Γεωργία Καλιαμπάκου
Μόλις 4 εβδομάδες έχουν περάσει από το άνοιγμα των πανεπιστημίων και ήδη διαψεύδονται όσοι βιάστηκαν να προβλέψουν παντελή «κινηματική νηνεμία» και απουσία πολιτικής κουβέντας εντός των φοιτητικών συλλόγων. Αντίθετα, σε μία σειρά από σχολές σε πανελλαδικό επίπεδο είναι εμφανείς οι δυνατότητες άμεσης επανενεργοποίησης των συλλογικών διαδικασιών και διεξαγωγής επιτυχημένων Γενικών Συνελεύσεων. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν η επίθεση στην ακαδημαϊκή κανονικότητα συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό (βλ. πειθαρχικές διώξεις, κατασταλτικές κινήσεις κράτους), αλλά και όταν τα στρώματα των φοιτητών συγκλονίζονται από τις επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης ενός ολόκληρου λαού, και μάλιστα βλέπουν την ελληνική κυβέρνηση να τις υπερασπίζεται πιστά.
Ειδικά, η προσπάθεια της κυβέρνησης να ολοκληρώσει την επίθεση εις βάρος της δημόσιας δωρεάν παιδείας αλλά και να πάρει «εκδίκηση» για το περσινό μεγαλειώδες κίνημα, μέσα από το ολοένα και πιο διευρυμένο νομοθετικό οπλοστάσιο, τροφοδοτεί τη πολιτική συζήτηση εντός των Φ.Σ., καταλήγοντας μάλιστα και σε κάποιες πρώτες αγωνιστικές αποφάσεις.
Το πλέον κρίσιμο στοίχημα αυτή τη στιγμή, είναι εάν αυτή η πολιτική συζήτηση μπορεί να μετατραπεί σε ενεργό πολιτική δράση, όπως έγινε πέρυσι. Το πρώτο πανελλαδικό συντονιστικό της Attack στα ΑΕΙ, που πραγματοποιείται το τρέχον σαββατοκύριακο, έρχεται να σκιαγραφήσει το πολιτικό σχέδιο που θα καταφέρει να κερδίσει ακριβώς το στοίχημα αυτό!
Η ενιαιότητα της επίθεσης που δέχεται το δημόσιο πανεπιστήμιο για να ευθυγραμμιστεί με τις οδηγίες κυβέρνησης και ΕΕ, απαιτεί αντίστοιχα ενιαία μαχητική απάντηση. Αυτήν την πολιτική κατεύθυνση υιοθετούν τα σχήματα της Attack, τα οποία πιάνοντας το νήμα από την περσινή χρονιά, έβαλαν μπροστά την ανάγκη διεξαγωγής συνελεύσεων στους συλλόγους, ώστε να «χτιστεί» από νωρίς κλίμα για την επαρχή νέων αγώνων, με εξέχοντες κόμβους την επέτειο του Πολυτεχνείου και την απεργία. Αν και όχι καθολικά, η λογική αυτή κέρδισε κάποιες πρώτες νίκες. Πολιτικά πλαίσια αγώνα-με συμμετοχή της Attack- υπερψηφίστηκαν τόσο στην Αρχιτεκτονική όσο και στους Μηχανολόγους, αποφασίζοντας σημαντικές δράσεις και κινητοποιήσεις!
Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, λοιπόν, σε αυτή τη φάση οι οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς να αντιληφθούν πως υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα και πολιτικό έδαφος, το Φ.Κ. να προχωρήσει στην «από τα κάτω» ανασυγκρότηση του ενόψει των σημαντικών, επερχόμενων κινηματικών σταθμών. Σε αυτή τη φάση, πάντως, η στάση πολλών εξ’ αυτών των δυνάμεων καταδεικνύουν πως επενδύουν σε γραμμές «ήπιων τόνων», που στην ουσία καταλήγουν να αποδυναμώνουν τις μαζικές διαδικασίες.
Χαρακτηριστικότερη όλων, είναι η στάση των δυνάμεων της ΚΝΕ, της οποίας η απουσία είναι εκκωφαντική σε ότι αφορά τις κινητοποιήσεις ενάντια στην εισβολή της αστυνομίας στο Κάτω Πολυτεχνείο, τις πειθαρχικές διώξεις αγωνιστριών αλλά και άλλα ζητήματα. Μάλιστα, εμμένοντας στην ηττοπαθή λογική των προγραμματισμένων (εκ του Περισσού) οικονομικών αγώνων, έφτασε να προτείνει διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων την ώρα της πανεκπαιδευτικής πορείας και απεργίας στις 23/10! Όπως φαίνεται, προς το παρόν, η ΚΝΕ αρνείται να υπηρετήσει την αναγκαιότητα το κίνημα να πιάσει το νήμα του περσινού αγώνα! Ίσως γιατί θεώρησε πως εκλογικά δεν βγήκε κερδισμένο από αυτό;
Βέβαια, δεν είδαμε και διαφορετική στάση από τις δυνάμεις της ΑΡΑΣ, οι οποίες εγκλωβισμένες στην εσωστρέφεια κατέληξαν ακόμα και να απονομιμοποιούν Γενικές Συνελεύσεις όπως έγινε στους μηχανολόγους του ΕΜΠ, αλλά και να συντάσσονται με τη λογική της ΚΝΕ για διεξαγωγή συνελεύσεων την ημέρα της πορείας!
Αυτή τη στιγμή στο κίνημα συγκρούονται δύο πολιτικά σχέδια, που δίνουν δύο καθολικά διαφορετικές απαντήσεις στο κρίσιμο ερώτημα: «Θα μπορέσει να επανεμφανιστεί στους φοιτητικούς συλλόγους- παρά τον δυσμενή κοινωνικό συσχετισμό- ένα «φρέσκο» πολιτικό σχέδιο το οποίο να μπορεί να εμπλέξει νέους αγωνιστές/τριες και να αναχαιτίσει την επέλαση της κυβερνητικής πολιτικής;». Η Attack απαντώντας ένα εκκωφαντικό «Ναι»-και έχοντας ως πλέον πρόσφατες παρακαταθήκες τον αγώνα ενάντια στη συνεργασία της ΣΘΕ (Σχολή Θετικών Επιστημών) του ΕΚΠΑ με την πολεμική εταιρεία Lock-Heed Martin- επιδιώκει να ανοίξει διάπλατα το δικό της σχέδιο στους συλλόγους. Πεποίθηση των σχημάτων της είναι πως μόνο έτσι το φοιτητικό κίνημα θα καταφέρει να αντικρούσει την άμεση εφαρμογή του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια από συγκεκριμένα Ιδρύματα (βλ. ΕΜΠ με ίδρυση ιδιωτικού παραρτήματος στην Κύπρο), τις πειθαρχικές διώξεις εις βάρος φοιτητριών για συνδικαλιστική δράση, την όλο και μεγαλύτερη διασύνδεση της έρευνας εντός των πανεπιστημίων με τις επιχειρήσεις και τη πολεμική βιομηχανία και κάθε μέτωπο που ανοίγεται στις σχολές.
