Θεοπίστη Καπέτα
▸Πολλαπλά δείγματα καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων και ενίσχυσης της εργασιακής επισφάλειας φαίνεται πως αφορούν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Παρά τις πάγιες ανάγκες ετήσιας λειτουργίας του, η διοίκησή του καλύπτει τη συντριπτική πλειοψηφία των απαραίτητων θέσεων εργασίας με συμβάσεις δίμηνης ή μηνιαίας διάρκειας. Εδώ και χρόνια δεκάδες εργαζόμενοι σε όλα τα νευραλγικά πόστα, τα οποία αφορούν όχι μόνο τις κινηματογραφικές αίθουσες αλλά και τα γραφεία του φεστιβάλ, βρίσκονται σ’ αυτό το καθεστώς εργασιακής επισφάλειας.
Ωστόσο, η χρόνια προβληματική λειτουργία του φεστιβάλ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοια από τα διοικητικά όργανα του φορέα, αλλά αντιθέτως χρησιμοποιείται ως εργαλείο για τον άμεσο ή έμμεσο εκφοβισμό οποιουδήποτε εργαζομένου τολμήσει να εκφράσει κάποιο αίτημα ή παράπονο σχετικό με τις συνθήκες εργασίας. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ενισχύεται ολοένα και περισσότερο ένα καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα με υποχρεωτικές και απλήρωτες υπερωρίες, ανάθεση εργασιών τελείως άσχετων με την περιγραφή της θέσης για την οποία έχει κάποιος προσληφθεί, μισθολογική αδιαφάνεια και προνομιακή μεταχείριση εργαζομένων που δεν διαθέτουν ούτε τα ελάχιστα τυπικά προσόντα κλπ.
Εξαιτίας όλων των παραπάνω, η σύσταση ενός σωματείου εργαζομένων και γενικότερα ένας συλλογικός αγώνας διεκδικήσεων από πλευράς των εργαζομένων μέχρι στιγμής δεν έχει μπορέσει να ευδοκιμήσει.
Ενδεικτική είναι η στάση που κράτησε η διοίκηση του φεστιβάλ στην περίπτωση της Κατερίνας Μιχαήλ. Η εργαζόμενη κατήγγειλε εγγράφως την επανειλημμένη αδιαφορία της Διεύθυνσης και της Υπεύθυνης Ανθρώπινου Δυναμικού σε ζητήματα υποστελέχωσης και κακοδιαχείρισης, καθώς επίσης εργασιακό εκφοβισμό και την εκδικητική απομάκρυνση από τα καθήκοντα της ως συντονίστριας προσωπικού ετήσιας δραστηριότητας, ζητώντας από το ΔΣ του φεστιβάλ δικαίωμα ακρόασης.
Παράλληλα, συνολικά 36 συνάδελφοί της έστειλαν δύο ενυπόγραφα κείμενα επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες και ζητώντας από το ΔΣ να δοθεί το δικαίωμα ακρόασης στην συνάδελφό τους, στα πλαίσια ισότιμης μεταχείρισης κάθε εργαζομένου. Η διοίκηση όχι μόνο δεν έδωσε το δικαίωμα αυτό στην εργαζόμενη, αλλά προανήγγειλε και την επικείμενη απόλυσή της.
Παράλληλα, στα πλαίσια εκφοβισμού και φίμωσης της εργαζόμενης, η διοίκηση απομόνωσε πλήρως την Κατερίνα Μιχαήλ μεταφέροντάς την από τον κινηματογράφο Ολύμπιον στο λιμάνι σε ένα κτήριο άδειο όπου δεν υπάρχει κανένας άλλος εργαζόμενος. «Μετά από τις διεκδικήσεις που έγιναν και συγκεκριμένα στις 6 Οκτωβρίου, έλαβα ξαφνικά ενημέρωση πως μεταφέρομαι στην Αποθήκη Γ. Επίσης όταν ήρθαν και άλλοι συνάδελφοί μου εκεί, “αυστηρά και μόνο για το ενδεκαήμερο” (2 έως 12 Νοεμβρίου), μεταφέρθηκα εκ νέου στην Αποθήκη Δ, στον χώρο που χρησιμοποιούν ως δωμάτιο προσωπικού οι εργαζόμενοι στις αίθουσες και εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως χώρος γραφείου. Μάλιστα, από τις 21 Νοεμβρίου, όπου επέστρεψα από την άδεια μου, εργάζομαι κυριολεκτικά ολομόναχη στο κτίριο της Αποθήκης Γ», εξηγεί στο Πριν η Κατερίνα Μιχαήλ.
Ο φορέας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αναπτύσσεται διαρκώς και εδραιώνεται ολοένα και περισσότερο στη πολιτιστική και κοινωνική σύνθεση της πόλης, οι αυξανόμενες ανάγκες του ωστόσο έρχονται να προσθέσουν στις πλάτες των εργαζομένων ακόμη περισσότερα βάρη, καθώς η διοίκηση προσπαθεί να στηριχθεί στην αφαίμαξη των εργαζομένων οι οποίοι αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμοι δουλεύοντας συχνά σε περισσότερα από ένα πόστα, κάνοντας απλήρωτες υπερωρίες και χάνοντας τα ρεπό τους.
Παρέμβαση έξω από το Ολύμπιον για την προαναγγελία απόλυσης και τον εκφοβισμό της Κατερίνας Μ. αλλά και τις αντεργατικές πρακτικές της διοίκησης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στους εργαζόμενους. #antireport #Φεστιβάλ #ergnews #Θεσσαλονίκη @PRINgr @narnews @neolaiaKA pic.twitter.com/0nyC5EYthi
— Αναιρέσεις: The Project (@anaireseis) December 2, 2023
«Έχοντας επισημάνει επανειλημμένως πως οι λειτουργικές ανάγκες που προκύπτουν είναι πολλαπλάσιες από τις βάρδιες που μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις υπάρχουσες συμβάσεις, στις 26/9 αναγκάστηκα να καταγγείλω την στάση της Διεύθυνσης και της Υπεύθυνης Ανθρώπινου Δυναμικού και να δηλώσω ρητά πως αν δεν γίνουν άμεσα (μέσα στον Οκτώβριο) οι επαναπροσλήψεις των συναδέλφων μου (οι οποίοι σταμάτησαν να εργάζονται την άνοιξη του 2023 στις αίθουσες), δεν θα μπορέσει να εξυπηρετηθεί σωστά το πρόγραμμα εργασίας του προσωπικού και θα αναγκαστώ σε παραίτηση, αρνούμενη να παρατυπήσω στις συμβάσεις των συναδέλφων μου. Μετά την έγγραφη καταγγελία μου, η διοίκηση προέβη σε όλες τις απαραίτητες επαναπροσλήψεις, απομακρύνοντάς με ωστόσο από τις αρμοδιότητές μου σχετικά με την ετήσια δραστηριότητα του Οργανισμού και απορρίπτοντας το αίτημα ακρόασής μου από το ΔΣ», προσθέτει η Κατερίνα Μιχαήλ.
«Είναι προφανές ότι ένα στοιχειωδώς υγιές εργασιακό περιβάλλον θα δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να εισακούονται τα αιτήματα των εργαζομένων προς την διοίκηση, όπως επίσης είναι προφανές πως μια τέτοια πρακτική εντείνει τον εργασιακό εκφοβισμό και την εργασιακή επισφάλεια», συμπληρώνει.
