Έκτωρ Ξαβιέ Δελαστίκ
▸Εξαιρετικό πολιτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η υπόθεση με τη διαρροή κρατικών λιστών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αξιοποίησε για προεκλογικούς σκοπούς η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου.
Κατ’ αρχάς, δε θα ασχοληθούμε με τις «διαρροές» που διοχετεύονται αυτές τις ημέρες στα ΜΜΕ προκειμένου να εκτιμηθεί από την επικοινωνιακή ομάδα της Νέας Δημοκρατίας το ελάχιστο μέγεθος της «κάθαρσης» που απαιτείται, ώστε να αποσυρθεί αρκετά γρήγορα από την επικαιρότητα το ζήτημα. Η απόσυρση της Άννας Ασημακοπούλου από το ευρωψηφοδέλτιο, σε συνάρτηση με τις παραιτήσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών Μιχάλη Σταυριανουδάκη και του γραμματέα αποδήμων της Νέας Δημοκρατίας Νίκου Θεοδωρόπουλου, αποτελούν όμως τετελεσμένα γεγονότα.
Συνυπολογίζοντας την πρακτική της κυβέρνησης ΝΔ να απομακρύνει (έστω και βραχυπρόθεσμα) στελέχη μόνο σε περιπτώσεις εμφανών ποινικών ευθυνών (βλέπε υποθέσεις Τεμπών, υποκλοπών Predator και της υπόθεσης Γεωργιάδη-Μολδαβίας), μπορούμε να μιλήσουμε για εκ των πραγμάτων αποδοχή της για τη σοβαρότητα του ζητήματος και την έκταση της έκθεσής της.
Βρισκόμαστε σε μια εποχή στην οποία η χρήση και αξιοποίηση των προσωπικών δεδομένων αποτελεί ένα πεδίο εξαιρετικά ισχυρής οικονομικής και πολιτικής αντιπαράθεσης, με την προσπάθεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ να απαγορεύσουν τη χρήση του TikTok εντός της χώρας τους να αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου. Ακόμα και στο χαοτικό και σχετικά «αθώο» κόσμο των ιδιωτικών πηγών προσωπικών δεδομένων, η κατοχή τους μπορεί να επιτρέψει εξαιρετικά στοχευμένες στρατηγικές και τακτικές επηρεασμού πολιτών και της κοινής γνώμης.
Όταν η συζήτηση αφορά δε στοιχεία υπηρεσιών του δημοσίου, τα οποία περιέχουν ισχυρά δεδομένα όπως επιβεβαιωμένα στοιχεία επικοινωνίας, διευθύνσεις, ενδείξεις οικονομικής και οικογενειακής κατάστασης κ.ο.κ., η πρόσβαση σε αυτά και η αξιοποίησή τους μπορεί να αποτελεί πολιτική «βόμβα». Γι’ αυτούς τους λόγους δημιουργείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα σχετικά ισχυρό νομικό πλαίσιο προστασίας προσωπικών δεδομένων, απέναντι στο οποίο βρίσκεται απολύτως έκθεση η ελληνική κυβέρνηση.
Στο πλαίσιο αυτό, οι δηλώσεις της υπουργού Εσωτερικών Νίκης Κεραμέως, για το ότι η διαρροή αφορούσε λίστες των εκλογών του 2023 και δεν αφορούν τους εκλογικούς καταλόγους της επιστολικής ψήφου ευρωεκλογών, μπορεί να αντιμετωπιστούν μόνον ως υπεκφυγή. Ακόμα και στην πιο εξιδανικευμένη περίπτωση, τα στοιχεία του υπουργείου που χορηγήθηκαν κάτω από το τραπέζι στον εκλογικό μηχανισμό της ΝΔ, η ζημιά έχει γίνει καθώς έχουν εντοπιστεί και καταγραφεί χιλιάδες άτομα που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής στις εκλογές και τα οποία θα αντιπαρατεθούν σε δεύτερο χρόνο με τους εκλογικούς καταλόγους των ερχόμενων εκλογών. Δεν πρόκειται να μάθουμε πόσα άλλα στοιχεία διέρρευσαν μαζί με τα στοιχεία επικοινωνίας.
Αυτή η υπόθεση είναι αδύνατο να απεμπλακεί από τη θέσπιση της «ψήφου των ελλήνων του εξωτερικού». Η μάχη για την ψήφο των αποδήμων είναι από την αρχή ως το τέλος μάχη εκλογικών μηχανισμών, στην οποία δίνει δομικό προβάδισμα η πρόσβαση στο βαθύ κράτος. Πρόσβαση ακριβώς αυτής της υφής που εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες. Βαρύτατο το πολιτικό σφάλμα που κληροδοτούν ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα Αλλαγής και ΚΚΕ υπερψηφίζοντας επί της αρχής τη θεσμοθέτησή της το 2019 (καθώς η Ελληνική Λύση ήταν δεδομένο πως θα δρούσε ως εφεδρεία της ΝΔ). Αυτό επέτρεψε στη ΝΔ το 2023 να περάσει τη διεύρυνση των κριτηρίων με τις χρήσιμες εφεδρείες ΠΑΣΟΚ, Νίκης και Πλεύσης Ελευθερίας.
