Δημήτρης Σταμούλης
▸Την «4η διαδοχική αύξηση» του κατώτατου μισθού… διαφημίζει η κυβέρνηση, αλλά οι εργαζόμενοι που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα ψίχουλα των 667 ευρώ (καθαρά) τον μήνα θα πρέπει να κρατούν «μικρό καλάθι».
Χαμηλά έθεσε τον πήχη της περιβόητης «αύξησης» στον κατώτατο μισθό η υπουργός Εργασίας Δ. Μιχαηλίδου, καθώς ξεκαθάρισε ότι θα κινηθεί λίγο πάνω «από τον ρυθμό του πληθωρισμού». Με δεδομένο ότι ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός «έκλεισε» στην Ελλάδα το 2023 στο 4,2%, αλλά και τον Δεκέμβριο του 2023, λίγο πιο χαμηλά, στο 3,7%, είναι προφανές ότι η αύξηση που θα υπολογιστεί από τον Απρίλιο –δήθεν για να προλάβουν την τουριστική σεζόν– θα κινηθεί λίγο πιο πάνω από αυτά τα επίπεδα. Πρακτικά μια αύξηση, π.χ., κατά 4,5% θα προσθέσει 35 ευρώ μεικτά ή 30 ευρώ «καθαρά», ποσό που μόνο ως πρόκληση μπορεί να χαρακτηριστεί και όχι αύξηση για τους εργαζόμενους. Επιπλέον, το «τρικ» της κυβέρνησης με τον πληθωρισμό δεν λαμβάνει υπόψη το πιο «σκληρό» τμήμα του, δηλαδή τις αυξήσεις σε τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, στέγαση και άλλα βασικά αγαθά και υπηρεσίες για τα λαϊκά νοικοκυριά. Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο 2023, με συνολικό πληθωρισμό στην Ελλάδα 3,8%, ο πληθωρισμός των τροφίμων ήταν 10,4%, μακράν ο υψηλότερος στην ΕΕ.
Σήμερα, ο κατώτατος μισθός μεικτά ανέρχεται σε 780 ευρώ και το κατώτατο ημερομίσθιο στα 34,84 ευρώ, ενώ, το προηγούμενο χρονικό διάστημα, προηγήθηκαν και άλλες αυξήσεις. Συγκεκριμένα, από 650 ευρώ το 2019, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε σε 663 ευρώ τον Ιανουάριο του 2022, σε 713 ευρώ τον Μάιο του 2022 και, από τον Απρίλιο του 2023, έφτασε τα 780 ευρώ (όλες οι τιμές μεικτά).
Η κυβέρνηση, όταν αναφέρεται στον κατώτατο μισθό, αναπαράγει με εμμονή το αφήγημα του «μέσου μισθού 950 ευρώ στο τέλος της τετραετίας», αλλά η αλήθεια είναι ότι σήμερα, μετά και από τις προηγούμενες πενιχρές αυξήσεις, στην πραγματικότητα συρρικνώνεται ο εργατικός μισθός στον ιδιωτικό τομέα. Στο τέλος του 2023, οι 3 στους 10 εργαζόμενους αμείβονταν με μισθό που δεν φτάνει ούτε για τα βασικά, κάτω από 800 ευρώ (μεικτά), δηλαδή λιγότερο ή γύρω από τον κατώτατο μισθό. Επίσης 1 στους 8 εργαζόμενους είχε μηνιαίο μισθό κάτω από 500 ευρώ μεικτά! Τους τελευταίους μήνες του περασμένου έτους, το 53,67% των μισθωτών είχαν μηνιαίο μισθό κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά, δηλαδή κάτω από 850 ευρώ καθαρά!
Μάχη για την απεργία στις 28/2, για την αντεπίθεση του κινήματος
Παρωδία είναι επίσης και η όλη διαδικασία κατάληξης του ποσοστού αύξησης, καθώς 12 χρόνια μετά τον επαίσχυντο μνημονιακό νόμο δεν υπάρχουν συλλογικές διαπραγματεύσεις για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Η όλη διαδικασία που ακολουθείται περιλαμβάνει δήθεν «διάλογο», με συνένοχη την πλήρως ενσωματωμένη στους αστικούς σχεδιασμούς ΓΣΕΕ και, εν τέλει, την αύξηση αποφασίζει το υπουργείο Εργασίας, με γνώμονα πάντα τη «διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας» και τις «αντοχές» της οικονομίας και όχι τις εργατικές ανάγκες.
