Μπορεί οι φοιτητές της Ευρώπης να καθυστέρησαν κάπως σε αυτή τη φάση έναντι εκείνων στις ΗΠΑ, από τη στιγμή που ξεκίνησαν όμως, οι διαμαρτυρίες, οι διαδηλώσεις και οι καταλήψεις τείνουν πλέον να γίνουν καθημερινό φαινόμενο. Ανάμεσά τους και το Άμστερνταμ, που αυτή την εβδομάδα κυριάρχησε καθώς οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας εισέβαλαν στο πανεπιστήμιο της ολλανδικής πόλης και, αφού διέλυσαν τα αυτοσχέδια φράγματα, χτύπησαν στο ψαχνό και προχώρησαν σε συλλήψεις, προκαλώντας κύμα διαμαρτυρίας και από πολλούς διδάσκοντες. Ωστόσο, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός – και πιθανότερος επόμενος ΓΓ του ΝΑΤΟ – Φρανκ Ρούτε, έσπευσε να επιρρίψει την ευθύνη στους φοιτητές, κατηγορώντας τους για βανδαλισμούς και άσκηση βίας κατά της αστυνομίας.
Το Άμστερνταμ δεν ήταν, πάντως, η εξαίρεση. Μεγάλες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη έγιναν και σε άλλες πόλεις της Ολλανδίας, όπως η Ουτρέχτη, ενώ κινητοποιήσεις έγιναν στα πανεπιστήμια της Ζυρίχης στην Ελβετία, των Βρυξελλών και της Γάνδης στο Βέλγιο, του Δουβλίνου στην Ιρλανδία και σε αρκετά επί ισπανικού εδάφους, όπως στη Μαδρίτη και τη Βαλένθια, ενώ διαρκώς ξεπηδούν και άλλες εστίες αντίστασης. Σε όλες, μάλιστα, εκτός από την απαίτηση για άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και για τον τερματισμό της σφαγής των Παλαιστινίων, κυριαρχούν τα αιτήματα της διακοπής κάθε μορφής συνεργασίας με ισραηλινά ιδρύματα και επιχειρήσεις, που με τον τρόπο τους συμβάλλουν στον πόλεμο, την κατοχή, το απαρτχάιντ και την καταπίεση του παλαιστινιακού λαού.
Την ίδια στιγμή, το κύμα των αντιδράσεων έφτασε και στο Μάλμε της Σουηδίας, όπου διαδηλωτές «πολιόρκησαν» τον χώρο διεξαγωγής της Eurovision απαιτώντας ανάμεσα στα άλλα και την αποβολή του Ισραήλ. Αλλά και στην πρωτεύουσα της ΕΕ (και του ΝΑΤΟ), εκατοντάδες υπάλληλοι του μηχανισμού της έκαναν στάση εργασίας και συγκεντρώθηκαν μπροστά στο κεντρικό κτίριο, προβάλλοντας ανάλογα αιτήματα.
