρνηση υλοποιεί κατά γράμμα την πολιτική της ΕΕ στα εργασιακά. Η περίφημη Οδηγία 2003/88 που αναφέρεται στην οργάνωση του χρόνου εργασίας, έχει αναφορά στην περίφημη «11ωρη ανάπαυση» που η κυβέρνηση μεταφράζει σε… 13ωρη εργασία, όπως και το 48ωρο ανά εβδομάδα που επικαλείται η Κεραμέως.
Την ελευθερία του κεφαλαίου να κάνει ό,τι θέλει στους χώρους δουλειάς, την παρουσιάζει ως… «ελευθερία» του εργαζόμενου στη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας. Οι εργάτες είναι… ελεύθεροι να διαλέξουν τον τρόπο της πιο στυγνής εκμετάλλευσής τους, αυτός μάς λέει η κυβέρνηση. Από την άλλη, ο νέος πειθαρχικός νόμος έχει σαφή στόχευση τη δυνατότητα μαζικών αντιστάσεων στο Δημόσιο, σε ένα χώρο που δρα πρωτοπόρα η αντικαπιταλιστική Αριστερά. Εντυπωσιακή πάντως είναι η στήριξη της συστημικής «αντιπολίτευσης», καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψήφισε 30 άρθρα του νόμου για το πειθαρχικό!
Δ. Σ
Το νέο τερατώδες νομοσχέδιο Κεραμέως επιδιώκει να γυρίσει τον κόσμο της δουλειάς στην εποχή που ο εργάτης δούλευε ήλιο με ήλιο και να «διευθετήσει» τις όποιες εκκρεμότητες άφησαν ανοιχτοί οι προκάτοχοί της, Χατζηδάκης και Γεωργιάδης, με τους χρηματοδότες της κυβέρνησης και τα αφεντικά της, δηλαδή τις μεγάλες επιχειρήσεις και το μεγάλο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση εκτελεί αυτό που απαιτούν οι εργοδότες, περισσότερες ώρες δουλειάς, πιο ευέλικτες, πιο φθηνές και όλα αυτά στο όνομα των… εργατών που δήθεν οι ίδιοι το ζητούν.
Το γεγονός ότι στο επτάμηνο του 2025 οι καταγεγραμμένες υπερωρίες σε κλάδους που είναι στην ψηφιακή κάρτα εργασίας εμφανίζονται κατά 80% αυξημένες σε ένα έτος (λιανεμπόριο +105%, βιομηχανία +65%), αντανακλά και την ανάγκη του κεφαλαίου για φθηνότερες υπερωρίες, κάτι που προωθεί με σπουδή το νομοσχέδιο Κεραμέως!
Οι πιο σημαντικές αντιδραστικές αλλαγές:
Πρώτο, το 13ωρο επεκτείνεται σε έναν εργοδότη. Είπε προκλητικά η Ν. Κεραμέως: «Ποια ήταν λοιπόν η ανατροφοδότηση που πήραμε; Εφόσον αυτό επιτρέπεται σε δύο εργοδότες, γιατί δε μας αφήνεις και σε έναν; (…) γιατί δεν μπορώ [να εργαστώ] στον ίδιο εργοδότη για να μη μετακινούμαι και να παίρνω και συν 40%;»
Βέβαια το «συν 40%» είναι μια ωραιοποιημένη εικόνα καθώς στην πράξη για κάθε επιπλέον ώρα εργασίας η αμοιβή είναι κάτω από… δύο ευρώ: Με βάση το ισχύον κατώτερο ημερομίσθιο (Απρίλιος 2024), δηλαδή 37,07 ευρώ (μεικτά) για εργατοτεχνίτη και 830 ευρώ για εργαζόμενο με μηνιαίο μισθό, το όφελος είναι μόλις 1,85 ευρώ και 1,6 ευρώ (μεικτά) αντίστοιχα επιπλέον την ώρα! Πάντως να σημειωθεί ότι και με το προηγούμενο πλαίσιο μπορούσαν πολλοί εργοδότες να αξιοποιήσουν το 13ωρο, εάν για παράδειγμα έχουν δυο-τρεις ΙΚΕ ή Α.Ε., οπότε μπορούν να πηγαινοφέρνουν τον εργαζόμενο από την μία στην άλλη με 13ωρο την ημέρα.