Η κυβέρνηση έχει επίγνωση ότι ο κόσμος της εργασίας στενάζει από την πολιτική της και προσπαθεί να πετάξει ένα «τυράκι» για να κατευνάσει τις αντιδράσεις. Ωστόσο «κάτι κινείται» στους εργαζόμενους αν και οι όποιοι αγώνες εκδηλώνονται είναι αναντίστοιχοι της αντεργατικής επίθεσης με ευθύνη πρωτίστως των εργοδοτικών-κυβερνητικών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά και δυνάμεων όπως του ΠΑΜΕ, που επιμένουν σε μια γραμμή διάσπαρτων αγώνων, μη συγκέντρωσης δυνάμεων και κλιμάκωσης. Τις προηγούμενες ημέρες εκδηλώθηκαν σοβαρές αγωνιστικές δράσεις. Την Πέμπτη πραγματοποιήθηκε 24ωρη απεργία στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος με αίτημα την επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων εργασίας. Μαζική συγκέντρωση έγινε τη Δευτέρα στον χώρο της Υγείας, επιτυγχάνοντας την ανανέωση των συμβάσεων 4.000 υγειονομικών που εργάζονται στο ΕΣΥ μέσω προγραμμάτων ΔΥΠΑ. Μεγάλη ήταν και η παναττική κινητοποίηση συνταξιουχικών οργανώσεων, απαιτώντας ουσιαστικά μέτρα για την υπεράσπιση και την ενίσχυση της δημόσιας και δωρεάν υγείας για όλο τον λαό.
Αν και υπήρχε άρνηση από συνδικαλιστικές ηγεσίες και το ΠΑΜΕ ώστε να εκδηλωθεί απεργιακή κινητοποίηση νωρίτερα, σε συντονισμό με φοιτητές κι αγρότες, η απεργία της 28ης Φλεβάρη αναδεικνύεται αντικειμενικά σε βήμα για να εκφραστεί μαχητικά και αποφασιστικά η εργατική και λαϊκή οργή. Στην απεργία συμμετέχουν δεκάδες Εργατικά Κέντρα (και της Αθήνας), ομοσπονδίες και πλήθος πρωτοβάθμιων σωματείων, με αιχμές την αύξηση μισθών, την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων κόντρα στην ακρίβεια και τη λεηλασία του εργατικού εισοδήματος, αλλά και τη μη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών. Οι δυνάμεις του μαχόμενου ταξικού εργατικού κινήματος πρωτοστατούν για την επιτυχία της, αναδεικνύουν την ανάγκη εργατικής αντεπίθεσης, προβάλλουν το αίτημα του περάσματος στο δημόσιο σιδηροδρόμων και όλων των ιδιωτικοποιημένων τομέων. Ταξικά σωματεία ήδη καλούν σε απεργιακή συγκέντρωση στα Χαυτεία στις 11 το πρωί.
Ενωτικό Κίνημα: Κάλεσμα για απεργιακή κλιμάκωση στην Υγεία
Σε απεργιακή κλιμάκωση, παραμερίζοντας «τις ηγεσίες ΔΗΠΑΚ και ΔΗΚΝΙ που αναστέλλουν τις αγωνιστικές διεκδικήσεις των νοσοκομειακών γιατρών», καλεί το Ενωτικό Μέτωπο για την Ανατροπή.
«Η συνεχιζόμενη επί τρίτο συνεχόμενο μήνα αυτή απαράδεκτη κατάσταση στο Γενικό Συμβούλιο και στην Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΕΝΓΕ αλλά και στο ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, δηλαδή η απροκάλυπτη συμπαιγνία των ηγεσιών ΔΗΠΑΚ και ΔΗΚΝΙ ενάντια στην συνέχιση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων των νοσοκομειακών γιατρών, υπονομεύει ανοιχτά τις αγωνιστικές διαθέσεις που είχαν εκφραστεί στη 48ωρη απεργία του Νοεμβρίου. Σπέρνει την απογοήτευση και την ηττοπάθεια. Στην πράξη ενισχύει την προσπάθεια της κυβέρνησης και συνολικά του συστήματος να οδηγούν τους νοσοκομειακούς γιατρούς στην επιλογή ατομικών λύσεων και στην απομάκρυνσή τους από τη συλλογική διεκδίκηση», σημειώνει.
Γι’ αυτό καλεί όλους τους νοσοκομειακούς γιατρούς να πάρουν στα χέρια τους τις αγωνιστικές αποφάσεις μέσα από γενικές συνελεύσεις ανά ένωση και νοσοκομείο και να τις επιβάλουν με συντονισμό «από τα κάτω». «Ούτε βήμα πίσω από τον αγώνα για διπλασιασμό μισθών –προσωπικού– δημόσιων δαπανών περίθαλψης. Δεν θα τον θυσιάσουμε στον βωμό αστικών πολιτικών κοινοβουλευτικών σκοπιμοτήτων», καταλήγει.
