Ανδρέας Κυρίτσης
Διαπιστευτήρια συμβατότητας με τους στόχους της ΕΕ με το καλημέρα έδωσε η κοινοβουλευτική ομάδα των «11»
Ένας ακόμη –διακριτός πλέον– πόλος στο ρευστό σκηνικό για τη διαμόρφωση «εναλλακτικής» στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που όμως δεν θα ξεφεύγει από τα –πολύ στενά σε σύγκριση με το παρελθόν– όρια του συστήματος, βρίσκεται πλέον «στο παιχνίδι». Ο λόγος για την κοινοβουλευτική ομάδα (ΚΟ) «Νέα Αριστερά» που ανακοινώθηκε τη Δευτέρα και απέκτησε θεσμικό υπόβαθρο επισήμως την Τετάρτη που πέρασε. Η ΚΟ στην οποία μετέχουν οι 11 βουλευτές που αποχώρησαν τις προηγούμενες εβδομάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν κρύβει πως αποτελεί «πρόπλασμα» για τη δημιουργία πολιτικού φορέα. Δίχως όμως να έχει να ανακοινώσει και ευκρινή οδικό χάρτη σε αυτή την κατεύθυνση.
Αυτό που έχουν φροντίσει να καταστήσουν σαφές από την πρώτη στιγμή τα στελέχη που απαρτίζουν τη νέα κοινοβουλευτική ομάδα είναι πως δεν στοχεύουν να γίνουν «κόμμα διαμαρτυρίας». Τηρώντας εξαρχής αποστάσεις από τη «ρετσινιά» ενός σχηματισμού που αποποιείται την προοπτική της αστικής διαχείρισης. Αυτή τη δεξιόστροφη φυσιογνωμία επιβεβαιώνει άλλωστε και η συμμετοχή στο εγχείρημα προσώπων όπως οι Γιάννης Δραγασάκης, Δημήτρης Παπαδημούλης Ανδρέας Ξανθός και Νίκος Μπίστης.
Αντιθέτως, προβάλλονται με έντονο τρόπο οι υπουργικές θητείες των περισσότερων από τους 11 βουλευτές, παρότι αυτές στο μεγαλύτερο μέρος τους αναλώθηκαν στην εφαρμογή του 3ου Μνημονίου. Αυτόν τον σκοπό εξυπηρετεί άλλωστε και η επιλογή του Αλέξη Χαρίτση στη θέση του προέδρου. Ενός προσώπου που, από τη θέση του υπουργού Ανάπτυξης, έχει ως «πολιτικό παράσημο» την υψηλή απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δίχως βεβαίως να «προβάλλεται» το ότι η χρήση κοινοτικών κονδυλίων έχει ως ακλόνητο όρο την αποδοχή των προτεραιοτήτων και των οικονομικο-πολιτικών στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άλλωστε, στο πρώτο δείγμα κοινοβουλευτικής γραφής, οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς, αρνήθηκαν –πλην ενός– να καταψηφίσουν τα άρθρα του νομοσχεδίου για τα «κόκκινα δάνεια» που αφορούν την ενσωμάτωση σχετικής κοινοτικής οδηγίας-πλαίσιο για τη λειτουργία των servicers. Μάλιστα, ξεκαθαρίζοντας σε σχετικό υπόμνημα, πως τα εν λόγω άρθρα δεν καταψηφίστηκαν επειδή αποτελούν ενσωμάτωση οδηγίας. Και ως γνωστόν «η ενσωμάτωση οδηγιών απορρέει από τη συμμετοχή μας στην ΕΕ»! Αυτή η αντίληψη αφορά το σύνολο των συνιστωσών που μετέχουν, δηλαδή τόσο των λεγόμενο «6+6» όσο και της Ομπρέλας. Κατέστησαν έτσι ξεκάθαρο τον «ευρωπαϊκό προσανατολισμό» του εγχειρήματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Όσον αφορά τα μελλοντικά βήματα της πολιτικής αυτής πρωτοβουλίας, δεν φαίνεται να είναι ακόμη πλήρως καθορισμένα. Είναι σαφές ότι η Νέα Αριστερά κινείται με το βλέμμα σε τέσσερα μέτωπα: Πρώτο, στο να υπάρξουν προσχωρήσεις στελεχών από τον ευρύτερο «δικαιωματικό» χώρο, ώστε να δοθεί η αίσθηση ανοίγματος σε νέες πολιτικές δυνάμεις. Στην κατεύθυνση αυτή, γίνονται συζητήσεις με σειρά προσωπικοτήτων με ανάλογα χαρακτηριστικά. Δεύτερο, στν σχέση που θα διαμορφωθεί με την πολιτική κίνηση «Κόσμος» του Πέτρου Κόκκαλη, αν κι εδώ υφίσταται θέμα σχετικά με το ποιος θα είναι υποψήφιος για τις ευρωεκλογές. Τρίτο, στη σχέση με το ΠΑΣΟΚ στην προοπτική της «ενιαίας δράσης του προοδευτικού χώρου». Τέταρτο, στις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ένα πεδίο από το οποίο μπορεί είτε να προκύψουν νέες αποχωρήσεις στελεχών, ακόμη και αλλαγή ηγεσίας σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος στις ευρωεκλογές.
Δεδομένη, πάντως, θεωρείται η διαμόρφωση ενός σχηματισμού προκειμένου αυτός να συμμετάσχει στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Αν και το επίπεδο πολιτικής επιρροής του χώρου θα φανεί τους επόμενους μήνες, ο διαφαινόμενος στόχος είναι η απόσπαση ενός ποσοστού που θα επιτρέψει την εμπλοκή με αξιώσεις σε πιθανές ανακατατάξεις στον χώρο που αποκαλείται «κεντροαριστερά» ή «προοδευτικός χώρος». Απαντώντας σε ερώτηση εάν θα μπορούσε να βρεθεί πεδίο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε: «Εγώ υποστηρίζω εδώ και χρόνια κόκκινο, κόκκινο, πράσινο. Ελπίζω [να συνεργαστούμε] σε πολλά θέματα».
