▸Γιάννης Ελαφρός
Αντιμέτωποι με τεράστια προβλήματα είναι ακόμα οι πλημμυροπαθείς στη Θεσσαλία, με την κυβέρνηση να αδιαφορεί και τη διεκδίκηση και την αυτοοργάνωση των κατοίκων να είναι η μόνη διέξοδος. Πανάκριβα ενοίκια χωρίς να έχει καταβληθεί το επίδομα ενοικίασης ή συγκατοίκησης, οικογένειες που μένουν σε συνωστισμό, σπίτια σε άθλια κατάσταση που χαρακτηρίζονται κίτρινα ή και πράσινα ή άλλα που χωρίζονται στα δύο (με το μισό να είναι κόκκινο και το άλλο μισό πράσινο ή κίτρινο!), προβλήματα ακόμα και στην τροφοδοσία. Ευτυχώς στον αντίποδα της απελπισίας, της παραίτησης ή της ατομικής λύσης (στο έδαφος της οποίας θέλουν να πλιατσικολογήσουν οι κυβερνητικοί και οι τοπικοί «άρχοντες») αναπτύσσονται Επιτροπές Αγώνα Πλημμυροπαθών, ακόμα και συλλογικές κουζίνες για διανομή φαγητού, όπως στη Φαρκαδόνα της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων. Παρούσες είναι και οι αγωνιστικές ταξικές δυνάμεις των περιοχών.
«Μαζεύουμε είδη στη Φαρκαδόνα, ό,τι μπορούμε μακαρόνια, ρύζι, όσπρια και μαγειρεύουμε στο σπίτι ενός ιδιώτη. Φτιάξαμε τη Συλλογική Κουζίνα Φαρκαδόνας κα βγάζουμε 450 μερίδες την ημέρα για κατοίκους της Φαρκαδόνας και του γειτονικού Βλοχού. Καλύπτουμε ανάγκες φαγητού, ειδικά σε μεγάλες ηλικίες και φτωχότερους ανθρώπους, αλλά και διαμορφώνουμε ένα πλαίσιο αλληλεγγύης, πως δεν είμαστε μόνοι μας», μάς λέει η Αθηνά Μπαλάφα. «Μοιράζουμε επίσης ρούχα, κουβέρτες, είδη καθαρισμού. Είναι σημαντικό γιατί το χωριό έχει ερημώσει. Από τους 2.500 κατοίκους, ζήτημα να έχουν μείνει 500. Τη νύχτα, έτσι σκοτεινά, είναι κάπως απόκοσμο. Τα περισσότερα σπίτια δεν μπορούν να κατοικηθούν. Ο κόσμος έχει φύγει. Και στο δικό μας το σπίτι φούσκωσαν τα πάντα, έχουν μουχλιάσει και βέβαια το έβγαλαν… πράσινο με ελαφριές ζημιές. Έξω από το χωριό είναι χωματερές, αφού όλα τα πράγματα είναι πεταμένα εκεί. Ακόμα και πεθαμένα ζώα υπάρχουν. Την ίδια ώρα, οι λογαριασμοί ρεύματος, τηλεφώνου (κι ας μην έχουμε ίντερνετ), ο ΕΝΦΙΑ, οι δόσεις, όλα έρχονται κανονικά και ζητούν να πληρωθούν!», λέει η Αθηνά Μπαλάφα.
Πανάκριβα ενοίκια, στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Κουτσόχερο
Πολλοί κάτοικοι της Φαρκαδόνας έφυγαν για τα Τρίκαλα ή αλλού. Από την ευρύτερη περιοχή υπάρχει κόσμος που έφυγε ακόμα και στο εξωτερικό, όπως στη Γερμανία σε γνωστούς, για να δουλέψει. Ερώτημα εάν θα γυρίσει… Όσοι είχαν συγγενείς στις γειτονικές πόλεις ή χωριά πήγαν μαζί τους, αλλά όσοι έψαξαν για ενοίκια βρέθηκαν αντιμέτωποι με μεγάλη κερδοσκοπία. Ζητάνε μέχρι και 600-700 ευρώ για δυάρι, ενώ ζητούσαν ακόμα και ενοίκιο 450 ευρώ για παλιά σπίτια σε χωριό, με την τουαλέτα έξω! Ιδιοκτήτες στα Τρίκαλα λένε πως δεν θέλουν να δώσουν τα διαμερίσματα για να τα νοικιάσουν τις γιορτές! Στα χωριά πάντως σχεδόν όποιο κτίριο ήταν κατοικήσιμο νοικιάστηκε.
