Βασίλης Τσουκαλάς
Γιατί κατεβαίνω με την Παντειέρα-ATTACK Στα ΑΕΙ στις φοιτητικές εκλογές;
Πάντα είχα άποψη για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά έχω επιλέξει, στην ζωή μου, να παρατηρώ από σχετική απόσταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαι πολίτικο ον και δεν δρω πολιτικά, σε καθημερινή βάση.
Γεννήθηκα το 2005, σε μια γενιά η οποία δεν είδε ποτέ… άσπρη μέρα, δεν μπόρεσε ποτέ να, ζήσει παρά μόνο να επιβιώσει. Με το πέρασμα του χρόνου, διαπιστώνω ότι πλανητικά οδεύουμε προς τον μεσαίωνα, μπαίνουμε σε χρόνια στα οποία, τα μάτια μας, θα αντικρίσουν την πιο ακραία μορφή του καπιταλισμού, την ολική αλλοτρίωση της παιδείας και του πολιτισμού και την απόλυτη ανθρώπινη εξαθλίωση.
Οι εποχές αυτές απαιτούν συσπείρωση, απαιτούν φοιτητικό κίνημα, απαιτούν ανατροπή και όχι ατομικισμό, κοινωνική αδιαφορία και διχόνοια. Στην μέρες μας δηλώνουμε πως δεν φοβόμαστε, τον φασισμό, την ομοφοβία, τον ρατσισμό, τον ακραίο καπιταλισμό, τον πόλεμο, την γενοκτονία, αλλά αντιθέτως μοιάζουμε να φοβόμαστε την συσπείρωση, την οργάνωση μέχρι και τον… έρωτα.
Για εμένα, αν κάτι εκφράζει την εποχή που διανεύουμε, αυτό είναι μια δήλωση του Μάνου Χατζιδάκι στα «Σχόλια Του Τρίτου»: «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση- εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξη του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν την βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μονή αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η παιδεία…».
Γιατί όμως με τα ATTACK και γιατί στις φετινές φοιτητικές εκλογές; Πρώτον, γιατί το φοιτητικό κίνημα και τα δημόσια πανεπιστήμια δέχονται έναν άνευ προηγουμένου, πόλεμο με τελικό σκοπό την εξάλειψη τους. Δεύτερον, γιατί το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει ανά τα χρόνια ότι μπορεί να λειτουργήσει ως καύσιμο για την διεκδίκηση και για την ανατροπή.
Τρίτον, το ιδεολογικό πλαίσιο του σχήματος με βρίσκει σύμφωνο στις περισσότερες θέσεις του. Τέλος, μέσα σε μόλις ένα χρόνο από την δημιουργία των ATTACK, η προσπάθεια ανασύνταξης ενός σοβαρού κινήματος με ιδέες οι οποίες γίνονται πράξη, στους δρόμους και στα αμφιθέατρα, με… ξάφνιασε ευχάριστα.
Έτσι λοιπόν, η επιλογή μου δεν ήταν της στιγμής, αλλά κατάληξη συγκεκριμένου σκεπτικού.
(*) Φοιτητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο δεύτερο έτος του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού και παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό του Παντείου Πανεπιστημίου.
