Σταύρος Τζιορτζιώτης, μέλος Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Συμβολή στην αναγκαία κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση και στην Αριστερά της ρήξης με το σύστημα
Με την πρόσφατη απόφαση του Πανελλαδικού της οργάνου η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει κάλεσμα για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνεται σε αυτή την κρίσιμη ιστορική περίοδο στον κόσμο και τις δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη ευρύτερων αλλαγών σε ρήξη με αυτό το σύστημα, τις κεντρικές πολιτικές επιλογές και τις ταξικές και πολιτικές δυνάμεις που το στηρίζουν και τους καλεί να συμβάλουν για να συγκροτηθεί η κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση και η Αριστερά της ανατροπής.
Το δυνάμωμα, η ενίσχυση και η ανασυγκρότηση του κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς αποτελεί σήμερα πολιτική πρόταση συσπείρωσης, ενότητας, μάχης για την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων σε όφελος των δυνάμεων που παλεύουν για ψωμί-ειρήνη-ελευθερία, ενάντια στα νέα σύμφωνα ευρωλιτότητας, τον πόλεμο και τη λογική του κέρδους. Η πρόταση αυτή (ολόκληρη εδώ https://antarsya.gr/node/6956) αποτελεί κρίσιμο στοίχημα για την περίοδο που διανύουμε.
Πράγματι είμαστε σε εποχή πολύ σοβαρών και επικίνδυνων εξελίξεων για την ανθρωπότητα σε όλα τα επίπεδα. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία εμφανίζει τελματώδη στασιμότητα. Οι ενδοκαπιταλιστικοί-ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και μας εισάγουν για τα καλά σε μια εποχή πολέμου και σημαντικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Ο αιματηρός πόλεμος στην Ουκρανία και η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ είναι οι τρανταχτές εκφράσεις της νέας πολεμικής εποχής. Η κλιματική αλλαγή αποδεικνύεται δολοφονική για τους εργαζόμενους και τους φτωχούς, όχι σε βάθος χρόνου αλλά άμεσα. Το αστικό πολιτικό σύστημα έρχεται αντιμέτωπο με έντονα φαινόμενα κρίσης, αστάθειας και πολιτικής εκπροσώπησης και μάλιστα σε χώρες πυλώνες του καπιταλισμού (βλ. Γαλλία, Γερμανία, Ν. Κορέα κ.α.), ενώ η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, όπως και η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, είναι γέννημα-θρέμμα της πολυ-κρίσης του καπιταλισμού της εποχής μας και σηματοδοτεί την περαιτέρω κλιμάκωση της επίθεσης απέναντι στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα και οτιδήποτε θεωρείται «διαφορετικό».
Αναπτύσσεται η κοινωνική δυσαρέσκεια και κοινωνικά ξεσπάσματα, αγώνες ή και ενστικτώδεις πολιτικές άμυνας από μεριάς εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, αλλά δύσκολα συγκροτείται ένα συνολικό πολιτικό ανατρεπτικό αντίπαλο δέος.
Στη χώρα μας, η ΝΔ παρά το αρνητικό γι’ αυτήν αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει εξαπολύσει επίθεση σε όλα τα μέτωπα, ενώ στοιχεία κρίσης και ρευστοποίησης του πολιτικού συστήματος εμφανίζονται με την όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της ΝΔ και τη διαγραφή του Α. Σαμαρά, καθώς και με την κρίση της «αντιδεξιάς» αντιπολίτευσης, που επιταχύνθηκε με την νέα εκφυλιστική διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργία του κόμματος «Κασελάκη».
Προσκλητήριο συσπείρωσης κι αγώνα ενάντια στην πολεμική ΝΑΤΟϊκή εμπλοκή, την ευρω-λιτότητα και την οικολογική καταστροφή
Σε αυτές τις συνθήκες είναι φανερά δύο μεγάλα ελλείμματα: η αδυναμία συγκρότησης μιας εργατικής-λαϊκής ανατρεπτικής αντιπολίτευσης που θα επιβάλλει ρήγματα, ανασχέσεις και ανατροπές των αντιλαϊκών πολιτικών και η ανεπάρκεια των κυρίαρχων πολιτικών στην αριστερά.