Με το 13ωρο η κυβέρνηση γυρνά την εργατική τάξη πίσω και από την εποχή του Σικάγο επιμηκύνοντας τον εργάσιμο χρόνο και συρρικνώνοντας κι άλλο το ημερήσιο όριο αναπλήρωσης της εργατικής δύναμης. Τα περί ρύθμισης που «δεν μπορεί να εφαρμοστεί για περισσότερες από 37 ημέρες σε ετήσια βάση», ή «συναίνεσης» του εργαζόμενου, «τήρησης των ορίων ανάπαυσης» και του «48ωρου την εβδομάδα στο τετράμηνο», που είπε η Κεραμέως, ακούγονται ως φαιδρές «δικλείδες» καθώς όπως αποδεικνύεται στην πράξη δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου της εργοδοτικής ασυδοσίας με τη διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας, και οι εργαζόμενοι απλώς θα είναι έρμαια στα χέρια της εργοδοσίας. Εξάλλου οι απολύσεις δεν χρειάζονται «δικαιολογία» του στιλ «δεν συναίνεσε στο 13ωρο», αλλά είναι «εργοδοτικό δικαίωμα», σύμφωνα με το αφήγημα των αστικών κυβερνήσεων και του κεφαλαίου.
Η κίνηση με την επιβολή του 13ωρου στοχεύει επιπλέον και στην ικανοποίηση των εργοδοτικών απαιτήσεων για εργατικό δυναμικό. Η Ν. Κεραμέως το λέει ξεκάθαρα: «Μιλάμε για μια αγορά εργασίας που είναι πολύ πιο δύσκολο το να βρεις εργαζόμενο από το να βρεις δουλειά» και φυσικά εννοεί κλάδους όπως ο τουρισμός, ο επισιτισμός, οι κατασκευές, οι αγροτικές εργασίες. Και με δεδομένο ότι οι προσπάθειες της κυβέρνησης να «φέρει» ξένους εργάτες π.χ. από την Ινδία ή το Μπαγκλαντές δεν ικανοποίησαν τις εργοδοτικές ορέξεις με την εργοδοσία ειδικά στη «βιομηχανία» του τουρισμού να «παραπονιέται» ότι δε βρίσκει προσωπικό. Έχουμε έναν λοιπόν εργαζόμενο και τον βάζουμε να δουλεύει για δύο!
Δεύτερο, η τετραήμερη εργασία μετατρέπεται σε ετήσια, επεκτείνοντας άλλο ένα εξάμηνο δηλαδή την ελαστική αυτή μορφή εργασίας που ήδη έχει βάλει τους εργαζόμενους να δουλεύουν 10ωρα ημερησίως.
Τρίτο, δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να επιβάλει υπερωριακή απασχόληση στην εκ περιτροπής απασχόληση με το «τυράκι» της προσαύξησης 40% για κάθε ώρα υπερωρίας, σε μια κίνηση που αβαντάρει την ελαστική εργασία, αφού έτσι ο εργοδότης δεν αναγκάζεται να προσλάβει άλλον εργαζόμενο. «Φωτογραφικό» είναι και το παράδειγμα που δίνει το υπουργείο: «Κάποιος που δουλεύει σε εστιατόριο που λειτουργεί Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, θα μπορεί να συμπληρώνει το εισόδημά του και με υπερωριακή απασχόληση». Κι όλα αυτά όταν στις νέες προσλήψεις του α΄εξαμήνου 2025 οι πλήρους ωραρίου προσλήψεις ήταν 57% ενώ οι μερικής και εκ περιτροπής προσλήψεις 33,76% και 8,91% αντιστοίχως, περίπου οι τέσσερις στις 10!.
