Δημήτρης Αδαμόπουλος*
▸Η Λάντζα – Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό-Τουρισμό όλο το προηγούμενο διάστημα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για τα δικαιώματα των εργαζομένων στον κλάδο.
Από τις 16 έως τις 27 Οκτώβρη καθώς και 1 και 2 Νοέμβρη θα διεξαχθούν φέτος οι αρχαιρεσίες για το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων και συναφών επαγγελμάτων Αττικής. Ο κλάδος του Επισιτισμού-Τουρισμού αποτελεί κλάδο αιχμής για τον ελληνικό καπιταλισμό καθώς αντιπροσωπεύει το 25% σχεδόν του ΑΕΠ της χώρας, ενώ απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους/ες, στην πλειοψηφία τους νέους και νέες.
Είναι ένας κλάδος όπου συγκεντρώνονται όλες οι αντιφάσεις της σύγχρονης εργασιακής πραγματικότητας και το πιο σκληρό πρόσωπο της εργοδοσίας. Με τεράστιο χάσμα μεταξύ των μισθών και των δισ. κερδών του τουριστικού κεφαλαίου (στη φετινή τουριστική σεζόν τα κέρδη αναμένεται να ξεπεράσουν τα 21 δισ. ευρώ!). Με εξαντλητικά ωράρια, χωρίς ρεπό για ολόκληρους μήνες, τεράστιας έντασης ρυθμούς εργασίας και διαρκή σωματική και ψυχολογική πίεση.
Πρόκειται για έναν κλάδο που κατέχει την πρωτιά στην υποδηλωμένη και ανασφάλιστη εργασία, στην καταπάτηση ακόμη και των στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων με τα περιστατικά εργοδοτικής τρομοκρατίας, βίας, παρενοχλήσεων και τη μη καταβολή δεδουλευμένων να είναι καθημερινότητα για χιλιάδες εργαζόμενους/ες.
Σε αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα, όπου κυριαρχεί η επισφάλεια και η διαρκής κινητικότητα από δουλειά σε δουλειά, με τη μεγάλη πλειοψηφία του κλάδου να είναι χωρίς καμία συνδικαλιστική εμπειρία και γνώση των δικαιωμάτων τους, οι δυνάμεις της Λάντζας και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς επιδιώκουν στις φετινές εκλογές να πραγματοποιήσουν μια μεγάλη εξόρμηση στους χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου, υπέρ της ανάγκης ύπαρξης και της σημασίας μαζικοποίησης των σωματείων σε ταξική αγωνιστική κατεύθυνση, για την αντεπίθεση και την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και όχι ως φιλοεργοδοτικά-φιλοκυβερνητικά αναχώματα ή άνευρα κομματικοκεντρικά μαγαζιά.
Να ενισχυθεί η Λάντζα στις εκλογές του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων
Παρόλο που στην μεγάλη εικόνα κυριαρχεί η απουσία συνδικαλιστικής δράσης, συλλογικής διεκδίκησης και γνώσης των εργασιακών δικαιωμάτων, εμφανίζονται τάσεις ανόδου της διεκδικητικότητας των εργαζομένων η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πραγματοποίηση μιας σειράς αγώνων στον κλάδο όλο το προηγούμενο διάστημα. Από τους αγώνες στην e-food ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης, το αυθόρμητο εργατικό ξέσπασμα στη Wolt, την ολοένα και αυξανόμενη καταγγελία περιστατικών εργοδοτικής ασυδοσίας από εργαζόμενους/ες και την επιτυχημένη παρέμβαση τόσο του σωματείου όσο και της Λάντζας σε μια σειρά από αυτά. Το κύμα αλληλεγγύης που πλαταίνει και κερδίζει έδαφος όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας στις «σεζόν» αλλά και στο επάγγελμα των διανομέων, όλα αυτά συνηγορούν στο ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες παρέμβασης, αύξησης της γείωσης και της πολιτικής επιρροής των ταξικών ανατρεπτικών δυνάμεων του εργατικού κινήματος.
