Γιώργος Τσαντίκος
Αυτό που είναι σχετικά καινούργιο είναι η υποκατάσταση της ενημέρωσης με «περιεχόμενο». Η είδηση δεν προκύπτει απ΄ όσα συμβαίνουν καθημερινά, αλλά από τις ημερήσιες τάσεις στη google, τα timelines με δημοφιλείς αναρτήσεις και φυσικά, τη γραμμή από τα κέντρα εξουσίας.
Το κόλπο της σύνθεσης της επικαιρότητας και η διαμόρφωση του 24ωρου κύκλου ειδήσεων, δεν είναι κάτι καινούργιο στον κόσμο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Ούτε η διαχρονική προσπάθεια των κυβερνήσεων να ελέγξουν τη ροή ειδήσεων είναι καινούργια.
Ούτε καν τα λεφτά που ρίχνουν σε αυτή την προσπάθεια, είναι περισσότερα από ποτέ.
Αυτό που είναι σχετικά καινούργιο, είναι η υποκατάσταση της ενημέρωσης με «περιεχόμενο». Εκεί δηλαδή που η είδηση δεν προκύπτει από τα πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά, την έρευνα και το ρεπορτάζ, αλλά αφού πρώτα τσεκαριστούν οι ημερήσιες τάσεις στη google, τα ημερολόγια για τυχόν σημαντικές ή ασήμαντες επετείους, τα timelines για αναρτήσεις που έχουν μεγαλύτερη απήχηση από άλλες αναρτήσεις και φυσικά, αφού έρθει η γραμμή από τις ομάδες διαμόρφωσης περιεχομένου.
Μια από αυτές, βρίσκεται σε κυβερνητική υπηρεσία εδώ και αρκετά χρόνια, πριν καν η ΝΔ πάρει την εξουσία. Στους παροικούντες τα ΜΜΕ είναι μια γνωστή υπόθεση συστηματικής προπαγάνδας, ανοιχτά προκλητικής, συχνά γελοίας, συχνότερα ακαλαίσθητης.
Από εκεί έχουν περάσει όλες οι εργαλειοποιήσεις γεγονότων, με μοναδικό σκοπό την πολιτική και εκλογική θωράκιση της κυβέρνησης, κυρίως με την άμεση και δραστική χρήση όποιας δυνατότητας πρoςέφερε απλόχερα η αντιπολίτευση, η οποία ήταν μόνιμα απολογητική, άτολμη και βαριά ηττημένη. Σε όλες τις εκδοχές της προσπάθησε κατά καιρούς να αντιγράψει αυτό τον μηχανισμό προπαγάνδας, με ιλαρά συνήθως αποτελέσματα.
Τώρα, το χρήμα ρέει και είναι δημόσιο, κρατικό. Ρέει γι’ αυτούς που έχουν χτίσει την ύπαρξή τους επάνω στη λογική «κάνω μια δουλειά για την οποία πρέπει να πληρωθώ» και αυτή η δουλειά είναι, μεταξύ άλλων, να βυσσοδομούν εναντίον ανθρώπων που δουλεύουν στο δημόσιο: εκπαιδευτικοί, γιατροί, νοσηλευτές, όλοι αυτοί που έχουν στοχοποιηθεί από το ελληνικό φιλελεδάτο, από έμμισθους επαγγελματίες, ημιεπαγγελματίες ή απλώς ηλίθιους πρόθυμους.
Το δημόσιο συμφέρον στην Ελλάδα είναι μια έννοια αμφίσημη και δυσθεώρητη, όσο και τα χρώματα σε δαλτονικά μάτια.
Συνήθως, ταυτίζεται με το συμφέρον συγκεκριμένων ανθρώπων, που εκπροσωπούν συγκεκριμένα συμφέροντα και θέλουν συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Η «τριγωνική σχέση» της ΝΔ με ιδιωτικές εταιρίες και υποτιθέμενους ιδιώτες είναι ο τρόπος που δουλεύει η προπαγάνδα χρόνια τώρα
Η «τριγωνική σχέση» της ΝΔ με ιδιωτικές εταιρίες και υποτιθέμενους ιδιώτες, την οποία αποκάλυψε πρόσφατα η κανονική δημοσιογραφία, δεν είναι κάτι καινούργιο, τουλάχιστον στα μάτια των μη αφελών. Δεν είναι σενάριο, ούτε συνωμοσιολογία. Είναι ο τρόπος που δουλεύει η προπαγάνδα χρόνια τώρα, η μέθοδος που ακολουθεί η συνεπής με τον εαυτό της εξουσία που δεν δίνει έναν παρά για τη δημοσιογραφία, αντίθετα μάλιστα, τη θεωρεί εχθρό της.
Εξ ου και η μονομερής στάση όλων των κυβερνητικών, αναφανδόν: πρωταγωνιστές σε διώξεις και SLAPP’s εναντίον δημοσιογράφων και ΜΜΕ, πρωταγωνιστές και στην υπεράσπιση των δικών τους ανθρώπων όταν αποκαλύπτεται ο ρόλος και η δράση τους, πρώτοι στην υπεράσπιση κάθε αργυρώνητου-ης, από τις προνομιακές θέσεις τους, οι οποίες βρίσκονται και από τη μια άκρη, την κυβερνητική και από την άλλη, την και καλά δημοσιογραφική. Τα έχει πει κινηματογραφικά ο Σκορσέζε από την εποχή του Departed αυτά, πώς προετοιμάζεις με υπομονή και μεθοδικότητα, μια κατάσταση που σε βολεύει από παντού.
Η λεπτομέρεια είναι ότι δεν αρκεί η αποκάλυψη όλων αυτών των καταστάσεων, προσώπων και πραγμάτων, γιατί πολύ απλά, δεν τους νοιάζει να θιγούν επαγγελματικά ως αξιόπιστοι ή αναξιόπιστοι στη δημοσιογραφία. Δεν δηλώνουν καν δημοσιογράφοι οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά «δημιουργοί περιεχομένου», που είναι κάτι περίπου ανάλογο με το «ερασιτέχνης νευροχειρούργος». Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αδυνατούν να βγούνε από την παγίδα που μόνες τους έπεσαν και έτσι, όλοι κάνουν τη «δουλειά» τους.
Και η εξουσία κάνει τη δική της, διοχετεύοντας το χρήμα ούτε καν στα αναγνωρίσιμα κανάλια με κάποια μικρή πρόφαση λογικής και νομιμότητας, αλλά σύμφωνα με την εξής αρχή:
«Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 3-4 Μαϊου