Σε αυτή την ανάγκη λογοδοτεί η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με την πρόταση αυτή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στοχεύει:
- Στην προώθηση της συμφωνίας ευρύτατων δυνάμεων πάνω στην βάση ενός πολιτικού προγράμματος που έχει ως προμετωπίδα του την υπεράσπιση της ειρήνης με απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους, το διώξιμο των βάσεων, την κατάργηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ. Στην υπεράσπιση των κοινωνικών οικονομικών συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων και την πάλη ενάντια στην λογική του κέρδους που λεηλατεί το περιβάλλον και τις ζωές μας, με χτύπημα της δύναμης και της εξουσίας του κεφαλαίου, με πλήγμα στην εκμετάλλευση στην προοπτική της κατάργηση της. Στην ανάπτυξη της πάλης για απειθαρχία ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ. «Βλέπει» έξω από την σημερινή βαρβαρότητα, στην εξουσία των εργαζόμενων, σε μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
- Φιλοδοξεί να συμβάλλει ώστε το εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναμετρηθεί εδώ και τώρα με την «καρδιά» της κυβερνητικής-καπιταλιστικής επίθεσης, ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Να παρέμβει για να μετατραπεί η διάχυτη και έντονη δυσαρέσκεια σε μαχητικούς ανατρεπτικούς αγώνες. Με στήριξη των πρωτοβουλιών ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Με έμφαση στην ενότητα και στην κοινή δράση μέσα στο κίνημα και τους αγώνες, με κάθε μαχόμενη δύναμη. Με κριτήριο το συνολικό συμφέρον του κινήματος, όχι τους μικροπολιτικούς υπολογισμούς.
- Επιδιώκει να συμβάλλει στην αντεπίθεση των προοδευτικών, απελευθερωτικών και πανανθρώπινων αξιών και ιδεών απέναντι στον ζόφο του εθνικισμού, του ρατσισμού, του μισογυνισμού και του ανορθολογισμού. Αντιμάχεται την πολιτική που καταστρέφουν τα συλλογικά δικαιώματα, τον κοινωνικό άνθρωπο, τις ίδιες τις προϋποθέσεις της ύπαρξης του, ενώ ομνύουν στην υπεράσπιση των «ατομικών δικαιωμάτων»
Η πρόταση αυτή απευθύνεται πρώτα από όλα στους χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες της αριστεράς που αναζητούν μια ριζικά διαφορετική προοπτική που να απαντάει στην βαθιά οικονομική, πολιτική, ηθική κρίση του συστήματος, στην εφιαλτική προοπτική μιας εποχής πολέμων, φτώχιας και οικολογικής καταστροφής.
Απευθύνεται στον κόσμο και τις δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη ευρύτερων αλλαγών σε ρήξη με αυτό το σύστημα, και τους καλεί να συμβάλουν για να συγκροτηθεί η κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση και η αριστερά της ανατροπής.
Απευθύνεται και στις πολιτικές δυνάμεις, οργανώσεις και συλλογικότητες που κινούνται σε μια λογική αντικαπιταλιστικού μετώπου, τις δυνάμεις που υποστηρίζουν την ανεξάρτητη συσπείρωση της ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς.
Στη βάση αυτή καλεί σε ένα ανοιχτό δημόσιο διάλογο όλο αυτό το δυναμικό. Παράλληλα καλεί σε κοινές πρωτοβουλίες στα μεγάλα μέτωπα της περιόδου, και πριν από όλα στο μέτωπο της πάλης κατά του πολέμου, της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προχωράει σε αυτό το κάλεσμα αναγνωρίζοντας και τις δικές της αδυναμίες και ανεπάρκειες απέναντι στις απαιτήσεις των καιρών. Με την 5η Συνδιάσκεψη επιχείρησε να βάλει τις πολιτικές βάσεις για την υπέρβασή τους, αντιστοιχίζοντας την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις πολιτικές και προγραμματικές απαιτήσεις της μάχης με τον πολεμικό καπιταλισμό της εποχής μας. Σε αυτόν τον δρόμο επιχειρεί ένα βήμα, μαζί με κάθε αγωνίστρια/αγωνιστή, κάθε δύναμη που συμφωνεί για την ανάγκη μιας ισχυρής, μαχόμενης αντικαπιταλιστικής αριστεράς, στον δρόμο για το αντικαπιταλιστικό μέτωπο που απαιτεί η εποχή μας.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 14-15 Δεκεμβρίου
