Φοίβος Κακαμανούδης
▸Αυξημένο κατά 7,4% σε σχέση με πέρυσι το κόστος ενοικίασης φοιτητικής κατοικίας, προκαλεί νέα προβλήματα και βάζει μεγαλύτερα εμπόδια σε όσους σπουδάζουν σε άλλες πόλεις από αυτές που κατοικούν και στις οικογένειές τους.
Σε συγκεκριμένες περιοχές μάλιστα οι αυξήσεις «πιάνουν» διψήφια νούμερα. Στη Θεσσαλονίκη η μέση τιμή ενοικίασης φοιτητικής στέγης αυξήθηκε κατά 10.9%, ενώ στα Χανιά κατά 15.6%! Οι αυξήσεις αυτές σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες σε ενέργεια και διατροφή μόνο αποτρεπτικές μπορούν να είναι για τα παιδιά των πιο ταξικά πληττόμενων στρωμάτων που επιδιώκουν να σπουδάσουν.
Αλλεπάλληλες εξετάσεις, τράπεζα θεμάτων, ΕΒΕ και αν δε σε κόψουν αυτά θα σε κόψουν οι τσουχτερές τιμές στα νοίκια. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζει πλήθος πρωτοετών φοιτητών (και όχι μόνο). Με την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής, ξεκινάει και η έρευνα. Σπίτι σε καλή κατάσταση και σε καλή τιμή βρίσκεται μονάχα με κιάλια, ενώ η τουριστικοποίηση περιοχών και η μετατροπή διαμερισμάτων σε Airbnb ελαχιστοποιούν τις διαθέσιμες επιλογές.
Ενδεικτικά για την ενοικίαση στούντιο σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας (Πατήσια, Κυψέλη) η μέση τιμή ενοικίασης βρίσκεται στα 400-450 ευρώ. Ανάλογη εικόνα και στη περιοχή του Ζωγράφου και στα Ιλίσια -που βρίσκονται αρκετά κοντά σε Πανεπιστημιούπολη και Πολυτεχνειούπολη- με τις τιμές να βρίσκονται στα 455 και 480 ευρώ αντίστοιχα. Για σπίτια πάλι, μέχρι 65τμ η μέση τιμή στου Ζωγράφου φτάνει τα 534 ευρώ! Όπως αναφέρουν τα στοιχεία του Spitogatos Insights, οι αυξήσεις τα τελευταία έξι χρόνια, μόνο στην Αττική, φτάνουν το 38%. Απλησίαστες είναι οι τιμές και στην επαρχία.
Στη Πάτρα για ένα σπίτι 30-45 τ.μ. στο κέντρο ή στα ψηλά Αλώνια οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 280 και 550 ευρώ, αντίστοιχη είναι η κατάσταση σε Βόλο και Γιάννενα, ενώ στα Χανιά δύσκολα βρίσκεται κάτι κάτω των 450-500 ευρώ.
Όσο δύσκολη είναι η προσπάθεια εύρεσης κατοικίας άλλο τόσο δύσκολη είναι η κατάσταση στις φοιτητικές εστίες. Μία σειρά από αυστηρά κριτήρια για να γίνεις δεκτός ενώ τα δωμάτια αλλά και γενικά οι υποδομές βρίσκονται σε οριακά βιώσιμη κατάσταση. Ανύπαρκτη συντήρηση σε κτίρια, σε καλοριφέρ και κλιματισμό, ανύπαρκτο ζεστό νερό και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις που υπολειτουργούν είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζει ένας εστιακός φοιτητής. Αυτό φυσικά όπου υπάρχει τέτοια δυνατότητα, αφού μια σειρά ιδρύματα, όπως το ΠΑΔΑ, δεν διαθέτουν καν φοιτητικές εστίες. Όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να νοικιάσουν σπίτι δεν έχουν και τη δυνατότητα να σπουδάσουν…
Η λύση της Νέας Δημοκρατίας γνωστή. ΣΔΙΤ και πάλι ΣΔΙΤ. Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής βέβαια μόνο προς όφελος των φοιτητών δε μπορεί να είναι αφού η ύπαρξη ιδιωτικού τομέα στην στέγαση μπορεί να σημαίνει από παρέμβαση στη καθημερινότητα των φοιτητών μέχρι και διωγμός τους, τις τουριστικές περιόδους, για εμπορική αξιοποίηση των χώρων διαμονής τους, ακόμα και ορισμός ενοικίου! Τα αποτελέσματα άλλωστε της ύπαρξης ιδιωτικού παράγοντα στα δημόσια ΑΕΙ έχουν ήδη φανεί. Εφαρμογή του μέτρου της κάρτας σίτισης, με περιορισμένες θέσεις φοιτητών οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα για δωρεάν γεύματα στον χώρο που βρίσκονται ένα μεγάλο μέρος της μέρας, με τους υπόλοιπους να αναγκάζονται να πληρώνουν και ανεπαρκής συντήρηση κτιριακών υποδομών, θέτοντας σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα φοιτητών και εργαζομένων στις σχολές είναι τα πιο χαρακτηριστικά.
Οι σπουδές, σε άλλη πόλη από αυτή της μόνιμης κατοικίας, μετατρέπονται σε άπιαστο όνειρο για μεγάλο αριθμό φοιτητών. Στο σημερινό δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο μπορεί αν δεν έχεις να βάλεις το χέρι στη τσέπη και να μην καταφέρεις να σπουδάσεις ή να διαλέξεις κάποια άλλη σχολή από αυτή που σε ενδιαφέρει προκειμένου να μην χρειαστεί να αλλάξεις πόλη. Η σύγκρουση με αυτή τη κατάσταση είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Το σπάσιμο κάθε ταξικού φραγμού και η απομάκρυνση ιδιωτών που κερδοφορούν πάνω στις ανάγκες φοιτητών σε συνδυασμό με πραγματική κρατική μέριμνα σε κάθε βαθμίδα της δημόσιας εκπαίδευσης είναι μονόδρομος για μια πραγματικά δημόσια δωρεάν παιδεία από την οποία δεν θα αποκλείεται κανείς.