Περίπου 170 άτομα από τη Φαρκαδόνα πήγαν στο Κουτσόχερο, στο στρατόπεδο για τους πρόσφυγες. Μαζί τους και 40 από τον Μαραθέα Καρδίτσας. «Απ’ ότι μαθαίνουμε η κατάσταση στο Κουτσόχερο δεν είναι καθόλου καλή. Δεν υπάρχουν υπηρεσίες. Φαγητό δίνουν στους πλημμυροπαθείς μόνο μια φορά την ημέρα, κι αυτό όχι καλής ποιότητας. Τώρα λένε θα τους φέρουν πίσω και θα βάλουν κοντέινερ στη Φαρκαδόνα. Το εμφανίζουν ως προσωρινή λύση, αλλά υπάρχουν ακόμα 10 κοντέινερ για σεισμοπαθείς, τρία χρόνια μετά τον σεισμό», λέει η Α. Μπαλάφα.
Από τη Μεταμόρφωση στην Καρδίτσα
«Από το δικό μας το χωριό όλοι έφυγαν, οι περισσότεροι πήγαμε στην Καρδίτσα. Οι πρώτες μέρες ήταν πολύ δύσκολες γιατί δεν μπορούσαμε να βρούμε σπίτια, ζήταγαν τρελές τιμές και ήθελαν ντε και καλά να μάς αρπάξουν. Εμένα άρχισε να μου φωνάζει μια μεσίτρια μέσα στον δρόμο, όταν είδε πως κοιτάω και αλλού για σπίτι», μάς λέει η Αργυρώ Αναγνωστοπούλου από τη Μεταμόρφωση. «Στο χωριό μας το νερό έφτασε στα 6,5 μέτρα. Περάσαμε δύο μέρες στην ταράτσα. Χάσαμε δικούς μας ανθρώπους, τραγωδία».
Όπως λέει η Αργυρώ, πολλοί κάτοικοι περιπλανήθηκαν σε διάφορες δομές, όπου γενικά υπήρχε κάλυψη των βασικών αναγκών, αλλά εδώ και μερικές εβδομάδες έπρεπε να βρουν κανονικό σπίτι, γιατί τα σχολεία, τα γυμναστήρια ή οι φοιτητικές εστίες έπρεπε να παραδοθούν στις κανονικές τους χρήσεις.
«Πολύς κόσμος δεν είχε λεφτά για να νοικιάσει σπίτι, να δώσει έως και τρία ενοίκια μπροστά, συν το μισό στον μεσίτη. Πολλοί ιδιοκτήτες ζητούσαν εξτρά εγγυήσεις για να νοικιάσουν σε πλημμυροπαθείς», λέει η Α. Αναγνωστοπούλου, η οποία σημειώνει πως υπήρχαν πληγέντες που πήραν πολύ καθυστερημένα την πρώτη αποζημίωση ή δεν την έχουν πάρει ακόμα.
Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων
Όπως σημειώνει η Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων:
Δίχως σπόνσορες και επιχειρηματικά συμφέροντα να κρύβονται από πίσω, αλλά με ανιδιοτέλεια και αίσθημα αλληλεγγύης και κάνοντας πράξη το σύνθημα «μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να σώσει τον λαό», ως Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού μαζί με αλληλέγγυες/ους, ξεκινήσαμε τη διανομή της βοήθειας που μας έστειλαν οι κάτοικοι των πόλεων Holzgerlingen και Filderstadt της Γερμανίας για τους πληγέντες της πρόσφατης καταστροφής. Επισκεφτήκαμε συνοικίες της πόλης μας και χωριά της περιοχής μας που πνίγηκαν (Μαβίλη τέρμα, Αμπελάκια, Λογγιές Αγίου Κωνσταντίνου, Ματσουκέικα, Παραπόταμος, Μαραθέα, Φαρκαδόνα, Μεγάλα Καλύβια, Δροσερό, Βαλομάνδρι, Λιλή) τονίζοντας πρωταρχικά ότι η λύση δεν είναι ατομική και ότι μόνος του ο καθένας, παρακαλώντας αυτούς που μας έπνιξαν, δεν πρόκειται να σωθεί.
Η έμπρακτη αλληλεγγύη μας είναι εδώ και θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση και το επόμενο διάστημα. Ειδικά τώρα που έφυγαν τα φώτα της δημοσιότητας από τα προβλήματα των πλημμυροπαθών, τώρα που οι αρχές του τόπου στρέφουν τα φώτα εκεί που υπάρχει η λάμψη του κέρδους και θέλουν να βγάλουν από το κάδρο της επικαιρότητας τις σκηνές της καταστροφής και της απελπισίας, τις εικόνες της εγκατάλειψης και της φτώχειας.
