Διαμελισμένοι μετανάστες και «συμφωνία σιωπής»

Μία καλολαδωμένη μηχανή θανάτου έχει στηθεί την τελευταία δεκαετία στα ελληνικά θαλάσσια και χερσαία σύνορα με την Τουρκία, όπου μονάδες της Συνοριοφυλακής, του Λιμενικού και άλλων σωμάτων ασφαλείας (στρατός, αστυνομία), μαζί με τη Frontex και «αταυτοποίητα» σώματα που αποτελούνται από άτομα με μαύρες στολές χωρίς διακριτικά, καταδιώκουν, συλλαμβάνουν, ενίοτε ληστεύουν και κατά κανόνα επαναπροωθούν πίσω στην Τουρκία πρόσφυγες και μετανάστες.

Την τελευταία πενταετία μάλιστα, μετά τη «μάχη του Έβρου» τον Φεβρουάριο του 2020, το καθεστώς αυτό έχει καταστεί ακόμα πιο σκληρό και αμείλικτο, χαίροντας πλήρους ευρωπαϊκής υποστήριξης αλλά και αποτελώντας πρότυπο για την ανάπτυξη αντίστοιχων μεθόδων αλλού (πχ, στα σύνορα Πολωνίας – Λευκορωσίας).

Τελευταία θύματα είναι οκτώ μετανάστες – ανάμεσά τους τρεις γυναίκες και ένα παιδί – που την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου βρήκαν φρικτό θάνατο στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Ρόδου, όταν κατά τη διάρκεια καταδίωξης από σκάφος του Λιμενικού έπεσαν στη θάλασσα από το ταχύπλοο που τους μετέφερε και κατόπιν διαμελίστηκαν από τις προπέλες των σκαφών. Οι δε επιζήσαντες εγκαταλείφθηκαν στη τύχη τους, αναγκαζόμενοι να κοιμηθούν στον δρόμο παρά το τσουχτερό κρύο.

Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του ο διασώστης Ιάσωνας Αποστολόπουλος, «όλο το κατάστρωμα του σκάφους της Ακτοφυλακής ήταν κόκκινο από τα αίματα. Σε έναν άντρα έλειπε το μισό κεφάλι από χτύπημα προπέλας. Η μία από τις γυναίκες ήταν κυριολεκτικά κομμάτια. Πέντε πρόσφυγες νοσηλεύονται ακόμα στο νοσοκομείο με χτυπήματα στο κεφάλι, ενώ ένα τετράχρονο κοριτσάκι αγνοείται.»

«Έχουμε δει δεκάδες βίντεο με το ελληνικό λιμενικό να εμβολίζει βάρκες με ανθρώπους που ουρλιάζουν ή να περνάει ξυστά από δίπλα τους για να τους απωθήσει. Είναι 99.9% σίγουρο ότι το ίδιο έγινε και σ’ αυτή την περίπτωση», ανέφερε ακόμα ο Αποστολόπουλος, τονίζοντας ότι «αν δεν τους εμβόλισαν συνειδητά, τότε δεν έκαναν τίποτα για να αποφύγουν την σύγκρουση που οδήγησε στο θάνατο τόσες ψυχές. Και στις δύο περιπτώσεις, πρέπει να συλληφθούν οι λιμενικοί του σκάφους καταδίωξης.»

Πράγματι, τα τελευταία χρόνια στα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία έχουν καταγραφεί περιστατικά με σκάφη της Ελληνική Ακτοφυλακής να πραγματοποιούν απότομους ελιγμούς γύρω από βάρκες μεταναστών με στόχο να δημιουργήσουν κυματισμό που θα τις «σπρώξει» προς την Τουρκία, αλλά και να προχωρούν σε προειδοποιητικές βολές. Στις 23 Αυγούστου μάλιστα, κοντά στη Σύμη, οι λιμενικοί προχώρησαν αρχικά σε προειδοποιητικές βολές και κατόπιν σε «στοχευμένες βολές» – όπως ανακοινώθηκε – προς τον κινητήρα του ταχύπλοου. Μετά την ακινητοποίηση του σκάφους διαπιστώθηκε ότι ένας 39χρονος άνδρας είχε τραυματιστεί θανάσιμα.

Η μηχανή θανάτου που έχει στηθεί στα σύνορα δεν θα μπορούσε να αποδόσει αν δεν συνοδευόταν από μια διευρυμένη «συμφωνία σιωπής», η οποία ξεκινά από τις ανακοινώσεις του Λιμενικού που κατά κανόνα εμφανίζουν τις βάρκες των μεταναστών ως «επιτιθέμενες», και φτάνει ως τις ΕΔΕ του «κουκουλώματος». Όπως αποκάλυψε προ εβδομάδων ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας απαντώντας σε σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, από τις 125 υποθέσεις αναφορικά με ποινικές ευθύνες λιμενικών οργάνων ή στρατιωτικών του Πολεμικού Ναυτικού για υποθέσεις παράνομων επαναπροωθήσεων σε Αιγαίο και Έβρο, οι 106 έχουν τεθεί στο αρχείο. Μόλις πριν λίγες ημέρες άλλωστε το Ναυτοδικείο Πειραιά έκλεισε την προκαταρκτική εξέταση για το ναυάγιο της Πύλου, όπου έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 600 άνθρωποι, χωρίς να ερευνηθούν ουσιώδεις πτυχές για τις ευθύνες των εμπλεκόμενων αρχών, όπως κατήγγειλαν οι οργανώσεις και συλλογικότητες που έχουν αναλάβει τη νομική εκπροσώπηση των προσφύγων.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Δεκεμβρίου