Φέτος συμπληρώνονται δώδεκα χρόνια από το ξημέρωμα της 17 Γενάρη 2013, όταν στη διασταύρωση Τριών Ιεραρχών και Φυλασίων, στα Άνω Πετράλωνα, ο μετανάστης-εργάτης Σαχζάτ Λουκμάν, δολοφονήθηκε από τους φασίστες Διονύση Λιακόπουλο και Χρήστο Στεργιόπουλο.
Η δολοφονία του Λουκμάν, καθώς και του Παύλου Φύσσα λίγους μήνες αργότερα, ήταν το αποκορύφωμα δεκάδων επιθέσεων σε αγωνιστές/ριες, πρόσφυγες/ισσες, μετανάστες/ριες, πολιτικές συλλογικότητες και άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Οι δύο αυτές δολοφονίες και οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν, ήταν η αφορμή να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι της δράσης της δολοφονικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής.
Μερικά χρόνια αργότερα μια λαοθάλασσα αγωνιστών/ριων, αντιφασιστών/ριων, νεολαίας και εργαζομένων, δικαίωσε τη δολοφονία του Σατζάτ Λουκμάν, του Παύλου Φύσσα και τόσων άλλων θυμάτων του φασισμού, που επέβαλλε την καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Οι δολοφόνοι κήρυκες του ρατσισμού, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας καταδικάστηκαν για αυτό που είναι, μια ναζιστική εγκληματική συμμορία, που σπέρνει εμφύλιο των φτωχών για να μην αγωνιστούν ενάντια στους πολιτικούς αυτουργούς της φτώχειας, της ανέχειας και της υποβάθμισης της ζωής τους. Η καταδικαστική απόφαση οφείλεται στο αντιφασιστικό εργατικό και νεολαΐστικο κίνημα, σε όλους τους/ις αγωνιστές/ριες που ακούραστα και αδιάλειπτα πολέμησαν τη ΧΑ στον δρόμο και την ιδεολογία της στη συνείδηση των ανθρώπων. Συνέβαλαν ώστε να αποκαλύπτεται κάθε μέρα ο ρόλος της και οι μισαλλόδοξες και μισάνθρωπες αντιλήψεις της, αγωνίστηκαν ώστε οι χρυσαυγίτες να μην έχουν γειτονιές για να σταθούν, ακύρωσαν τις συγκεντρώσεις τους και τις επιθέσεις τους.
Όμως ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν έχει τελειώσει. Γιατί αυτός αποτελεί το μακρύ χέρι της αστικής εξουσίας και ενισχύεται διαρκώς από την πολιτική που χαράζει το ίδιο το κράτος.
Το κράτος αυταρχικοποιείται, απεργίες και διαδηλώσεις απαγορεύονται, τα ρατσιστικά και μισαλλόδοξα αφηγήματα ενισχύονται και τροφοδοτούνται ακροδεξιές και φασιστικές αντιλήψεις. Όλα αυτά για να αντιμετωπιστεί η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση που κυοφορείται, απέναντι σε μία πολιτική που ξεπουλά τα πάντα για το κέρδος -από τις δημόσιες δομές, μέχρι τα σπίτια του κόσμου-, τάζει πολέμους, ενισχύει την πολεμική βιομηχανία και καταστρέφει το περιβάλλον. Σε μία περίοδο που, για την εξασφάλιση και ενίσχυση των κερδών των λίγων σε βάρος των πολλών, η ακρίβεια οδηγεί τάχιστα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση και παράλληλα καταπατούνται καθημερινά τα δικαιώματα λαού και νεολαίας, η κυβέρνηση και το αστικό κράτος οπλίζουν τις δυνάμεις καταστολής και ενισχύουν την ρητορική που ευνοεί παρακράτος, τις ακροδεξιές και φασιστικές συμμορίες. Στόχος είναι η τρομοκρατία όποιου και όποιας δεν «προσαρμόζεται στις υποδείξεις» και επιλέγει να αντισταθεί με οποιονδήποτε τρόπο.
Πλάι σε αυτά, βλέπουμε την απόπειρα της δημοτικής αρχής να αυστηροποιήσει το τοπικό κράτος μέσω της προσπάθειας εγκαθίδρυσης «συμβουλίων παραβατικότητας» (Ιούνιος 2024), με την συμβολή αστυνομικών και δικαστών, την ίδια ώρα που κρατά υποστελεχωμένες τις κοινωνικές δομές, αφήνει στην επισφάλεια συμβασιούχους/ες, και υπό τι επιταγές του κεφαλαίου υφαρπάζει και κεφαλαιοποιεί κομμάτι-κομμάτι την πόλη με τον εξορισμό των κατοίκων από το κέντρο της στο όνομα της τουριστικοποίησης.
Την ίδια στιγμή, οι πολεμικοί ανταγωνισμοί της ελληνικής και τούρκικης ολιγαρχίας συνεχίζονται, με θύματα τον λαό και σε πρώτο χρόνο πρόσφυγες/ισσες και μετανάστες/ριες, με τις δολοφονίες τους στον Αιγαίο και στον Έβρο. Οι ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμοί συνεχίζουν τις πολεμικές συγκρούσεις, με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον κίνδυνο πυροδότησης πολέμου στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, με την επέκταση των εμπόλεμων ζωνών από τη Συρία μέχρι την Υεμένη από τα κράτη δολοφόνους ΗΠΑ-Ισραήλ, που συνεχίζουν την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, με χιλιάδες νεκρούς/ες, ανάμεσά τους χιλιάδες μικρά παιδιά.
Ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα,
- Αγωνιζόμαστε ενάντια στη «θεσμική τάξη» και τον ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου. Είμαστε κατά των εξοντωτικών περιφερειακών πολέμων που σπέρνουν μαζικό θάνατο και προσφυγιά.
- Απαιτούμε χαρτιά, άσυλο και αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης προσφύγων/ισσών και μεταναστών/ριων σε όλη τη χώρα. Ελεύθερη μετακίνηση και πλήρη δικαιώματα στην κατοικία, την παιδεία, την υγεία. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
- Αντιστεκόμαστε στα προγράμματα δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας που εγκαθιδρύουν συνθήκες μαζικής και ακραίας φτώχειας και εξαθλίωσης.
- Απαιτούμε ενίσχυση των δημόσιων κρατικών, δημοτικών και περιφερειακών δομών με μαζικές και μόνιμες προσλήψεις για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Να δοθούν λεφτά για την υγεία και την παιδεία και όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς και ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής.
