Μουσταφά Τσολάκ Αλή, υποψήφιος Επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές της 25ης Ιουνίου.
Δεν θα αφήσουμε τη μειονότητα να γίνει κιμάς στη μέγγενη των δυο κρατών και των δυο εθνικισμών, σημειώνει μιλώντας στο Πριν ο Μουσταφά Τσολάκ Αλή, δημοσιογράφος-μεταφραστής-ποιητής και αγωνιστής της μειονότητας στη Ροδόπη. Καλεί σε κοινό αγώνα όλους τους ανθρώπους του μόχθου, όποιας θρησκείας και εθνικής καταγωγής κι αν είναι και σε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις κάλπες της 25ης Ιούνη.
Συνέντευξη στον Παναγιώτη Ξοπλίδη
Η μειονότητα στη Ροδόπη βρέθηκε στο επίκεντρο της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Σε τι αποσκοπεί αυτή η αντιπαράθεση;
Η επίθεση του βαθέος κράτους –και όχι αποκλειστικά της ΝΔ– δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια. Τα τελευταία δύο χρόνια κυρίως, η μειονότητα και οι εκπρόσωποί της γίνονται καθημερινά στόχοι εθνικιστικών επιθέσεων. Η επίθεση είναι στοχευμένη και μεθοδευμένη. Απ’ τη μια χτυπάει η τοπική ΝΔ, απ’ την άλλη μια «κλίκα» στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ, αλλά… το πιο ισχυρό χτύπημα έρχεται πάντα απ’ τον «αφορισμένο» απ’ το Προξενείο μειονοτικό βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ως γυρολόγος έχει περάσει ακόμα και από το κόμμα της Ντόρας το 2012…
Τώρα, την ώρα που συζητάμε, έχουμε τη δίκη του συλλόγου των φιλάθλων της Φενέρμπαχτσε, ύστερα από καταγγελία ενός ακροδεξιού στελέχους της ΝΔ, επειδή στο όνομα του συλλόγου τους έβαλαν τη λέξη «Δυτική Θράκη». Εκεί, δηλαδή, όπου το κράτος δεν αναγνωρίζει τους συλλόγους με τίτλο «τουρκικός/-ή», άρχισε να ενοχλείται και απ’ τον γεωγραφικό προσδιορισμό.
Στοχευμένη και μεθοδευμένη η επίθεση στη μειονότητα και τα δικαιώματά της
Ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα της μειονότητας;
Τα διαχρονικά προβλήματα τα έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Σήμερα έχουμε νέα δεδομένα. Είναι η καθημερινή στοχοποίηση της μειονότητας και των εκπροσώπων της (μέλη συλλόγων, αυτοδιοικητικοί, πολιτευτές, δημοσιογράφοι) στα τοπικά και πανελλαδικά ΜΜΕ. Όποιος πει κάτι διαφορετικό απ’ την «επίσημη γραμμή» του κράτους, ακόμα και ο πιο μετριοπαθής, στοχοποιείται ως «εγκάθετος του προξενείου» ή ως «πράκτορας του Ερντογάν». Βγαίνουν πολιτικοί και δημοσιογράφοι και επιμένουν να κάνουμε «δηλώσεις μετάνοιας» πως και καλά σεβόμαστε τη Συνθήκη της Λωζάνης, ότι είμαστε Έλληνες μουσουλμάνοι και πως δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα. Και τα κόμματα της Αριστεράς –με εξαίρεση την ΑΝΤΑΡΣΥΑ– κάνουν «την πάπια» ή στη χειρότερη, όπως το ΚΚΕ, μπαίνουν στον χορό της «εθνικής γραμμής». Αυτό βολεύει βέβαια και την Άγκυρα, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο εμφανίζεται ως ο ρυθμιστής στην περιοχή. Έτσι, οι στοχοποιημένοι και κυνηγημένοι από τα πυρά του ελληνικού βαθέος κράτους στρέφονται στην «αγκαλιά» της.
Τι παλεύει και τι ζητάει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον κοινό αγώνα της μειονότητας με όλη την εργατική τάξη και τον λαό σε ρήξη με τον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό;
Εμείς στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ λέμε πως δεν θα αφήσουμε τη μειονότητα να γίνει κιμάς στη μέγγενη των δύο κρατών και των δύο εθνικισμών. Υπερασπιζόμαστε ΟΛΑ τα δικαιώματα της μειονότητας (απ’ το δικαίωμα του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού, την ποιοτική μειονοτική εκπαίδευση, μέχρι τις εκλογές στα βακούφια και τη θέση του Μουφτή ως θρησκευτικού ηγέτη χωρίς καμία κρατική εξουσία). Επίσης, «σπάμε» και την ενιαία «κόκκινη γραμμή» των αστικών κομμάτων, που πλέον μας την λένε ανοιχτά, ότι «δεν δεχόμαστε υποψηφίους που μιλάνε για τουρκική μειονότητα». Παλεύουμε για ειρήνη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, παλεύουμε για την προστασία της φύσης και ενάντια στις εξορύξεις, παλεύουμε για την αδελφοσύνη των λαών, κυρίως με τους γείτονές μας. Παλεύουμε, επίσης, για να φύγουν οι βάσεις της κρεατομηχανής που ακούει στο όνομα ΝΑΤΟ. Καλούμε όλους τους ανθρώπους του μόχθου, όποιας θρησκείας και εθνικής καταγωγής κι αν είναι, να παλέψουμε μαζί για μια χώρα ελεύθερη, για έναν κόσμο όπου δεν θα υπάρχουν καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι. Τους καλούμε για ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις κάλπες της 25ης Ιούνη.
