Mέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Αθήνας, με την ΑΤΕ – ΕΚΑ
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Η Αθήνα και όλη η χώρα βούλιαξε την Παρασκευή και η απεργία είχε μεγάλη επιτυχία. Τα πρωτοβάθμια σωματεία μιλούν για κλιμάκωση. Πώς μπορεί να υπάρξει νέα απάντηση;
Η κοινωνία με πάρα πολύ μαζικό τρόπο επέλεξε στις 28 Φλεβάρη να προκαλέσει ένα σεισμό και να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της. Τα μεγάλα ζητήματα που θέσανε οι διαδηλώσεις για δικαιοσύνη και για όσα ακόμα μας κάνουν να ασφυκτιούμε απαιτούν να δοθεί συνέχεια στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Η δίκαιη οργή να μετατραπεί σε διεκδίκηση συγκεκριμένων και κατανοητών στόχων όπως το να φύγει τώρα η Hellenic Train, να επιστρέψουν στο δημόσιο όλες οι υποδομές των συγκοινωνιών και οι μεταφορές, με εργατικό λαϊκό έλεγχο, να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις όλων των βασικών δημόσιων αγαθών.
Η δίκαιη οργή να μετατραπεί σε διεκδίκηση
Μιλάτε για αγώνες στα χέρια γενικών συνελεύσεων, με κίνημα βάσης και ταξικής αλληλεγγύης. Μέτρησε βήματα το τελευταίο διάστημα αυτή η αντίληψη;
Τα πρωτοβάθμια σωματεία πραγματοποίησαν, τις ημέρες που προηγήθηκαν, εξορμήσεις σε χώρους εργασίας και σε ένα βαθμό αντέστρεψαν το κλίμα που ήθελαν οι συστημικές δυνάμεις να κυριαρχήσει, πως είναι απλά ένα συλλογικό πένθος και μια ομιχλώδης διάθεση για απονομή δικαιοσύνης. Το ζητούμενο είναι στις γενικές συνελεύσεις και στη βάση των εργαζόμενων να ανοίξει η συζήτηση γύρω από το πώς θα συμβάλλουν τα σωματεία να μην υπάρξουν καινούρια, μικρά και μεγάλα, Τέμπη. Αυτό αφορά την αναλυτική συζήτηση για τις αιτίες που μας φτάσανε στην παρούσα κατάσταση και οπωσδήποτε τα αιτήματα που θα διατυπωθούν απέναντι στην κυβέρνηση και στην εργοδοσία.
Αποφασιστική συμβολή σε αυτό έχει ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλογικοτήτων, που συγκέντρωσε στις 5 Φλεβάρη στην Αθήνα έναν κρίσιμο αριθμό σωματείων και πραγματοποίησε πολλές προπαρασκευαστικές για την απεργία ενέργειες, όπως μοτοπορείες, μοιράσματα ανακοινώσεων, διαδήλωση στα γραφεία της Hellenic Train και άλλες. Τις επόμενες ημέρες θα γίνει νέα συνάντηση για να πάρει νέες πρωτοβουλίες.
Ο στόχος της «ανατροπής για να ανασάνουμε» τρομάζει την κυβέρνηση. Μπορεί να αγκαλιάσει ευρύτερα τμήματα εργαζομένων;
Η κυβέρνηση έχει τον τρόπο και τη δύναμη να διαχειριστεί τη συστημική αντιπολίτευση και την αντιπολίτευση που γίνεται μέσα στους τοίχους του κοινοβουλίου, όπως και μια χλιαρή διαμαρτυρία έξω από αυτούς. Απεναντίας, ο στόχος της πρόκλησης ενός ρήγματος στον πυρήνα της πολιτικής της, όπως για παράδειγμα στο Σύμφωνο Σταθερότητας και σε όσα αυτό προβλέπει για τις κοινωνικές δαπάνες από τη μία και τις πολεμικές από την άλλη, της βάζει πραγματικά δύσκολα και την πιέζει. Η ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής του εγκλήματος και της συγκάλυψης ωριμάζει στη σκέψη των ανθρώπων και μπορεί να κερδίσει έδαφος μέσα στις λαϊκές συνειδήσεις.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 1-2 Μαρτίου
