Μαρία Δημητρίου*
▸Όταν διαβάσαμε στην ατομική σύμβαση συναδέλφων ότι οι μηνιαίες αποδοχές τους θα περιλαμβάνουν και «την αμοιβή για τυχόν πραγματοποίηση υπερεργασίας, υπερωρίας, απασχόληση σε Κυριακή, αργία ή νύκτα και για απλή ετοιμότητα προς εργασία», αρχικά πιστέψαμε ότι θα ήταν απλό να ζητήσουμε από την εταιρεία να το αλλάξει.
Άλλωστε τρεις εργατολόγοι μας διαβεβαίωσαν ότι ο παραπάνω όρος είναι παράνομος και καταχρηστικός.
Όμως χρειάστηκε πολύ δρόμος για να γίνει το αυτονόητο: στείλαμε 24 επιστολές στην εταιρεία, στην Τράπεζα, σε σωματεία, σε κόμματα. Καταβάλλαμε μεγάλη προσπάθεια να κάνουμε γνωστό και να αναδείξουμε το θέμα, με τουλάχιστον 10 ανακοινώσεις μέσα σε τέσσερις μήνες. Ο υφυπουργός Εργασίας παραδέχθηκε ότι οι όροι που περιέχονταν στην ατομική σύμβαση αναφορικά με τις υπερωρίες και την υποχρέωση του εργαζόμενου να παρέχει και μη συναφή εργασία είναι παράνομοι! Στηριχθήκαμε στην αλληλεγγύη άλλων σωματείων και συναδέλφων και επιμείναμε στο δίκαιο αίτημα μας. Με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, η εταιρεία απέστειλε τελικά νέες τροποποιημένες συμβάσεις. Μία πρώτη μικρή νίκη είχε επιτευχθεί, αν και η εταιρεία δεν άλλαξε τις συμβάσεις για το σύνολο των συναδέλφων/ισσών που απασχολούνται στην Εθνική Τράπεζα.
Στη συνέχεια διαπιστώσαμε ότι τα παραπάνω δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο, αντίθετα συναντάται και σε άλλους κλάδους (μεταφορές, ιδιωτική υγεία, επισιτισμός). Μέσα στα ψιλά γράμματα των συμβάσεων, κρύβονται όροι τους οποίους ο εργαζόμενος αναγκάζεται να υπογράψει για να εξασφαλίσει μία θέση εργασίας. Σε νέα κοινή επιστολή προς το υπουργείο Εργασίας δεν έχουμε λάβει απάντηση…
Ως ενοικιαζόμενοι/εργολαβικοί στον χώρο των τραπεζών, τα προβλήματά μας δεν τελειώνουν εδώ. Πολλοί συνάδελφοι/ισσες δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, που ανανεώνονται ακόμα και ανά μήνα (!), οι μισθοί μας φέρνουν στα όρια της φτώχειας και οι διακρίσεις στον εργασιακό μας χώρο είναι για μας κανονικότητα. Συνεχίζουμε την προσπάθεια μας, μέσα από τον Σύλλογό μας: να ενημερώνουμε τους συναδέλφους/ισσες για τα δικαιώματά τους, να υψώσουμε έναν τοίχο προστασίας απέναντι στην αυθαιρεσία και να διεκδικήσουμε το επίσης… αυτονόητο: Ίση αμοιβή για ίση εργασία.
*Πρόεδρος Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ)
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 1-2 Φεβρουαρίου
