«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει στις ευρωεκλογές επιδιώκοντας τη συσπείρωση και ενίσχυση των ανατρεπτικών, αντιΕΕ και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων. Να δυναμώσει το ρεύμα που παλεύει για την ανατροπή του καταστροφικού καπιταλισμού, για να μπουν “οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους”», τονίζει στο Πριν η Σύλβια Κοιλάκου, συνδικαλίστρια στο εργατικό κίνημα και μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του ΝΑΡ. Υπογραμμίζει πως είναι αναγκαία μια νέα εργατική και λαϊκή αντεπίθεση και γραμμή απειθαρχίας, ρήξης και αποδέσμευσης από την ΕΕ, που είναι κρίσιμος κόμβος «για να μην μένουν στη μέση οι αγώνες» κι αναφέρεται στις ενωτικές πρωτοβουλίες που παίρνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
Μεγάλο μέρος της κοινωνίας φαίνεται να «βράζει» κατά της κυβέρνησης. Παρόλα αυτά δύσκολα εκφράζεται αυτό πολιτικά, δύσκολα στρέφεται αριστερά κι ανατρεπτικά. Γιατί;
Ένα χρόνο μετά το έγκλημα στα Τέμπη η οργή επανέρχεται πιο δυναμικά κι αυτό εκφράστηκε στην απεργία στις 28ης Φλεβάρη. Υπάρχει λαϊκή οργή από τη συγκάλυψη τόσο για τα Τέμπη όσο και για την υπόθεση Μίχου, παράλληλα με τις ιδιωτικοποιήσεις, την εγκατάλειψη των δημόσιων υποδομών ή την ακρίβεια, τη γυναικοκτονία μπροστά στο ΑΤ Αγίων Αναργύρων. Αλλά και ο φοιτητικός αγώνας έδειξε ότι στη νεολαία υπάρχουν ισχυρές τάσεις ριζοσπαστικοποίησης.
Όμως οι αγώνες που αναπτύσσονται αδυνατούν να κάνουν το επόμενο βήμα συνολικής αμφισβήτησης και ανατροπής. Είναι γνωστή η συναίνεση της αστικής αντιπολίτευσης ή ο καταστροφικός ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Παράλληλα όμως, είναι πρόδηλη η αδυναμία της αριστεράς, του ΚΚΕ και άλλων αριστερών δυνάμεων, που πιέζονται για δεξιότερη προσαρμογή και αδυνατούν να παρέμβουν ώστε οι αγώνες να αποκτήσουν συνολική πολιτική και αντικαπιταλιστική έκφραση. Και είναι τελικά η ακροδεξιά που προσπαθεί να καλύψει το κενό αντιπολίτευσης, όπως βλέπουμε σε πολλές χώρες της ΕΕ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει ανακοινώσει πως θα παρέμβει στη μάχη των ευρωεκλογών. Για ποιο λόγο και με ποιο στόχο;
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει στις ευρωεκλογές επιδιώκοντας τη συσπείρωση και ενίσχυση των ανατρεπτικών, αντιΕΕ και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων. Να δυναμώσει το ρεύμα που παλεύει για την ανατροπή του καταστροφικού καπιταλισμού, για να μπουν «οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους». Θέλουμε να καταδικαστεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η πολιτική της, αλλά και οι δυνάμεις στήριξης της ΕΕ, του «ευρωπαϊσμού» και του κεφαλαίου. Να νικηθεί ο ακροδεξιός εθνικισμός, δήθεν «ευρωσκεπτικισμός», από ένα εργατικό, διεθνιστικό ΟΧΙ στην ΕΕ.
Ποιο θα είναι το βασικό πολιτικό στίγμα σας;
Θέλουμε να προβάλουμε τη λογική μιας νέας εργατικής και λαϊκής αντεπίθεσης. Από την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων, οι αγώνες για να νικήσουν, πρέπει να πηγαίνουν μέχρι τέλους. Αυτό πάει μαζί με την προβολή της αντικαπιταλιστικής γραμμής, που κομμάτι της είναι η σύγκρουση με την ΕΕ των μνημονίων και της λιτότητας, τnν Ευρώπη Φρούριο και την ακροδεξιά απειλή.
Θέλουμε να προβληθεί και στις ευρωεκλογές μια συνολική λογική που θα έχει στο κέντρο της την αποκάλυψη και την καταδίκη του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ανάγκη απειθαρχίας, ρήξης και αποδέσμευσης.
Αναδεικνύετε το θέμα της συνολικής αντίθεσης και της αποδέσμευσης από την ΕΕ. Μήπως θέτετε υπερβολικά ψηλά τον πήχη; Δεν αρκεί κάποιος να αντιστέκεται στην πολιτική της ΕΕ;
Από την λιτότητα και τα χρηματιστήρια ενέργειας, μέχρι τα ιδιωτικά ΑΕΙ, τον πόλεμο και τους αντεργατικούς νόμους (Χατζηδάκη, Γεωργιάδη κ.α.), αναδεικνύεται ο ρόλος της ΕΕ ως μηχανισμού κρούσης του ευρωπαϊκού κεφαλαίου απέναντι στους λαούς.
