Γιώργος Μιχαηλίδης
Οι δημοτικές εκλογές στη Σερβία πλησιάζουν. Στο Βελιγράδι, οι τιμές των ενοικίων έχουν σε πολλές περιπτώσεις διπλασιαστεί μέσα σε ένα μόλις χρόνο. Στο κέντρο της πόλης, διαμερίσματα 65 τ.μ. φτάνουν τα 700 ευρώ, με τον κατώτατο μισθό να μην ξεπερνά τα 550. Οι λόγοι γνωστοί: συγκέντρωση ιδιοκτησιών στα χέρια λίγων, επέλαση της βραχυχρόνιας μίσθωσης για τις ανάγκες του τουρισμού, εισροή πιο εύπορων πολιτών από ξένες χώρες (Ρώσοι, Ουκρανοί, «ψηφιακοί νομάδες» από τη βόρεια και κεντρική Ευρώπη). Ταυτόχρονα, μια πρωτοφανής επίθεση στους ελεύθερους χώρους πρασίνου λαμβάνει χώρα στην πρωτεύουσα της Σερβίας. Ατενίζοντας τις όχθες του ποταμού Σάβου που διασχίζει το κέντρο της πόλης, ο επισκέπτης θα διαπιστώσει πληθώρα νεόδμητων ουρανοξυστών και ξενοδοχείων.
Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, ο νυν δήμαρχος του Βελιγραδίου, Αλεξάνταρ Σάπιτς, προερχόμενος από το κυβερνών κόμμα του Βούτσιτς, εντόπισε το κύριο πρόβλημα της πόλης στον τάφο του Τίτο. Πιο συγκεκριμένα, ο Σάπιτς υποστήριξε πως το μαυσωλείο του Τίτο στο Βελιγράδι, γνωστό ως Οίκος των Λουλουδιών, πρέπει να μεταφερθεί στη γενέτειρά του, το Κούμροβετς της Κροατίας. Επιπλέον, κατά τον Σάπιτς, το Μουσείο της Γιουγκοσλαβίας που συμπληρώνει το ταφικό σύμπλεγμα θα πρέπει να μεταβληθεί σε Μουσείο της Σερβίας. «Η πρωτοβουλία μου είναι μια συμβολική προσπάθεια για να ξεφορτωθούμε την κομμουνιστική κληρονομιά που τόσο έβλαψε τον σερβικό λαό» δικαιολογήθηκε ο Σάπιτς σε πρωινάδικο, ενώ πρόσθεσε πως σε αντίθεση με τον Τίτο που είναι θαμμένος σε μια από τις καλύτερες τοποθεσίες του Βελιγραδίου, ο Μιλόσεβιτς έχει ταφεί στην αφάνεια, «σαν καναρίνι».
Ταυτόχρονα με την έναρξη της προεκλογικής καμπάνιας για τον δήμο του Βελιγραδίου με επίκεντρο τον τάφο του Τίτο, έβλεπαν το φως της δημοσιότητας νέες αποκαλύψεις για τη συμβολή της σερβικής κυβέρνησης στην ύπαρξη δεκάδων χιλιάδων τάφων αμάχων στη Γάζα. Συγκεκριμένα, η κρατική εταιρεία της Σερβίας η οποία εμπορεύεται οπλικά συστήματα εμφάνισε έσοδα της τάξης των 14 εκ. ευρώ, μόνο για τον Μάρτιο, από πωλήσεις όπλων στο Ισραήλ. Πρόκειται για τεράστια έκρηξη των εξαγωγών οπλισμού από τη Σερβία στο Ισραήλ, καθώς τα αντίστοιχα έσοδα του προηγούμενο εξαμήνου κινούνταν γύρω στο ένα εκ. ευρώ.
Και μια ειρωνεία, για το τέλος: Τα ονόματα των εμπλεκόμενων κρατικών σερβικών εταιρειών παραγωγής και εμπορίας τέτοιων συστημάτων και πυρομαχικών παραμένουν γιουγκοσλαβικής προέλευσης: «Γιούγκο-Ίμπορτ» και «Πρώτος Παρτιζάνος» αντίστοιχα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (20.4.24)
