▸ Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Αδιέξοδη διαμάχη χωρίς αρχές και ιδεολογική βάση. Οι ομάδες στο εσωτερικό του κόμματος και πού το πάνε
«Σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχουν ιδεολογικές η πολιτικές διαφωνίες». Τη σαφέστατη αυτή δήλωση έκανε ο Χρήστος Σπίρτζης μερικές ώρες μετά τη λήξη του 4ου Συνεδρίου του κόμματος. Ξεκαθαρίζοντας πως εφεξής η αξιωματική αντιπολίτευση θα πορευθεί έως τις ευρωεκλογές με έναν συνεχή πόλεμο «φατριών» και «βραβείο» τις καρέκλες. Με απώτερο στόχο το καλύτερο δυνατό «πλασάρισμα» στις διεργασίες «ανασύνθεσης» του χώρου της κεντροαριστεράς που θα εκκινήσουν το καλοκαίρι. Τότε είναι που θα κριθεί ποιος θα έχει «το πάνω χέρι» με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα. Άρα θα μπει με μεγαλύτερε αξιώσεις στις «διαπραγματεύσεις» μεταξύ ΠΑΣΟΚ,
ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς. Σε αυτή την προοπτική, λοιπόν, δρομολογούνται οι εξελίξεις στην Κουμουνδούρου, όπου μετά το συνέδριο έχουν πλέον διαμορφωθεί τρία βασικά στρατόπεδα.
Το πρώτο είναι η «νεοπροεδρική» ομάδα, με στελέχη που συσπειρώνονται γύρω από τον Στέφανο Κασσελάκη, συμβάλλοντας στην προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν προσωποκεντρικό σχηματισμό βασισμένο σε ένα μοντέλο μεταξύ Δημοκρατικού Κόμματος τω ΗΠΑ και… «Ευαγγελιστών»! Η εικόνα αυτής της προοπτικής φάνηκε ανάγλυφα στις εμφανίσεις τύπου «πίστας» του Στέφανου Κασσελάκη στο συνέδριο, με οπαδούς αλαλάζοντες και εντονότατα στοιχεία ακραίας δημαγωγίας. Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται μέχρι στιγμής στελέχη όπως ο Ε. Αποστολάκης, ο Π. Παππάς, η Ρ. Δούρου και ο Π. Ρήγας.
Το δεύτερο είναι η «Ομάδα Παππά». Ο Νίκος Παππάς, ο Σωκράτης Φάμελλος, ο Άγγελος Τόλκας, ο Γιώργος Τσίπρας και άλλοι, για την ώρα επιθυμούν να θέσουν «υπό κηδεμονία» τον Στέφανο Κασσελάκη, μιλώντας για «έλλειμμα συλλογικής λειτουργίας». Με απώτερο στόχο να θέσουν θέμα αμφισβήτησης του προέδρου μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, το οποίο δεν αναμένεται να είναι μεγαλύτερο από αυτό των τελευταίων εθνικών εκλογών και ως εκ τούτου θα δικαιολογεί μια τέτοια κίνηση. Πιθανότερο ενδεχόμενο είναι να προτείνουν ως πρόεδρο τον Σωκράτη Φάμελλο, με τον Νίκο Παππά όμως να «κινεί τα νήματα». Στις παρυφές του χώρου αυτού κινείται και ο Παύλος Πολάκης, όντας όμως σε μόνιμη ετοιμότητα να ακολουθήσει διακριτή πορεία.
Οι «τσιπρικοί» αποτελούν το τρίτο «στρατόπεδο» που συντάσσεται πίσω από την υποψηφιότητα που έθεσε η Όλγα Γεροβασίλη. Συσπειρώνει στελέχη από τον στενό κύκλο του Αλέξη Τσίπρα, όπως ο Αλέκος Φλαμπουράρης ενώ διαμορφώνει σχέσεις τόσο με την τριάδα Γ. Ραγκούση, Θ. Θεοχαρόπουλου και Κ. Ζαχαριάδη όσο και με τον Δ. Τεμπονέρα, ενώ σε αυτό φαίνεται πλέον να προσχωρεί και ο Χρήστος Σπίρτζης. Ο χώρος αυτός λειτουργεί στη «σκιά» του Αλέξη Τσίπρα, ωστόσο ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβητήθηκε έντονα στο 4ο Συνέδριο, αφού δεν έγινε δεκτή η προτροπή του για προσφυγή σε εκλογές ανάδειξης προέδρου.
Να σημειωθεί ότι οι προαναφερόμενες ομάδες δεν έχουν… άρρηκτη συνοχή. Άρα τυχόν μετακινήσεις είναι πιθανές, αφού λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, Εξαιτίας του γεγονότος ότι η συγκρότηση αυτών των ομάδων δεν σχετίζεται με διαφορετικές πολιτικές θέσεις, δεν είναι απίθανο το ενδεχόμενο αναδιατάξεων ή συγχωνεύσεων σε περίπτωση που ο Στέφανος Κασσελάκης κάνει το επόμενο διάστημα «επιθετικές» κινήσεις με στόχο τον πλήρη έλεγχο του κομματικού μηχανισμού ή την αντικατάσταση των δομών του από ψηφιακές υποδομές (εσωτερικά δημοψηφίσματα, ιντερνετικές πλατφόρμες συμμετοχής μελών κ.λπ.).
Συνολικά, άλλωστε, σε επίπεδο πολιτικών θέσεων ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να παρουσιάζει την εικόνα «χυλού», χωρίς καμία ώσμωση με τις κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι στην πολιτική της κυβέρνηση Μητσοτάκη ενώ κατά κύριο λόγο θα ασκεί διαχειριστική –στην καλύτερη περίπτωση σκανδαλολογική– κριτική. Η παρέμβαση Τσίπρα και η εκλογολογία «έκαψαν» και το κεντρικό σύνθημα του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν «προοδευτική αντεπίθεση τώρα», δίνοντας σήμα πολιτικής μετατόπισης προς το κέντρο. Ο Στέφανος Κασσελάκης, από το βήμα του συνεδρίου, ζήτησε εντολή ριζικής ανανέωσης για να μετασχηματίσει το κόμμα και να φέρει «την αναγκαία δομική διεύρυνση» ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει η κεντροαριστερή συμμαχία που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τον Κ. Μητσοτάκη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (2.3.24)