Η Λάντζα όλο το προηγούμενο διάστημα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για τα δικαιώματα των εργαζομένων στο επισιτισμό και τον τουρισμό. Με παρεμβάσεις και εργατικούς αγώνες ενάντια σε εκδικητικές απολύσεις, αρνήσεις πληρωμής δεδουλευμένων, περιστατικά εργοδοτικών παρενοχλήσεων και επιθέσεων και σε πολλά από αυτά κατάφερε και επέβαλε νίκες στην εργοδοσία. Από το Evereden που είναι τεράστιο ξενοδοχείο πολυεθνικών συμφερόντων, μέχρι το Aliolia’s στο Σύνταγμα, την αλυσίδα της Pizza Fan, το Δέντρο του Καφέ και πολλά ακόμη.
Το βάθος της επίθεσης από πλευράς κεφαλαίου, κυβερνήσεων και εργοδοσίας, το σύνολο των αντεργατικών αναδιαρθρώσεων που έχουν περάσει όλες οι κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια με πιο πρόσφατες τους νόμους Χατζηδάκη και Γεωργιάδη, που επί της ουσίας νομιμοποιούν την 13ωρη εργασία, «φωνάζουν» ότι υπάρχει ανάγκη για ένα άλλο εργατικό κίνημα σε ρήξη με τον υποταγμένο-εργοδοτικό-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ενάντια στις χαμηλές πτήσεις των δυνάμεων του ΠΑΜΕ-ΚΚΕ, οι οποίες παρά το μέγεθος των δυνάμεών τους και του πλήθους των σωματείων που συσπειρώνουν, αδυνατούν να διαμορφώσουν πολιτικό και διεκδικητικό σχέδιο αντίστοιχο των απαιτήσεων της εποχής μας, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την στάση τους στο κίνημα με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη αλλά και την απροθυμία τους τελικά να συγκρουστούν με τον νόμο Χατζηδάκη. Αυτό φάνηκε και από το δικό μας συνδικάτο όπου επέλεξαν να εντάξουν ως επιλογή και την ηλεκτρονική ψηφοφορία, παρουσιάζοντας ως επιχείρημα ότι χωρίς αυτό το σωματείο δεν θα ήταν νομικά καλυμμένο βάση των τελευταίων νόμων.
*μέλος Λάντζας και Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων
Απαιτείται άλλο κέντρο μάχης του κινήματος
Με πυξίδα τα εργατικά συμφέροντα και τις σύγχρονες ανάγκες των «από κάτω» πρέπει στο σήμερα το εργατικό κίνημα να διαμορφώσει όρους αντεπίθεσης με κέντρο ζητήματα όπως: ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, μείωση των ωρών εργασίας, κατώτατος μισθός 1.000 ευρώ, 5μερο-7ωρο 35ωρο. Υπογραφή ΣΣΕ και υποχρεωτική καθολική εφαρμογή της για όλους τους εργαζόμενους/ες. Κατάργηση των ελαστικών και επισφαλών σχέσεων εργασίας οι οποίες έχουν συμβάλει στη αποδιάρθρωση του εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος. Απόκρουση και κατάργηση των νόμων Χατζηδάκη-Γεωργιάδη μαζί με το σύνολο των αντεργατικών νόμων της τελευταίας δεκαετίας και των πολιτικών της ΕΕ-κυβέρνησης-κεφαλαίου καθώς χωρίς αυτό κάθε μικρός και μεγάλος αγώνας που θα ξεσπά θα συνθλίβεται μετά από λίγο, υπό το βάρος του συνολικού αρνητικού πολιτικού συσχετισμού.
Γι’ αυτό και χρειαζόμαστε σήμερα ένα άλλο κέντρο μάχης του εργατικού κινήματος, σωματεία μαζικά και αγωνιστικά. Που θα συντονίζονται δημοκρατικά-ισότιμα και από τα «κάτω» διαμορφώνοντας επί της ουσίας αγωνιστικό πρόγραμμα διεκδίκησης και κλιμάκωσης των αγώνων και όχι το καθιερωμένο ετήσιο καλεντάρι.