Θεωρούμε ότι η θέση για αποδέσμευση αποτελεί πολύ σοβαρό κόμβο για μια αποτελεσματική αντίσταση του κινήματος. Γιατί η παραπομπή της σε ένα ακαθόριστο μέλλον ή οι αυταπάτες ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει ΕΕ των λαών, αφήνουν στο απυρόβλητο τη στρατηγική του αντίπαλου, αφήνουν στη μέση τους αγώνες και τις αντιστάσεις. Εξάλλου, όσο δεν υπάρχει μια ισχυρή αριστερή δύναμη που να προβάλλει μια ξεκάθαρη θέση για την ΕΕ, τόσο θα ενισχύονται οι δυνάμεις του ακροδεξιού λαϊκισμού και η εθνικιστική κριτική στην ΕΕ.
Έχει πάρει πρωτοβουλίες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συσπείρωση αντιΕΕ αριστερών δυνάμεων;
Χιλιάδες αγωνιστές/στριες σήμερα απεχθάνονται τις ξαναζεσταμένες σούπες της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινοβουλευτικού συμβιβασμού
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επεδίωξε και εξακολουθεί να επιδιώκει την συσπείρωση των αντιΕΕ, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων. Πήρε δημόσιες πρωτοβουλίες ώστε να εκφραστεί το κοινωνικό και πολιτικό μπλοκ της ρήξης και της αποδέσμευσης από την ΕΕ, καθώς και το μαζικό αριστερό ριζοσπαστικό ρεύμα που εκφράστηκε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Απηύθυνε πλατύ κάλεσμα σε αγωνιστές/στριες του εργατικού και νεολαιίστικού κινήματος, αλλά και σε όλες τις δυνάμεις που στήριξαν την «Ανατρεπτική Συμμαχία» στην Αθήνα. Δεν κάλεσε την ΛΑΕ- ΑΡΑΣ και το ΜέΡΑ25.
Η Αναμέτρηση αλλά και άλλες δυνάμεις, θεωρούν ότι οι διαφωνίες στο ζήτημα της ΕΕ και σε άλλα κομβικά ζητήματα μπορούν και πρέπει να παρακαμφθούν, ενώ οι προτάσεις τους παρουσίαζαν μια αοριστία σχετικά με την ΕΕ. Δυστυχώς εισπράξαμε την άρνηση της Αναμέτρησης στην πρότασή μας, με πιθανή την προσχώρησή της στο εκλογικό σχέδιο του Γ. Βαρουφάκη και του ΜέΡΑ25.
Ωστόσο υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις και ρεύματα που συμφωνούν με τον κεντρικό κόμβο της ρήξης και της εξόδου από την ΕΕ και προβάλλουν τους πολιτικούς στόχους ενός ανατρεπτικού κινήματος, αλλά και χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που κατανοούν την κρισιμότητα της περιόδου. Αυτό το δυναμικό μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα. Χρόνος και δυνατότητα υπάρχει ακόμα.
Κριτικάρετε το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25-ΛΑΕ. Μήπως είναι πολύ στενά τα όριά σας, ειδικά σε μια περίοδο που το κεφάλαιο επιτίθεται ισοπεδωτικά;
Το αντίθετο. Θεωρούμε ότι οι λογικές του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25, παρότι είναι διαφορετικές, στενεύουν τα όρια της σύγκρουσης με το σύστημα και την ΕΕ και αφήνουν στο απυρόβλητο τη στρατηγική του αντιπάλου.
Το ΜέΡΑ 25 είναι μια σοσιαλδημοκρατική δύναμη και ασκεί κριτική στη «σημερινή Ευρώπη» ως κομμάτι του τόξου του «ευρωπαϊσμού». Παλεύει ενάντια στην «χρεοδουλοπαροικία» και υπέρ «της δημιουργικής επιχειρηματικότητας για τα συμφέροντα τόσο των εργαζομένων όσο και των ‘’υγιών’’ αφεντικών»… Ουσιαστικά είναι υπέρ του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού, γι αυτό προτείνει ένα μέτωπο υπεύθυνης ανυπακοής και όχι ένα μέτωπο ρήξης και ανατροπής. Αντίστοιχα η ΛΑΕ-ΑΡΑΣ έχει ανοιχτά διαχειριστικά και γραφειοκρατικά πολιτικά χαρακτηριστικά, κινείται σε λογική αναπαλαίωσης της κυβερνητικής αριστεράς και έχει πλήρως υποταχτεί στο ΜέΡΑ25. Όμως χιλιάδες αγωνιστές/στριες σήμερα απεχθάνονται τις ξαναζεσταμένες σούπες της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινοβουλευτικού συμβιβασμού.
Το ΚΚΕ από την άλλη είναι υπέρ της αντιπαράθεσης µε την ΕΕ αλλά όχι της αποδέσμευσης και της εξόδου από αυτήν στο σήμερα, μένοντας στην «πάλη κατά των συνεπειών». Η λογική του είναι ότι η έξοδος από την ΕΕ έχει νόημα µόνο στην λαϊκή εξουσία και αρνείται τη σύγκρουση. Γι’ αυτό όταν το 2015 τέθηκε το ζήτημα της ρήξης µε την ΕΕ και ευρωζώνη, το ΚΚΕ συνέστησε την αποφυγή της ρήξης και της εξόδου. Ο αστικός πολιτικός κόσμος δεν παραλείπει να εξαίρει τη στάση και την υπευθυνότητά του.
