Φοίβος Λιναρδάτος
▸Τα αιτήματα της εξέγερσης είναι και σήμερα επίκαιρα. Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» ψάχνει ακόμα τη δικαίωσή του, ενώ το «Έξω οι ΗΠΑ – έξω το ΝΑΤΟ» αποκτούν νέα ορμή λόγω της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη και τους πολέμους σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.
Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου συνδέεται με τα 50 χρόνια από την πτώση της χούντας και την αποκατάσταση της αστικής δημοκρατίας. Απέχει όμως αρκετά η δημοκρατία, που φαντάστηκαν και αγωνίστηκαν γι’ αυτήν όσοι και όσες συμμετείχαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου από αυτή που συνάντησαν τα επόμενα χρόνια. Μια σειρά από αντιδημοκρατικές πολιτικές και μέθοδοι εφαρμόζονται μέχρι και στις μέρες μας για την εργαζόμενη πλειονότητα και τη νεολαία. Και συχνά μεγάλη μερίδα του κόσμου αναρωτιέται, αν σήμερα έχουμε δημοκρατία ή μια μορφή κεκαλυμμένης δικτατορίας.
Το πολίτευμα της αστικής δημοκρατίας έρχεται τελικά να παίξει τον ρόλο μιας ιδιάζουσας δικτατορίας του κεφαλαίου, που μπορεί να επιβάλλει στο πολιτικό σύστημα οτιδήποτε χρειάζεται καταπατώντας κάθε είδους δικαίωμα. Αυτό συνέβη πιο ξεκάθαρα από ποτέ τα χρόνια των μνημονίων, όταν ακόμα και η βουλή έπαιζε διακοσμητικό ρόλο και η οποιουδήποτε χρώματος ή και πολυχρωμίας κυβέρνηση νομοθετούσε με βάση τις ορέξεις του κεφαλαίου, διεθνούς και ντόπιου.
Σήμερα τα αιτήματα της εξέγερσης είναι επίκαιρα. Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» ψάχνει ακόμα τη δικαίωσή του. Ο μισθός που δεν βγάζει τον μήνα μπροστά στην εντεινόμενη ακρίβεια, οι υπέρογκοι λογαριασμοί και τα εξωπραγματικά ενοίκια θέτουν επί τάπητος το ζήτημα της αξιοπρεπούς διαβίωσης για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η παιδεία ξεπουλιέται στους ιδιώτες, ενώ κόβεται και ράβεται στις απαιτήσεις της αγοράς με χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες να μένουν εκτός πανεπιστημίων λόγω των ταξικών φραγμών. Η ελευθερία είναι επίδικο σε μια περίοδο που το κράτος εξαπολύει διώξεις σε οτιδήποτε κινείται: σε δασκάλες που ζωγράφισαν ένα αντιπολεμικό πανό, σε μαθητές που πήγαν να κινητοποιηθούν για τα προβλήματα των σχολείων τους, σε ερευνητές που μίλησαν για τα εργασιακά τους δικαιώματα, σε φοιτήτριες που κόλλησαν μια αφίσα.
Η λαϊκή αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 17 του Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει έναν κόμβο πριν την απεργία στις 20 του Νοέμβρη
Αλλά και το σύνθημα «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ» αναζητά δικαίωση σε μια από τις πιο αιματοβαμμένες χρονιές του τελευταίου αιώνα. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη κρατάει πάνω από ένα χρόνο και αντί να φαίνεται ένα τέλος, μοιάζει να είναι η αρχή ενός γενικευμένου πολέμου στη Μέση Ανατολή, με το Ισραήλ να επιτίθεται σε μια σειρά από χώρες της περιοχής. Την ίδια στιγμή το ρωσο-ουκρανικό μέτωπο είναι ακόμα ενεργό. Η ελληνική κυβέρνηση, δεμένη πάνω στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, σέρνει τον λαό και τη νεολαία σε επικίνδυνα παιχνίδια και μαζί με το ελληνικό κεφάλαιο τροφοδοτεί τις εμπόλεμες ζώνες στο πλευρό του Ισραήλ και της Ουκρανίας.
Για όλα αυτά που είναι και φέτος ιδιαίτερα επίκαιρα, το φετινό τριήμερο του Πολυτεχνείου θα είναι μαζικό από νέους και νέες που θα το γεμίσουν με το πείσμα της νεολαίας που δεν υποτάσσεται στα κυρίαρχα πρότυπα και παλεύει για τη ζωή της. Η λαϊκή αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 17 του Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει έναν πρώτο κόμβο πριν την απεργία στις 20 του Νοέμβρη και να δημιουργηθεί μια εβδομάδα, που τον λόγο θα πάρουν μέσα από τις κινητοποιήσεις τους ο λαός και η νεολαία. Γίνεται άλλωστε όλο και πιο έντονη η οργή απέναντι στην αντιδραστική πολιτική της ΝΔ και είναι κρίσιμο να εκφραστεί στον δρόμο με μαζικά-μαχητικά χαρακτηριστικά και ανατρεπτικό περιεχόμενο.
Ταυτόχρονα το φετινό Πολυτεχνείο μπορεί κοιτώντας τα 50 χρόνια που πέρασαν να αναλογιστεί γιατί τα συνθήματά του έμειναν αδικαίωτα. Γιατί η σύγχρονη αστική δημοκρατία δεν μπόρεσε να δείξει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο. Και να αναζητήσει τους τρόπους να σπάσει τα όρια που δέσμευσαν τις ελπίδες των αγωνιστών και αγωνιστριών της εξέγερσης.
Αυτήν την πλευρά θέλει να αναδείξει η προσπάθεια των δυνάμεων του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση για ένα Σύγχρονο Κομμουνιστικό Πρόγραμμα και Κόμμα. Την ανάγκη, για να μπορέσει να ακολουθηθεί ένας συνολικά διαφορετικός ρους στην ιστορία, να υπάρξει μια διαφορετική σύγχρονη κομμουνιστική αφήγηση, που θα συγκρουστεί με κάθε μορφής δικτατορίες για την πραγματική απελευθέρωση της ανθρωπότητας. Που θα κάνει τις λάμψεις των εξεγέρσεων να φωτίσουν τον δρόμο που θα τις δικαιώσει.
