Γιώργος Παυλόπουλος
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που εξαπέλυσε το Ισραήλ στον Λίβανο προμηνύουν περαιτέρω κλιμάκωση και μια νέα και πιο επικίνδυνη και αιματηρή σελίδα στον τελευταίο πόλεμο της Μέσης Ανατολής, που ξέσπασε πριν ένα χρόνο.
Το Ισραήλ «εισέρχεται σε μια νέα φάση του πολέμου», δήλωσε χωρίς περιστροφές την Τετάρτη ο υπουργός Άμυνας, Γιόαβ Γκάλαντ, ανακοινώνοντας παράλληλα τη μεταφορά μιας ολόκληρης μεραρχίας στα σύνορα με τον Λίβανο και μερική επιστράτευση. Την ίδια στιγμή, είχε τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο που έχει στόχο την προετοιμασία του εδάφους για μια γενικευμένη στρατιωτική επιχείρηση κατά της γειτονικής χώρας, η οποία βρίσκεται εδώ και χρόνια στο στόχαστρο του Ισραήλ, εξαιτίας της δράσης της Χεζμπολάχ και της περήφανης στάσης που τηρεί μεγάλο μέρος του λαού της.
Αν και η συγκεκριμένη τακτική ακολουθείται σχεδόν πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, αυτή τη φορά υπήρξε μια σημαντική διαφορά όσον αφορά στη μέθοδο που ακολουθήθηκε. Αντί για τελεσίγραφα, ρίψη προειδοποιητικών φυλλαδίων και βομβαρδισμούς στρατιωτικών θέσεων, επελέγη κάτι το οποίο φέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός τρομοκρατικού χτυπήματος: Η ταυτόχρονη πυροδότηση χιλιάδων παγιδευμένων ηλεκτρονικών συσκευών, βομβητών και συστημάτων ενδοεπικοινωνίας, πολλοί κάτοχοι των οποίων κινούνταν εκείνη τη στιγμή σε χώρους με πολύ κόσμο ή βρίσκονταν με τις οικογένειές τους. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: Περισσότεροι από 40 νεκροί, αρκετοί άμαχοι και παιδιά, καθώς και χιλιάδες τραυματίες, εκ των οποίων εκατοντάδες παραμένουν σε κρίσιμη κατάσταση.
Διεθνές δίκτυο μυστικών υπηρεσιών και εταιρειών-φαντασμάτων συνέβαλε στην προετοιμασία και εκτέλεση του χτυπήματος
Επιδίωξη του κράτους-τρομοκράτη ήταν να πετύχει με ένα σμπάρο τρία, τουλάχιστον, «τρυγόνια»: Πρώτον, να προκαλέσει σύγχυση στην ηγεσία και τους μαχητές της Χεζμπολάχ, καθώς και σε όσους τους στηρίζουν, αλλά και να τους διαμηνύσει ότι δεν έχουν τρόπο να κρυφτούν – κάτι που σημαίνει πως εφόσον συνεχίσουν να πολεμούν το Ισραήλ τους περιμένει σχεδόν βέβαιος θάνατος. Δεύτερον, να τρομοκρατήσει τον λαό του Λιβάνου, ξεκαθαρίζοντάς του με τον πιο κυνικό τρόπο πως δεν θα διστάσει να βομβαρδίσει ακόμη και το κέντρο της Βηρυτού και να σκοτώσει αδιακρίτως – ό,τι έχει κάνει, δηλαδή, όλους αυτούς τους μήνες στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι μέσα στον τελευταίο χρόνο έχει δολοφονήσει περισσότερους από 41.000 ανθρώπους. Και τρίτον, ότι είναι αποφασισμένο να γενικεύσει τον πόλεμο μέχρι οι αντίπαλοί του (συμπεριλαμβανομένου του Ιράν) να «γονατίσουν», γνωρίζοντας ότι, όπως έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, σε κάθε κρίσιμη στιγμή θα έχει τις «πλάτες» των ΗΠΑ, της Βρετανίας και των περισσότερων κρατών-μελών της ΕΕ – μαζί και της Ελλάδας, οι κυβερνήσεις της οποίας έχουν επιλέξει εδώ και καιρό «πλευρά της ιστορίας».
Σε αυτό το σημείο, που έχει να κάνει με τη στήριξη του Ισραήλ, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση. Κι αυτό διότι από μόνο του και παρά την τρομακτική και αδίστακτη πολεμική μηχανή που διαθέτει, δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει ταυτόχρονα σε όλα τα μέτωπα και να είναι τόσο προκλητικό και απειλητικό. Είναι προφανές, επίσης, ότι με βάση όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά και εμπλέκουν μια σειρά χώρες και εταιρείες-φαντάσματα, η πολύμηνη προετοιμασία και η εκτέλεση του τρομοκρατικού χτυπήματος στον Λίβανο δεν θα ήταν εφικτή χωρίς να υπάρχει ένα διεθνές «συνωμοτικό» δίκτυο, στο οποίο συνέπραξαν αρκετές μυστικές υπηρεσίες, έστω και αν οι τυπικά επικεφαλής τους και οι αντίστοιχες κυβερνήσεις δηλώνουν σήμερα άγνοια.
Σε αυτό το φόντο, αποτελεί αφέλεια ή συνειδητή απόπειρα παραπλάνησης ο ισχυρισμός ότι ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή – και, πιθανότατα, θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί – αποτελεί επιλογή του «τρελού» Νετανιάχου και των ακροδεξιών συμμάχων του. Οι μέχρι στιγμής εξελίξεις και η μεγάλη εικόνα οδηγούν στο συμπέρασμα πως εκεί, όπως συμβαίνει και στην Ουκρανία, έχει φτάσει η στιγμή για να λυθούν «λογαριασμοί» πολλών δεκαετιών και αντιθέσεις σε πολλά επίπεδα. Τόσο ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα όσο και ανάμεσα στους λαούς και τους δυνάστες του – το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τα καθεστώτα που το υπηρετούν, οι οποίοι λύνουν τις διαφορές του με τα όπλα.
Η νέα φάση για την οποία έκανε λόγο ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας πρέπει να σημάνει συναγερμό, καθώς είναι φανερό ότι η νέα τάξη πραγμάτων που θα προκύψει κάποια στιγμή θα σφραγιστεί με το αίμα εκατομμυρίων εκμεταλλευόμενων.