Τέταρτο, απαλλάσσονται οι εργοδότες των προσαυξήσεων από ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυκτερινά και αργίες και σε προσαυξήσεις που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθώς και σε προσαυξήσεις που χορηγούν «οικειοθελώς». Δηλαδή κάνουν ακόμα φθηνότερο όλο το πλέγμα εργασίας πέραν του 8ωρου (υπερεργασία, υπερωρία κ.α.) και ένα ακόμα βήμα παραπέρα, απαλλάσσοντας από ασφαλιστικές εισφορές όσους εργοδότες δίνουν υψηλότερους μισθούς από τον ανώτερο βασικό μισθό στον ιδιωτικό τομέα που είναι μεικτά 1.144 (βασικός + τρεις αναγνωρισμένες τριετίες). Αν κάποιος εργοδότης π.χ. δίνει 1.500 ευρώ, δηλαδή 356 ευρώ «οικειοθελώς» παραπάνω και πλήρωνε εισφορές για 1.500, τώρα απαλλάσσεται των εισφορών για τα 356 ευρώ, (δηλαδή γίνονται με τον νόμο… «μαύρα») χωρίς να απασχολεί το υπουργείο (διάλυσης της) Κοινωνικής Ασφάλισης το πού θα καταλήξουν τα ασφαλιστικά ταμεία με το διαρκές πετσόκομμα των εργοδοτικών εισφορών και ποιο μέλλον προδιαγράφεται για τους μελλοντικούς συνταξιούχους.
Το υπουργείο ισχυρίζεται ότι και ο εργαζόμενος θα βάλει στην τσέπη του χρήματα από τη μείωση των εισφορών. Όμως αυτά που θα του μείνουν από τη νέα εκκαθάριση θα φορολογηθούν εξανεμίζοντας σχεδόν όλη τη διαφορά στους φόρους, ενώ ο μόνος κερδισμένος θα είναι ο εργοδότης που θα γλιτώσει το 22% των εισφορών.
Περισσότερες ώρες δουλειάς, πιο ευέλικτες, πιο φθηνές γιατί εσείς… το ζητήσατε
Πέμπτο, η «ευέλικτη» προσέλευση έως 120 λεπτά, κατόπιν «συμφωνίας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου». Με την «πονηρή» αυτή ρύθμιση δίνεται η δυνατότητα σε έναν εργοδότη να απασχολεί επί 10ωρο τον εργαζόμενο (π.χ. 8 πμ-6 μμ), αν και τον δηλώνει 8ωρο. Να ξεκινά εργασία στις 8 πμ, να χτυπά ψηφιακή κάρτα στις 10 πμ και να σχολάει στις 6 μμ. Έτσι και ο εργοδότης κερδίζει και η περιβόητη ψηφιακή κάρτα… «πατάσσει την αδήλωτη εργασία»…
Στην ίδια ακριβώς λογική κινείται και μια άλλη προσθήκη στο υφιστάμενο πλαίσιο, καθώς προβλέπεται ένα χρονικό διάστημα 30 λεπτών πριν και μετά την εργασία για τους εργαζόμενους στη βιομηχανία, και ένα αντίστοιχο 10λεπτο πριν και μετά την εργασία για εργαζόμενους στους λοιπούς κλάδους, ώστε «να προετοιμάζονται κατάλληλα κατά την προσέλευση και αποχώρησή τους από την εργασία».
Έκτο, η κατάτμηση της ετήσιας άδειας. Ένα ακόμα σημείο που πάλι «φωτογραφίζει» συγκεκριμένους κλάδους εποχιακής αιχμής (τουρισμός, εστίαση κ.α.) παρέχοντας τη δυνατότητα σπασίματος της άδειας του εργαζόμενου σε μικρότερα τμήματα των δύο εβδομάδων ώστε να μην έχει πρόβλημα και σε αυτή την περίπτωση ο εργοδότης.