Το είπαμε και το γράψαμε και τις προηγούμενες ημέρες: η ζωή και το μέλλον των πληγέντων της πρόσφατης καταστροφής και του περιβάλλοντος δε θα κριθεί μόνο τις πρώτες ημέρες, ούτε μπορεί να αφεθεί στα χέρια του ανίκανου και ανύπαρκτου -όταν το θέλει φυσικά- κρατικού μηχανισμού, των μεγάλων φιλάνθρωπων(!) επιχειρηματικών ομίλων και των ΜΚΟ, αλλά στην έμπρακτη αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων, των συλλογικοτήτων και κινημάτων, στις διεκδικήσεις και στους αγώνες των κατοίκων, στη δημιουργία τοπικών επιτροπών αγώνα στις πληγείσες περιοχές και δικτύων αλληλεγγύης σε όλη τη χώρα.
Σ’ αυτήν την προσπάθεια δηλώνουμε έμπρακτα παρών. Η βοήθεια που φθάνει σε εμάς είναι συνεχής, καταφθάνει από παντού και δε μένει ξεχασμένη σε κάποιες αποθήκες, ούτε γίνεται εργαλείο εξυπηρέτησης ημέτερων.
Καλούμε, λοιπόν, τον κόσμο της αλληλεγγύης και του αγώνα να συμμετέχει μαζικά, ώστε η βοήθεια από τα δίκτυα αλληλεγγύης να μοιραστεί σε όσες και όσους την έχουν πραγματικά ανάγκη. Και όπως διαπιστώνουμε μέσα από τις δράσεις μας αυτός ο κόσμος είναι πάρα πολύς και αισθάνεται ξεχασμένος και εξοργισμένος.
Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας – Για υγεία, ζωή και ελευθερία
Το «Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας – Για υγεία, ζωή και ελευθερία» συνεχίζει τη συλλογή και διανομή υλικής βοήθειας στις πληγείσες περιοχές. Από σπίτι σε σπίτι μοιράζουμε αγαθά που μας στέλνουν συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα. Συνομιλούμε με ανθρώπους που η πολιτεία έχει εγκαταλείψει, ακούμε τα προβλήματα και την οργή τους και φροντίζουμε μαζί να οικοδομήσουμε την ελπίδα, για να μετατραπούν η οργή και η θλίψη σε αγώνα, ανάσες ζωής και ελευθερίας.
Εδώ και δύο μήνες το μόνο που διεκπεραιώνεται από το κράτος είναι οι διαβουλεύσεις, οι συσκέψεις και η δήλωση υποσχέσεων, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Η απάνθρωπη στασιμότητα και η ανεκδιήγητη καθυστέρηση να δοθούν σοβαρές λύσεις για την οικονομική στήριξη των πλημμυροπαθών χωριών, των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των μελισσοκόμων έχουν εξαντλήσει την υπομονή όσων έχουν χάσει σχεδόν όσα με κόπο και χρόνο είχαν αποκτήσει. Στο μεταξύ, ούτε ενημέρωση ούτε χρονοδιάγραμμα για τα απαραίτητα έργα ανακοινώνεται. Η επιτροπή του υπουργείου υποδομών, που ελέγχει την καταλληλότητα των σπιτιών, είτε αναζητείται, ακόμα και στις περιοχές που χαρακτηρίστηκαν κόκκινες, είτε σε περιοχές που εμφανίστηκε δημιούργησε ζήτημα εγκυρότητας στην αξιολόγηση. Στην Αγία Τριάδα, για παράδειγμα, που επισκεφτήκαμε σήμερα, όπως και στη Μαραθέα και την Κόρδα, οι κάτοικοι έδιωξαν την επιτροπή, γιατί ήθελε να χαρακτηρίσει σπίτια ετοιμόρροπα, με σοβαρές ζημιές ακόμη και μισογκρεμισμένα, που βρίσκονταν για 10 και πλέον μέρες μέσα στο νερό, ως ΠΡΑΣΙΝΑ, δηλαδή ως βιώσιμα σπίτια που δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ώστε να μην διεκδικήσουν αποζημιώσεις. Αυτό προφανώς εξόργισε τους κατοίκους, που απαιτούν διαφανείς διαδικασίες και αξιολογήσεις, και μάλιστα σύντομα, ώστε να λάβουν την οικονομική στήριξη που δικαιούνται και να αποκαταστήσουν τις περιουσίες τους.
Το Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας – Για υγεία, ζωή και ελευθερία οργανώνει τις παραπέρα παρεμβάσεις του και συμβάλλει στην ανάπτυξη της πάλης των ίδιων των πλημμυροπαθών.
