«Όσα χέρια και να σπάσουν, εμείς θα αγωνιζόμαστε», φοιτήτριες που τραυματίστηκαν από τα ΜΑΤ μιλάνε στο Πριν

Αντιμέτωπες/οι με τα γκλοπ, τα χημικά και τις ασπίδες των ΜΑΤ ήρθαν οι αγωνίστριες/ές που έδωσαν το «παρών» την Τετάρτη 10/4 στη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας για τη γυναικοκτονία της Κυριακής Γρίβα και την έφεση στην αθώωση της μάνας της 12χρονης στον Κολωνό. Οι αστυνομικές δυνάμεις χτύπησαν την πορεία με βαναυσότητα, τραυματίζοντας φοιτήτριες. Οι προθέσεις των ανδρών της ΕΛΑΣ είχαν φανεί από την αρχή, αναγκάζοντας την πορεία να περιοριστεί στο μισό οδόστρωμα, περικυκλώνοντας και απαντώντας με βρισιές στις διαδηλώτριες και τους διαδηλωτές.

«Σε κάθε μας πορεία έχει αστυνομία, κανένας σας δεν βρέθηκε στη γυναικοκτονία», ήταν ένα από τα συνθήματα της πορείας, καταγγέλλοντας τον ρόλο κράτους, κυβέρνησης και ΕΛΑΣ. Η Έλενα και η Ηλέκτρα, δύο από τις φοιτήτριες που τραυματίστηκαν από την επίθεση των ΜΑΤ, μιλούν στο Πριν στέλνοντας το μήνυμα ότι η αστυνομική τρομοκρατία δεν πρόκειται να πετύχει τον στόχο της.

Έλενα Αλεξοπούλου

 Όσα χέρια και να σπάσουν, εμείς θα αγωνιζόμαστε

Είμαι η Έλενα, φοιτήτρια στο Bιολογικό. Κατέβηκα την Τετάρτη 10/4 στη φεμινιστική πορεία για την Κυριακή και κάθε άλλη αδερφή μου, που βιάζεται και δολοφονείται από την πατριαρχία. Για κάθε αδερφή μου που φοβάται στον δρόμο και για εμένα την ίδια. Βγήκα στον δρόμο να φωνάξω, να ενώσω τη φωνή μου με τον αγωνιζόμενο κόσμο που παλεύει για να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία. Στην Πανεπιστημίου άρχισαν να μας χτυπάνε και να μας ψεκάζουν τα ΜΑΤ, τα οποία μάλιστα σε όλη τη διάρκεια της πορείας μας φώναζαν, μας έβριζαν και μας έσπρωχναν. Κατέληξα στο νοσοκομείο με εξαρθρωμένο ώμο επειδή βγήκα να φωνάξω πως μας σκοτώνουν γιατί είμαστε γυναίκες.

Η κυβέρνηση, στέλνοντας τα «μαντρόσκυλά» της δείχνει διαρκώς το πραγματικό της πρόσωπο και τις προτεραιότητές της. Ένα περιπολικό δεν βρέθηκε για την Κυριακή, όμως μαγικά εμφανίζονται τρεις κλούβες έτοιμες να καταστείλουν τον κόσμο που αγωνίζεται. Όσα κόκκαλα κι αν βγουν από τη θέση τους, όσα χέρια και να σπάσουν εμείς θα είμαστε εδώ και θα αγωνιζόμαστε ενάντια στην πατριαρχία και το σύστημα που τη θρέφει και την αναπαράγει.

Ηλέκτρα Καραγιάννη

Στον δρόμο μέχρι να τσακίσουμε πατριαρχία και σύστημα

Είμαι η Ηλέκτρα, φοιτήτρια στο δεύτερο έτος του Βιολογικού και όπως πολλές άλλες την Τετάρτη 10/4 κατέβηκα στη φεμινιστική πορεία που έγινε μετά από ακόμη μια γυναικοκτονία. Μια γυναικοκτονία που μας άφησε όλα σοκαρισμένα. Η Κυριακή έκανε ότι της είχε πει το κράτος να κάνει. Έσπασε την σιωπή και μίλησε, τον κατήγγειλε, πήγε η ίδια στο αστυνομικό τμήμα, και πάλι όταν ζήτησε προστασία από την αστυνομία πήρε την απάντηση «κυρία μου το περιπολικό δεν είναι ταξί». Και βρέθηκε δολοφονημένη δύο  βήματα μπροστά από το αστυνομικό τμήμα Αγίων Αναργύρων.

Τι έκανε το κράτος για αυτό; Εκείνο που ξέρει καλύτερα, προφανώς όχι να μας προστατέψει αλλά να στείλει μιλιούνια ΜΑΤ να χτυπήσουν τη φεμινιστική πορεία. Τα ΜΑΤ άρχισαν να μας σπρώχνουν με τις ασπίδες, να μας βαράνε με τα γκλοπ και εκεί που είχαμε πέσει η μια πάνω στην άλλη, μας έριχναν χημικά στο πρόσωπο και μας φώναζαν «πουτάνες». Ακόμη και όταν πάθαμε κρίση πανικού και δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε, μας είχαν πάρει στο κυνήγι. Στο τέλος της πορείας βρεθήκαμε με βγαλμένους ώμους, ραγίσματα και κακώσεις. Μας χτύπαγαν για να μας φιμώσουν, αλλά κάνουμε ξεκάθαρο σε όλους τους τόνους ότι όσα κόκαλα και να μας σπάσουν, όσο ξύλο και να μας ρίξουν, δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι στο δρόμο να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία. Μέχρι να τσακίσουμε την πατριαρχία και το σύστημα που την θρέφει.