Δ. Σ
Κάνουν στρατώνα το δημόσιο, ανάγκη η απεργιακή αντεπίθεση
Ψηφίστηκε το νέο Πειθαρχικό για τους δημοσίους υπαλλήλους, ως κομμάτι του πακέτου της ΔΕΘ. Το ψήφισε συνολικά η ΝΔ, ενώ σειρά αντιδραστικών άρθρων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Με το νέο πειθαρχικό θα δικάζουν οι κυβερνώντες με αποκλειστική σύνθεση των πειθαρχικών Συμβουλίων από Νομικούς Συμβούλους του κράτους, αυτοί που σε κάθε διαμάχη με το εργατικό κίνημα υπερασπίζονται την κυβέρνηση και τα Υπουργεία. Θα χτυπιέται ατομικά η συνδικαλιστική δράση με εξοντωτικές μισθολογικές ποινές αλλά και απευθείας αργία και απόλυση για αναξιοπρεπή ή ανάρμοστη συμπεριφορά, κακόβουλη άσκηση κριτικής της προϊσταμένης αρχής, παραβίαση της εχεμύθειας. Επιδιώκουν να τσακίσουν την απεργία ενάντια στην αξιολόγηση, που γίνεται ιδιώνυμο αδίκημα και φέρνει απολύσεις και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
Επιτίθενται στον λαό και τους εργαζόμενους/ες, επιδιώκουν να φιμώσουν και να καταστείλουν άμεσα ή προληπτικά τους αγωνιστές για να μπορεί άνετα να μπει ο εργολάβος και οι ιδιώτες στα νοσοκομεία, να υποταχθούν οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο της αγοράς, να αξιολογούνται τα πάντα, να συγκρίνονται, να γίνονται αντικείμενα και αριθμοί, να μπαίνουν οι εργαζόμενοι στο παζάρι ως συνένοχοι! Να βλέπει γύρω του ο λαός συγκάλυψη Τεμπών, σκάνδαλα, μίζες και ρουσφέτια τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, απευθείας αναθέσεις και κομματικό στρατό και να μην ανοίγει ρουθούνι.
Γιατί μόνο με φόβο, απειλές, διώξεις μπορεί να προχωρήσει το επιτελικό κράτος. Τέτοιους εργαζόμενους θέλουν στο Δημόσιο σε σύνδεση με τη ρευστοποίηση του χρόνου και της ανθρώπινης ζωής, που ανοίγει περεταίρω η τομή του νόμου Κεραμέως. Μια πλήρης θωράκιση του κράτους με στρατηγικές τομές, που απαντούν και ανοίγουν τη νέα περίοδο στις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις του κεφαλαίου για κέρδη, αναπαραγωγή και πολεμική οικονομία.
Κι ενώ οι απειλές, οι διώξεις από την κυβέρνηση και συνολικά το νομοσχέδιο τίθεται σε εφαρμογή, ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός στην ΑΔΕΔΥ -μαζί με τη ΔΑΣ ΠΑΜΕ- καταψηφίζουν αγωνιστική πρόταση απεργίας και ανατροπής της αντεργατικής καταιγίδας που κατέθεσαν οι Παρεμβάσεις Δημοσίου στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ.
Αυτό ήταν και το στίγμα που σηματοδότησε πολιτικά την απεργία στις 28 Αυγούστου. Αντεπίθεση απεργιακή με γύρο αγώνα πολιτικού εκβιασμού, που θα ανακόψει όλες τις αναδιαρθρώσεις, πρόταση και σχέδιο ορατό και μαζικό στήριγμα του κόσμου να συνεχίσει να αγωνίζεται και να απαντήσει από αντικαπιταλιστική σκοπιά στα διλήμματα. Αγωνιστική πρόταση βαθιά πολιτική για το εργατικό κίνημα που μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση και την πολιτική που τσακίζει τον λαό αλλά και να κλονίσει τη δυνατότητα της κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση των αντεργατικών μέτρων, απέναντι και στη συναινετική κοινοβουλευτική αντιπολίτευση που ορκίζεται στη σταθερότητα!
Μ. Κ
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Σεπτεμβρίου
Διαδήλωση στα Προπύλαια ενάντια στο αντεργατικό τερατούργημα Κεραμέως (Φωτό)
